Μερικές από τις αυτογόνιμες και μη ποικιλίες που δημιουργήθηκαν από προγράμματα βελτίωσης από ερευνητικά κέντρα και Ινστιτούτα είναι οι παρακάτω:

  • Vairo, Marinada, Constanti, Tarraco (IRTA) Lleida
  • Soleta (POV) CITA
  • Vialfas (DPOV) CITA Ζαραγόσα
  • Isabelona (POV)
  • Marta (POV) CEBAS – CSIC
  • Antoneta (POV) CEBAS- CSIC
  • Pentacebas CSIC (POV) CEBAS – CSIC (Murcia)
  • Tuono παλαιά Ιταλική ποικιλία
  • Guara (CITA) είναι ίδια η Tuono
  • Lauranne (INRA) Γαλλία
Ποικιλίες της Αμυγδαλιάς

Vairo

Vairo
  • Ζωηρό φυτό με εύκολο κλάδεμα
  • Καρποφορεί σε όλους τους τύπους των οργάνων
  • Πολύ παραγωγική 700 - 800 κιλά καρπό
  • Αποστάσεις φύτευσης 5,5x5,5 & 5,5x6,00 με 30 έως 33 φυτά/στρέμμα
  • Περίοδος ανθοφορίας ίδια με την φυρανιά
  • Πάρα πολύ ανθεκτική στο ψύχος κατά την περίοδο της ανθοφορίας, το φυτό θα χάσει το 50% των άνθεων σε θερμοκρασίες -5 C έως -6 C
  • Γρήγορη είσοδος στην παραγωγή χωρίς το φαινόμενο παρενιαυτοφορίας
  • Μεγάλη αντοχή στις ασθένειες όπως:
    -> Φουζίκοκο (fusicoccum-Phomopsis amygdale)
    -> Πολίστιγμα (Polistigma ochraceum)
    -> Μονίλια (Monilia laxa)
  • Καρπός ανθεκτικός στην καρπόπτωση με εύκολη συγκομιδή
  • Ποσοστό ψίχας 30% και μέγεθος 80 % της φυρανιάς με καλή γεύση
  • Ποσοστό διπλής ψίχας μικρότερο από 0,1% χωρίς χνούδι και αυλακώσεις
  • Κορμός δένδρου ανθεκτικός σε κάθε τύπου δονητή

ΤΕΞΑΣ

Είναι ποικιλία αμερικάνικης προέλευσης, όψιμης άνθισης και συγκομιδής, ανθεκτική σε αρκετές ασθένειες που προσβάλλουν την αμυγδαλιά. Παράγει καρπό μετρίου μεγέθους, με ημίσκληρο κέλυφος και ποσοστό ψίχας 45%, κατάλληλο για μεταποίηση. Μειονεκτεί στο ότι παρουσιάζει υψηλό ποσοστό διπλών σπερμάτων (έως και 21,5%) φαινόμενο το οποίο συνδέεται με τις υψηλές θερμοκρασίες που επικρατούν κατά την περίοδο πριν την άνθιση, ενώ πλεονεκτεί στο ότι αποφλοιώνεται εύκολα στις αποφλοιωτικές μηχανές. Με σκοπό την εξασφάλιση σταθερών και υψηλών αποδόσεων, η καλλιέργειά της εν λόγω ποικιλίας θα πρέπει να περιορίζεται σε γόνιμα και αρδευόμενα εδάφη. Επίσης, θα πρέπει απαραίτητα να εφαρμόζονται τακτικές αρδεύσεις και λιπάνσεις και να μην παραμελείται το κλάδεμα. Καλοί επικονιαστές της τέξας θεωρούνται η ρέτσου και τρόιτο.

Constanti

Constanti

Είναι ποικιλία ισπανικής προέλευσης με όψιμη άνθιση και υψηλή παραγωγικότητα. Η Constanti είναι η καταλληλότερη ποικιλία για περιοχές που δεν αρδεύονται σωστά. Σε συνθήκες έλλειψης νερού αλλά και γενικότερα σε συνθήκες στρες έχει δείξει τα καλύτερα αποτελέσματα σε σύγκριση με πολλές άλλες ποικιλίες. Παρουσιάζει μια μικρή ευαισθησία στο Φουζίκοκο. Παράγει αμύγδαλα πολύ γλυκά και πολύ νόστιμα, με υψηλή περιεκτικότητα σε λίπος, πρωτεΐνες και μονοακόρεστα λιπαρά οξέα, με καθαρή επιδερμίδα και μικρές συρρικνώσεις, μέγεθος που πλησιάζει αυτό της Texas. Έχει σκληρό κέλυφος με βάρος καρπού 1,2 γρ., σχήμα καρπού στρογγυλό, ωοειδές (λίγο πιο μεγάλο από την Texas) και ποσοστό ψίχας 27%.

ΤUONO

ΤUONO

Αυτογόνιμη μεγαλόκαρπη ποικιλία αμυγδαλιάς με καταγωγή από την Ιταλία. Όψιμης άνθησης ιδανική για περιοχές με πρώιμους ανοιξιάτικους παγετούς. Ο καρπός της αμυγδαλιάς Tuono έχει σχήμα ωοειδές και κέλυφος σκληρό. Η ψίχα είναι ωοειδές, πολύ καλής γεύσης. Θεωρείται ποικιλία πάρα πολύ παραγωγική, πολύ καλής ποιότητας, με ποσοστό ψίχας 35-40%. Χαρακτηρίζεται από την παραγωγή μικρού ποσοστού διπλόσπερμων αμυγδάλων (1-10%). Η Tuono ωριμάζει τέλος Αυγούστου. Σαν δέντρο, είναι ζωηρή, με βλάστηση ορθόκλαδη. Ως προς την άνθηση χαρακτηρίζεται ως οψιμανθής (από μέσα έως τέλη Μαρτίου).

anthos

Marinada

Marinada
  • Δέντρο μέτριας ανάπτυξης & βλάστησης
  • Καρποφορεί σε μόνιμα καρποφόρα όργανα (spurs)
  • Όψιμη άνθηση +10 μέρες από Φυρανιά, πολλά άνθη με μέτρια διάρκεια άνθισης
  • Πολύ ανθεκτική στο ψύχος κατά την περίοδο της ανθοφορίας, φυτό θα χάσει το 50% των άνθεων σε θερμοκρασίες -3,5C έως -4C
  • Πολύ παραγωγική 700 - 800 κιλά καρπό
  • Αποστάσεις φύτευσης 4,5x5,5 & 4x6,00 με 40 περίπου φυτά/στρέμμα
  • Γρήγορη είσοδος στην παραγωγή χωρίς το φαινόμενο παρενιαυτοφορίας
  • Μεγάλη αντοχή στις ασθένειες όπως:
    -> Φουζίκοκο (fusicoccum- Phomopsis amygdale)
    -> Πολίστιγμα (Polistigma ochraceum)
    -> Μονίλια (Monilia laxa)
  • Καρπός ανθεκτικός στην καρπόπτωση με εύκολη συγκομιδή
  • Ποσοστό ψίχας 31% και μέγεθος 90 % της φυρανιάς με καλή γεύση
  • Ποσοστό διπλής ψίχας μικρότερο από 0,3% χωρίς χνούδι

Ferragnes

Ferragnes

Είναι ποικιλία γαλλικής προέλευσης με όψιμη άνθιση, υψηλή παραγωγικότητα, πολύ καλή ποιότητα ψίχας καθώς και αντοχή σε ασθένειες. Πλεονεκτεί λόγω της πολύ εύκολης αποφλοίωσης των καρπών της. Μειονεκτήματά της είναι η τάση για παρενιαυτοφορία και η καρπόπτωση που παρουσιάζεται προς το τέλος της άνοιξης. Είναι δέντρο ζωηρό, εισέρχεται νωρίς στην καρποφορία και λόγω της όψιμης άνθισής του συστήνεται να φυτεύεται σε ορεινές/ημιορεινές περιοχές (μέχρι 600-700 μέτρα υψόμετρο). Παράγει καρπούς μέσου προς μεγάλου μεγέθους, με ημίσκληρο κέλυφος και με ποσοστό ψίχας 30- 35%. Η ψίχα της είναι πολύ καλή από άποψη μεγέθους, χρώματος και γεύσης. Ως επικονιαστές της ποικιλίας αυτής χρησιμοποιούνται οι ποικιλίες τρόιτο και ρέτσου. Για την εξασφάλιση υψηλής ποιότητας και ικανοποιητικής ποσότητας παραγωγής, συστήνεται να καλλιεργείται σε γόνιμα και αρδευόμενα εδάφη.

Ferraduel

Ferraduel

Η Φεραντουέλ είναι μια κλασική ποικιλία αμυγδαλιάς που χρησιμοποιείται κυρίως ως επικονιάστρια ποικιλία. Προέρχεται από το ερευνητικό πρόγραμμα του Γαλλικού Ινστιτούτου βελτίωσης ποικιλιών INRA. Το δέντρο έχει πλαγιόκλαδη συμπεριφορά και έντονη πλάγια βλάστηση. Έχει έντονη λαιμαργία σε αρδευόμενες περιοχές και μέση λαιμαργία σε ξηρικές περιοχές. Η Φεραντουέλ έχει όψιμη ανθοφορία (σε σχέση με τις κλασικές ποικιλίες) και δεν είναι αυτογόνιμη. Επίσης παρουσιάζει ένα βαθμό ανθεκτικότητας στο ψύχος. Ο καρπός έχει σκληρό κέλυφος, μακρύ και φαρδύ σχήμα. Η απόδοσης της ψίχας είναι 26-28% και δεν παρουσιάζει «διπλά». Ωριμάζει σχετικά όψιμα και σε αρδευόμενα χωράφια έχει καλές αποδόσεις. Η Φεραντουέλ παρουσιάζει παρενιαυτοφορία.

ΡΕΤΣΙΟΥ

Είναι ποικιλία ελληνικής προέλευσης και όψιμης άνθισης και συγκομιδής. Αναπτύσσεται με σχετικά βραδύ ρυθμό και παρουσιάζει πολύ πυκνή βλάστηση κατά τα πρώτα έτη. Ο καρπός της είναι ημιαπαλοκέλυφος, με ποσοστό ψίχας 57%. Το ποσοστό των καρπών με διπλή ψίχα είναι σχετικά χαμηλό. Η γεύση της ψίχας είναι πολύ καλή, έχει ωστόσο το μειονέκτημα να σκουραίνει πολύ γρήγορα μετασυλλεκτικά. Μπορεί να χαρακτηρισθεί ως μια ποικιλία με πολλά πλεονεκτήματα αλλά και με πολλά μειονεκτήματα. Τα βασικότερα πλεονεκτήματά της είναι η μεγάλη και σταθερή παραγωγή και η υψηλή ανθεκτικότητα στην ξηρασία. Από την άλλη, τα μειονεκτήματα της είναι η ιδιαίτερη ευαισθησία που παρουσιάζει σε όλους τους γνωστούς εχθρούς και ασθένειες που προσβάλλουν την αμυγδαλιά, ενώ παράλληλα παρουσιάζει έναν βαθμό δυσκολίας στη συγκομιδή των καρπών, ειδικότερα εκείνων που βρίσκονται στα χοντρά κλαδιά. Ως επικονιαστές συστήνονται οι ποικιλίες Φερανιές και Τέξας.