Εναλλακτικές Καλλιέργειες

  •  
    [row] [col class="span6"][block type="rounded" border="5px solid #aacb24" padding="10px 15px"][blocknumber type="circle" text="1" color="#fff" background="#aacb24"]Κατά την θερινή και ξηρή περίοδο (από Μάιο μέχρι και Σεπτέμβρη) τουλάχιστον τα 3 πρώτα έτη, η Παυλώνια απαιτεί τακτικό πότισμα (1 ή 2 φορές την εβδομάδα, 20 με 50 λίτρα ανά δέντρο) ανάλογα με το μέγεθος του φυτού, την περιοχή και τον καιρό.[/blocknumber][blocknumber type="circle" text="2" color="#fff" background="#aacb24"] Το θέμα της λίπανσης είναι σχετικό αλλά η προσθήκη (50-100 gr ανά φυτό) ενός πολλαπλού λιπάσματος (NPK εμπλουτισμένο με μακροστοιχεία και μικροστοιχεία) κάθε 20 με 30 ημέρες (βλαστική περίοδος) αυξάνει την αύξηση και την απόδοση.[/blocknumber][blocknumber type="circle" text="3" color="#fff" background="#aacb24"] Το θέμα της φυτοπροστασίας έχει να κάνει κυρίως με την καταπολέμηση φυλλοφάγων εντόμων (με εμπορικά ή βιολογικά σκευάσματα) τους ζεστούς και ξηρούς μήνες (από Απρίλιο μέχρι και Σεπτέμβριο). [/blocknumber][blocknumber type="circle" text="4" color="#fff" background="#aacb24"]Προτείνεται η μηχανική καταπολέμηση (φρεζάρισμα ή κοπή ή καταστροφή) των ζιζανίων. Εναλλακτικά, σε αραιούς φυτευτικούς συνδέσμους, μπορεί να γίνεται έλεγχος των ζιζανίων με την συνκαλλιέργεια αγρωστωδών η ψυχανθών φυτών (ετήσιων ή πολυετών) ή ακόμη και λαχανικών.[/blocknumber][/block][/col][col class="span6"][block type="rounded" border="5px solid #aacb24" padding="10px 15px"][blocknumber type="circle" text="5" color="#fff" background="#aacb24"] Εφόσον ο σκοπός της φυτείας είναι η παραγωγή πολύτιμου τεχνικού ξύλου, τα παράφυλλα και οι μασχαλιαίοι νεαροί κλαδίσκοι (μεταξύ φύλλων και κορμού) θα πρέπει να απομακρύνονται (χειρονακτικά) τα πρώτα 3 έτη και αργότερα να γίνεται κατάλληλο κλάδεμα (χαμηλότεροι σπόνδυλοι) για να δημιουργείται (στο τέλος του περίτροπου χρόνου) άκλαδος κορμός (πολύτιμο τεχνικό ξύλο) σε ένα ύψος τουλάχιστον 8 με 10 μέτρων.[/blocknumber][blocknumber type="circle" text="6" color="#fff" background="#aacb24"] Όταν οι φυτείες της Παυλώνιας συνδυάζονται και με τη μελισσοκομία δεν θα πρέπει να χρησιμοποιούνται χημικά (ζιζανιοκτόνα και εντομοκτόνα) αλλά να προτιμούνται κατά το δυνατόν βιολογικά σκευάσματα και οι μηχανικές μέθοδοι (όπως αναφέρθηκαν παραπάνω).[/blocknumber][blocknumber type="circle" text="7" color="#fff" background="#aacb24"] Για την Ελλάδα και την Κύπρο προτείνουμε για καλλιέργεια κυρίως τα τρία είδη Paulownia tomentosa, P. elongata και P. fortunei. H P. fortunei θα πρέπει να προτιμάται σε πιο ζεστά και υγρά περιβάλλοντα με επάρκεια νερού κατά τους θερινούς μήνες.[/blocknumber][/block][/col] [/row]
  •  
    [row][col class="span4"][block type="rounded" border="5px solid #aacb24" padding="10px 15px"][dropcap]Η Παυλώνια είναι φυτό με την ταχύτερη ανάπτυξη στον κόσμο και με ξύλο εξαιρετικής ποιότητας.
    Ανάλογα με την ποικιλία ή το υβρίδιο που έχει φυτευθεί, μπορεί να φτάσει το ένα κυβικό μέτρο ξυλείας στα 5 με 6 χρόνια.[/dropcap][/block][/col][col class="span8"][block type="rounded" border="5px solid #aacb24" padding="10px 15px"][dropcap]Τα τελευταία χρόνια και μετά από μεγάλο διάστημα ερευνών, Ισπανοί επιστήμονες κατάφεραν να δημιουργήσουν δυο νέα υβρίδια ύστερα από διασταύρωση των ποικιλιών P (Fortunei & Elongata). Έτσι, προέκυψε η Paulownia Clon invitro 112 και η Cotevisa 2 που είναι και η σημαντικότερη λόγω της γρήγορης ανάπτυξης και της καλής ποιότητας ξύλου που παράγει. Αυτά τα δύο υβρίδια έχουν ήδη εγκλιματιστεί στις κλιματολογικές συνθήκες της Ευρώπης και με αντοχή σε θερμοκρασίες -25 έως +45 και προκύπτουν φυτά τα οποία μπορούν να φτάσουν σε 3 με 4 χρόνια τα 15 έως 20 μέτρα ύψος.[/dropcap][/block][/col][/row]
     
    [row][col class="span12"][block type="rounded" border="5px solid #aacb24" padding="10px 15px"][dropcap]H Cotevisa 2 (υβρίδιο) και η Sang Tong (άριστο υβρίδιο) δεν μπορούν να πολλαπλασιαστούν από σπόρο όπως κάνουν οι περισσότεροι διότι δεν μπορούν να περάσουν τα ίδια γενετικά χαρακτηριστικά στα νεαρά φυτά με αποτέλεσμα, ξύλο κατώτερης ποιότητας και υπερβολικά αργή ανάπτυξη του φυτού. [/dropcap][dropcap]Στα υβρίδια αυτά λοιπόν για να έχουμε άριστα αποτελέσματα θα πρέπει να τα πολλαπλασιάσουμε με την μέθοδο της ιστοκαλλιέργειας σε invitro κατάσταση. [/dropcap][dropcap]Πρόκειται για μία σύγχρονη μέθοδο αγενούς πολλαπλασιασμού η οποία γίνεται αποκλειστικά και μόνο σε εργαστήριο από επιστήμονες Γεωπόνους και Βιολόγους, και κατά την οποία επιτυγχάνεται η ομοιομορφία και η άριστη ποιότητα των φυτών ανεξαρτήτου ποσότητας τα οποία φυτά είναι απαλλαγμένα από τυχόν ιώσεις και παθογένειες. [/dropcap][dropcap] Τέλος, κατόπιν συνεννόησης με τον πελάτη μπορούμε να πολλαπλασιάσουμε όλα τα φυτικά είδη – ποικιλίες της Παυλώνια, πάντα με την μέθοδο της ιστοκαλλιέργειας invitro.[/dropcap][/block][/col][/row]
    [gallery_2 columns="3" filter="no"] [gallery_item_2 tag="Plant" title="Το φυτό invitro στο εργαστήριο" content="..." src="/images/portfolio/paulwnia/paulonia-14.jpg" /] [gallery_item_2 tag="Plant" title="Το φυτό invitro στο εργαστήριο" content="..." src="/images/portfolio/paulwnia/paulonia-15.jpg" /] [gallery_item_2 tag="Plant" title="Το φυτό invitro στο εργαστήριο" content="..." src="/images/portfolio/paulwnia/paulonia-16.jpg" /] [gallery_item_2 tag="Plant" title="Το φυτό invitro στο εργαστήριο" content="..." src="/images/portfolio/paulwnia/paulonia-12.jpg" /] [gallery_item_2 tag="Plant" title="Το φυτό invitro στο εργαστήριο" content="..." src="/images/portfolio/paulwnia/paulonia-13.jpg" /] [gallery_item_2 tag="Plant" title="Νέα φυτά invitro" content="..." src="/images/portfolio/paulwnia/paulonia-11.jpg" /] [/gallery_2]
  •  
    [row][col class="span12"][block type="rounded" border="5px solid #13a13d" padding="10px 15px"]
    [dropcap] Μεγάλο ενδιαφέρον παρουσιάζει τα τελευταία χρόνια η καλλιέργεια της αμυγδαλιάς Prunus amygdalus ή amygdalus communis λόγω της αυξημένης ζήτησης για κατανάλωση σε όλο τον κόσμο εξαιτίας των ευεργετικών ιδιοτήτων που παρουσιάζει.[/dropcap][/block][/col][/row]
  •  
    [row][col class="span12"]
     
    [block type="rounded" border="5px solid #13a13d" padding="10px 15px"][dropcap] Μέχρι σήμερα οι περισσότερο διαδεδομένες ποικιλίες που καλλιεργούνται στην χώρα μας είναι η Αμερικάνικη Texas και η Γαλλική ποικιλία Ferragnes (μη αυτογόνιμες), οι οποίες για πολλά χρόνια στήριζαν οικονομικά τον Έλληνα παραγωγό, με το πέρασμα του χρόνου βλέπουμε όμως τις ποικιλίες αυτές να παρουσιάζουν προβλήματα τα οποία δύσκολα αντιμετωπίζονται όπως είναι το Φουζίκοκο (fusicoccum – Phomopsis amygdale), πολίστιγμα (Polistigma ochraceum), η μονίλια (Monilia laxa) και ο μη μολυσματικός εκφυλισμός (non infectious bud failure) στην ποικιλία Texas.[/dropcap] [dropcap] Ένα από τα κριτήρια που θα πρέπει να λάβει σοβαρά υπόψη ο παραγωγός για την επιλογή της ποικιλίας με την οποία θα ασχοληθεί για τα επόμενα χρόνια είναι η αντοχή στο ψύχος κατά την περίοδο της ανθοφορίας. Βλέπουμε Φυρανιά και Texas στην ανθοφορία και σε θερμοκρασίες κάτω των -2 C να χάνουν το 50% των άνθεων ενώ στους – 4 C έχουμε ολοκληρωτική καταστροφή.[/dropcap] [dropcap]Τα περισσότερα από τα παραπάνω προβλήματα στην ουσία έχουν λυθεί ή τουλάχιστον έχουν περιοριστεί κατά πολύ με την εξέλιξη και την δημιουργία νέων αυτογόνιμων ποικιλιών κατά βάση από Ισπανία η οποία είναι η τρίτη παραγωγός χώρα στον πλανήτη μετά την Αυστραλία με πρώτη την Αμερική και την περιοχή της Καλιφόρνια. Ισπανία η οποία σαν χώρα καλλιεργεί διπλάσια έκταση από την Αυστραλία αλλά τα περισσότερα χωράφια της είναι μη αρδευόμενα. [/dropcap][/block][/col][/row]
  •  
    [tab id="tab1" class="tabbale" button="nav-tabs"] [tab_item title="ΟΙ ΑΣΘΕΝΕΙΕΣ ΤΗΣ ΚΑΡΥΔΙΑΣ"] [block type="rounded" border="5px solid #13a13d" padding="10px 15px"] [bubble background="#13a13d" color="#fff" border="3px solid #000" author=" "] Τα Κυριότερα Βακτήρια που Προσβάλλουν την Καρυδιά [/bubble] [blocknumber type="circle" text="1" color="#FFF" background="#13a13d"]
    Βακτηρίωση Καρπών και Φύλλων [/blocknumber] Η ανωτέρω ασθένεια είναι πολύ σοβαρή, γιατί σε ευνοϊκές συνθήκες, οι απώλειες καρυδιών από αυτή μπορεί να υπερβούν ακόμη και το 80% της παραγωγής. Το βακτήριο διαχειμάζει κατά τη διάρκεια του χειμώνα σε σχισμές ή πληγές του κορμού και των κλάδων και στους οφθαλμούς της καρυδιάς. Αρχίζει τον πολλαπλασιασμό του την άνοιξη, όταν οι κλιματολογικές συνθήκες γίνουν ευνοϊκές. Σε ευνοϊκές συνθήκες το βακτήριο από τους οφθαλμούς ή τις πληγές μπορεί να μεταφερθεί και να προσβάλει τα νεαρά φύλλα. Η άριστη θερμοκρασία για την ανάπτυξη του βακτηρίου είναι 28oC. Νεότερες μελέτες έδειξαν ότι το βακτήριο μέσα στους οφθαλμούς πολλαπλασιάζεται με αργό ρυθμό και σε θερμοκρασίες οι οποίες είναι λίγους βαθμούς πάνω από 0οC και σταματά την ανάπτυξη του στους 37οC. Προσβολή σε άρρενα άνθη (ιούλους): Μπορεί να παρατηρηθεί μαύρισμα σε ένα τμήμα του ιούλου, ενώ το υπόλοιπο είναι πράσινο και υγιές. Η προστασία του ιούλου είναι πολύ σημαντική, διότι το βακτήριο μπορεί να μεταφερθεί με τη γύρη στα θηλυκά άνθη. Προσβολή στο θηλυκό άνθος: Είναι το πιο ευαίσθητο όργανο της καρυδιάς στη βακτηρίωση. Το βακτήριο εισχωρεί στο άνθος μόνο από το στίγμα του και κυρίως όταν αυτό είναι δεκτικό στη γύρη, δηλαδή σε ανθοφορία. Η πρώτη οπτική παρατήρηση είναι ότι η βάση του στίγματος μαυρίζει, στη συνέχεια το βακτήριο προσβάλλει και νεκρώνει τους εσωτερικούς ιστούς. Το βακτήριο στο στίγμα του άνθους επικάθεται με προσβεβλημένη γύρη και με βροχή από προσβεβλημένα μέρη του δένδρου. Από το στίγμα, το βακτήριο μέσα σε λίγες μέρες, καταστρέφει ολόκληρο το άνθος, το οποίο τελικά παίρνει καστανό μαύρο χρώμα και αποπίπτει (διάμετρος άνθους 1-2 mm). Προσβολή στο νεαρό καρπό: Περισσότερο από το 90% των προσβολών γίνεται από την περιοχή του αποξηραμένου στίγματος . Η μεταφορά του βακτηρίου από εστίες μόλυνσης στο νεαρό καρπό γίνεται με τη βροχή ή σε συνθήκες αυξημένης ατμοσφαιρικής υγρασίας με τη βοήθεια ελαφρού ανέμου. Η πτώση αρχίζει σε νεαρούς καρπούς διαμέτρου 10-12 mm. Μετά την ξήρανση του στίγματος οι προσβολές από βακτηρίωση περιορίζονται δραστικά. Από τη λήξη της ανθοφορίας και μέχρι ένα μήνα μετά τη γονιμοποίηση, ο νεαρός καρπός παρουσιάζει μικρή ευαισθησία στη βακτηρίωση. Όσες προσβολές όμως γίνουν σ’ αυτό το στάδιο απολήγουν στο μαύρισμα όλης της ψίχας και στην πρώιμη πτώση του καρυδιού. Αγρονομική συμπεριφορά των καλλιεργούμενων ποικιλιών στην Ελλάδα: Ειδικότερα στη χώρα μας παρουσιάζονται πιο ευνοϊκές συνθήκες για προσβολές από βακτηριώσεις του άνθους από 20 Μαρτίου μέχρι 15 Απριλίου, με αποτέλεσμα όλες οι πρώιμες και υπερπρώιμες ποικιλίες καρυδιάς με ανθοφορία μέχρι 15 Απριλίου να αντιμετωπίζουν πιο έντονα προσβολές από βακτηρίωση. Οι προσβολές του άνθους από βακτηριώσεις περιορίζονται σημαντικά από το τρίτο δεκαήμερο Απριλίου, λόγω απότομης και σημαντικής πτώσης της ατμοσφαιρικής υγρασίας. Η καταπολέμηση που γίνεται για την βακτηρίωση της καρυδιάς, είναι η προληπτική εφαρμογή χαλκούχων σκευασμάτων στα ευαίσθητα βλαστικά στάδια. Πιο αναλυτικά, το συνιστώμενο πρόγραμμα ψεκασμού (INRA, ΕΘΙΑ- ΓΕ) περιλαμβάνει: Ένα χαλκούχο ψεκασμό στην έναρξη της βλάστησης, ώστε να μειωθεί η διασπορά του βακτηρίου από τις πηγές μόλυνσης. Σε πολύ ευνοϊκές συνθήκες μόλυνσης (όπως στη Γαλλία), ο χαλκούχος ψεκασμός επαναλαμβάνεται στο ξεδίπλωμα τριών, τεσσάρων πρώτων φύλλων. Ο επόμενος γίνεται όταν το στίγμα γίνει υποδεκτικό στη γύρη σε ποσοστό ανθέων 20-30%, με μειωμένη δοσολογία χαλκού περίπου στο ήμισυ, για να μην μειώσει τη βλαστικότητα των γυρεόκοκκων και επαναλαμβάνεται μετά 3-4 ημέρες στην πλήρη ανθοφορία. Ο πέμπτος γίνεται με την κανονική πλέον δοσολογία μετά την καρπόδεση και επαναλαμβάνονται άλλοι δύο ψεκασμοί ανά εικοσαήμερο. [blocknumber type="circle" text="2" color="#FFF" background="#13a13d"]
    Βαθύ σχίσιμο του φλοιού[/blocknumber] Το βακτήριο αυτό προκαλεί βαθύ επίμηκες σχίσιμο του κορμού και των κλάδων της καρυδιάς. Ο χρωματισμός των πληγών είναι σκούρος, από καφέ έως μαύρος, ενώ στην επιφάνεια του απογυμνωμένου λευκού ξύλου του κορμού φαίνονται σκούρα στίγματα. Το βακτήριο είναι δραστήριο από την άνοιξη έως το φθινόπωρο και μπορεί στο διάστημα αυτό να προκαλέσει σχισμές στον κορμό ή στους βραχίονες μήκους από 20 έως 100 εκατοστά. Αποτέλεσμα μιας ισχυρής προσβολής είναι η εξασθένηση του δένδρου που εκφράζεται με μείωση βλάστησης και παραγωγής καθώς και μικρότερη αντοχή στις υψηλές θερμοκρασίες και την ξηρασία. Η καταπολέμηση γίνεται με χαλκούχα σκευάσματα. [/block]
     
    [block type="rounded" border="5px solid #13a13d" padding="10px 15px"] [bubble background="#13a13d" color="#fff" border="3px solid #000" author=" "] Οι Κυριότεροι Μύκητες [/bubble] [blocknumber type="circle" text="1" color="#FFF" background="#13a13d"]
    Ανθράκωση
    [/blocknumber] Υπεύθυνο παράσιτο είναι ο μύκητας Gnomonia leptostyla της οικογένειας Gnomoniaceae, του οποίου η ατελής μορφή είναι γνωστή ως Marssonina juglandis. Προκαλεί σημαντικές ζημιές στο φύλλωμα των δένδρων. Συνέπεια έντονης προσβολής της ανθράκωσης είναι η πρώιμη φυλλόπτωση (Αύγουστος) των δένδρων. Ο μύκητας σχηματίζει περιθήκια στα προσβεβλημένα φύλλα που πέφτουν το φθινόπωρο και παραμένουν στο έδαφος απ’ όπου την άνοιξη ελευθερώνονται ασκοσπόρια. Αυτά τα ασκοσπόρια (Gnomonia) προκαλούν τον Απρίλιο τις πρώτες προσβολές στα φύλλα της καρυδιάς. Στη συνέχεια προκαλούνται δευτερογενείς προσβολές στη νέα βλάστηση από τα σχηματιζόμενα κονίδια (Marssonina), δηλαδή τις αγενείς καρποφορίες του μύκητα, καθ’ όλη την διάρκεια της βλάστησης. Οι υψηλές θερμοκρασίες του καλοκαιριού σε συνδυασμό με χαμηλή ατμοσφαιρική υγρασία επιβραδύνουν την εξέλιξη της ασθένειας. Συμπτωματολογία: Στα νέα φύλλα παρατηρούνται φαιές πολυγωνικές κηλίδες αρκετά μεγάλων διαστάσεων. Το χρώμα στο κέντρο των κηλίδων είναι γκρι φαιό. Τα πολύ προσβεβλημένα φύλλα από τον παρασιτισμό του μύκητα παρουσιάζουν στο μη προσβεβλημένο τμήμα τους ισχυρό κιτρίνισμα και πέφτουν πρόωρα. Στα καρύδια στην περίπτωση έντονης προσβολής παρατηρούνται πολυάριθμες κηλίδες με χρώμα φαιόμαύρο, ξηρές και περιορισμένες στο εξωκάρπιο. [blocknumber type="circle" text="2" color="#FFF" background="#13a13d"]
    Φυτόφθορες[/blocknumber] Από τα πολλά είδη Φυτόφθορας που προσβάλλουν την καρυδιά (έχουν βρεθεί 13 είδη), τα πιο επικίνδυνα είναι η Phytophtora cinnamoni και η Phytophtora citricola. Η Phytophtora cactorum, η P. citricola, η P. citrophtora και η P. parasitica, προσβάλλουν τον κορμό χαμηλά κοντά στην επιφάνεια του εδάφους και τη ζώνη έκφυσης (κορώνα) των κυρίων ριζών από τον κορμό και ακολουθώντας την ανοδική πορεία του νερού που απορροφάται από τις ρίζες προσβάλλουν και τελικά ξηραίνουν μεγάλους κλάδους του δένδρου. Στα σημεία της προσβολής του κορμού παρατηρείται μια χαρακτηριστική μελάνωση και εκροή μαύρου χυμού με χαρακτηριστική δυσάρεστη οσμή. Προληπτικά μέτρα: Υγιή δενδρύλλια από το φυτώριο και αποφυγή διασποράς του μύκητα (όπως αρδεύσεις με κατάκλιση, αλλεπάλληλα φρεζαρίσματα κλπ). [/block]
     
    [block type="rounded" border="5px solid #13a13d" padding="10px 15px"] [bubble background="#13a13d" color="#fff" border="3px solid #000" author=" "] Ιοί που Προσβάλλουν την Καρυδιά [/bubble] [blocknumber type="circle" text="1" color="#FFF" background="#13a13d"]
    Ιός του καρουλιάσματος των φύλλων της κερασιάς ή CLRV[/blocknumber] [dropcap]Ο CLRV είναι πολύ σοβαρή ασθένεια μόνο στην περίπτωση που η Ευρωπαϊκή καρυδιά (J. regia) είναι εμβολιασμένη σε μαύρες καρυδιές ή υβρίδια μαύρης καρυδιάς με Ευρωπαϊκή καρυδιά (Paradox, Royal κλπ). Στις ΗΠΑ και ιδιαίτερα στην Καλιφόρνια ο ιός αυτός επέφερε την καταστροφή πολλών καρυδεώνων προκαλώντας την ξήρανση των ποικιλιών της Ευρωπαϊκής καρυδιάς που ήταν εμβολιασμένες σε μαύρες καρυδιές. Στη ζώνη εμβολιασμού των προσβεβλημένων δένδρων παρατηρείται μια μαύρη γραμμή, γνωστή ως “black line”. Αρχικά το black line απεδόθη σε κακή συγγένεια (ασυμβατότητα εμβολιασμού) μεταξύ Ευρωπαϊκής και μαύρης καρυδιάς και μόνο το 1985 διαπιστώθηκε ότι ήταν ο Cherry leaf roll virus και οφειλόταν στο γεγονός ότι οι μαύρες καρυδιές είναι υπέρ ευαίσθητες στον ανωτέρω ιό και με τη νέκρωση των ιστών που έρχονται σε επαφή με τον ιό, δεν του επιτρέπουν την είσοδο. Αντίθετα η Ευρωπαϊκή καρυδιά είναι ανεκτική στον CLRV και όταν προσβληθεί και ο ιός φθάσει στη ζώνη εμβολιασμού το υποκείμενο της Ευρωπαϊκής καρυδιάς θα επιτρέψει την είσοδο του ιού και δεν θα υπάρξει κανένα σύμπτωμα. Εάν όμως το υποκείμενο είναι μαύρη καρυδιά θα υπάρξει νέκρωση ιστών με αποτέλεσμα το εμβόλιο να μην μπορεί να τροφοδοτηθεί με νερό από τις ρίζες και να ξηραθεί. Η μετάδοση του ιού γίνεται κυρίως με εμβολιασμό από προσβεβλημένο δένδρο και κατά την ανθοφορία με μολυσμένη γύρη.[/dropcap] [/block][/tab_item]
     
    [tab_item title="ΟΙ ΕΧΘΡΟΙ ΤΗΣ ΚΑΡΥΔΙΑΣ"] [block type="rounded" border="5px solid #13a13d" padding="10px 15px"] [bubble background="#13a13d" color="#fff" border="3px solid #000" author=" "] Τα Κυριότερα Έντομα [/bubble] [blocknumber type="circle" text="1" color="#FFF" background="#13a13d"]
    Καρπόκαψα[/blocknumber] Τάξη Λεπιδόπτερα, Οικ. Tortricidae) Συναντάται σε μεγαλύτερους πληθυσμούς στις ζεστές πεδινές περιοχές, λιγότερο στις ημιορεινές και πολύ λιγότερο στις ορεινές περιοχές. Το τέλειο έντομο είναι μια μικρή πεταλούδα μήκους 16-18 mm. Οι ζημιές προκαλούνται από τις προνύμφες (κάμπιες) του εντόμου, που διαπερνούν εύκολα το περικάρπιο και το μη ξυλοποιημένο ενδοκάρπιο του νεαρού καρυδιού και τρώγουν τη σχηματιζόμενη ψίχα. Εάν δεν γίνει καταπολέμηση οι ζημιές μπορεί να ανέλθουν στο 40% της παραγωγής στις ορεινές περιοχές και στο 70% στις πεδινές. Το ακμαίο έχει άνοιγμα πτερύγων 18-20 mm. Οι πρόσθιες πτέρυγες έχουν χρώμα γκρίζο-σταχτί, φέρουν λεπτές καστανές γραμμές και στο άκρο τους υπάρχει χαρακτηριστική οφθαλμοειδής καφέ κηλίδα. Τα ωά τοποθετούνται συνήθως μεμονωμένα. Οι προνύμφες όταν εκκολάπτονται έχουν σώμα λευκού χρώματος, ενώ όσο αυξάνει η ηλικία τους το χρώμα τους γίνεται ρόδινο και το μήκος της σε πλήρη ανάπτυξη φθάνει τα 12-14 mm. Έχει 2-3 γενεές ετησίως. Διαχειμάζει υπό μορφή νύμφης μέσα σε βομβύκιο στις σχισμές του φλοιού των δένδρων ή στο έδαφος. Στην αρχή της άνοιξης οι νύμφες μεταμορφώνονται σε χρυσαλίδες. Η έξοδος των ακμαίων της πρώτης γενεάς αρχίζει στη χώρα μας κλιμακωτά από τις αρχές Μαΐου στις πιο θερμές περιοχές και από τις αρχές Ιουνίου στις ορεινές περιοχές. Χαρακτηριστικό είναι ότι η μεγάλη διάρκεια εμφανίσεως των ακμαίων της πρώτης γενεάς, έχει σαν αποτέλεσμα την πρόκληση σύγχυσης στον παραγωγό σχετικά με το κατάλληλο χρονικό στάδιο επέμβασης. Η δεύτερη μαζική έξοδος της χρονιάς εκδηλώνεται από τα μέσα Ιουλίου και η τρίτη (όπου υπάρχει) από τα μέσα Αυγούστου. Στις ορεινές, στις ημιορεινές και στις πεδινές περιοχές της Μακεδονίας και Θράκης το έντομο έχει δύο γενεές, ενώ στις πεδινές περιοχές της κεντρικής και νότιας Ελλάδας υπάρχει μερικώς και τρίτη γενεά. Οι νεαρές προνύμφες της πρώτης γενεάς μπορούν να προσβάλουν το καρύδι από το στάδιο που έχει διάμετρο μόλις 1 cm και μη βρίσκοντας αρκετή τροφή (ψίχα), εξέρχονται από αυτό και εισδύουν σε άλλο, ενώ οι καρποί που υπέστησαν προσβολή πέφτουν. Οι προνύμφες της πρώτης γενεάς είναι οι πιο καταστρεπτικές επειδή εισδύουν εύκολα στα νεαρά καρύδια και επειδή κάθε μια για να τραφεί μπορεί να προσβάλλει περισσότερα καρύδια. Οι προνύμφες της δεύτερης γενεάς βρίσκουν τα καρύδια στο οριστικό τους μέγεθος, με ξυλοποιημένο κέλυφος και είναι λιγότερο καταστρεπτικές, γιατί πολλές από αυτές δεν καταφέρνουν να βρουν το μαλακό διάφραγμα του ομφαλού του ενδοκαρπίου και να εισχωρήσουν στη ψίχα. Για ν’ αποφευχθούν περισσότεροι από τους αναγκαίους ψεκασμούς πρέπει να παρακολουθούνται οι πτήσεις των ακμαίων. Αυτό μπορεί να γίνει όπου υπάρχει με το σύστημα γεωργικών προειδοποιήσεων, διαφορετικά ο παραγωγός πρέπει να χρησιμοποιήσει παγίδες φερομόνης. Για καλύτερη προστασία συνιστάται να εφαρμόζονται ψεκασμοί 8 ημέρες αργότερα από την ημέρα που η ημερήσια σύλληψη αρρένων ακμαίων ανά παγίδα φερομόνης ανέλθει στα 2-3 ακμαία. Τα δραστικά σκευάσματα για τη καρπόκαψα είναι πολλά και αποτελεσματικά.
    [blocknumber type="circle" text="2" color="#FFF" background="#13a13d"]
    Αφίδες
    [/blocknumber] (τάξη Ηίπτερα) Οι αφίδες απομυζούν το χυμό των φύλλων και εάν οι πληθυσμοί τους είναι μεγάλοι εξασθενούν τα δένδρα με αποτέλεσμα τη μέτρια ή τη μεγάλη θερινή φυλλόπτωση, τη μείωση του μεγέθους και του βάρους των καρυδιών, την υποβάθμιση της ποιότητας της ψίχας και την ανεπαρκή θρέψη των οφθαλμών. Χαρακτηριστικό της προσβολής είναι οι άφθονες μελιτώδεις εκκρίσεις των αφίδων. Στην καρυδιά απατώνται στη χώρα μας δύο είδη αφίδων: η μικρή κίτρινη αφίδα και η μεγάλη αφίδα των νεύρων. Μικρή κίτρινη αφίδα της καρυδιάς (Chromaphis Juglandicola). Είναι η αφίδα που κατά κανόνα προσβάλλει περισσότερο την καρυδιά στην Ελλάδα. Απαντάται στην κάτω επιφάνεια των φύλλων. Από τα νύγματα που κάνουν στο φύλλο, κατά την απομύζηση του χυμού του, δημιουργούν νεκρώσεις σε μικρότερα ή μεγαλύτερα τμήματα του ελάσματος του φύλλου. Έχει μήκος 1-2 mm, ο χρωματισμός της είναι κίτρινος φωτεινός με ελάχιστες μικρές σκούρες βούλες στον κοιλιακό χώρο. Στα ακμαία οι άρρενες αφίδες είναι σαφώς μικρότερες από τις θήλεις. Αφίδα των νεύρων (Callaphis Juglandis). Η αφίδα αυτή προσβάλλει σπανιότερα την καρυδιά στην Ελλάδα. Το ακμαίο είναι κίτρινο με καστανόμαυρες ταινίες στο σώμα, έχει μήκος 3-4 mm, και απαντάται σε ομάδα στο κεντρικό νεύρο του φύλλου και κατά κανόνα στην άνω επιφάνεια των φύλλων της καρυδιάς. Η αφίδα των νεύρων είναι ευαίσθητη στις υψηλές θερμοκρασίες άνω των 35ο C. Στις ελληνικές κλιματικές συνθήκες, κατά κανόνα, ο πληθυσμός της μειώνεται πολύ τον Ιούνιο και εξαφανίζεται τον Ιούλιο. [blocknumber type="circle" text="3" color="#FFF" background="#13a13d"]
    Κοκκοειδή
    [/blocknumber] (Τάξη Ομόπτερα) Οι ζημιές που προκαλούνται από τα κοκκοειδή στα δένδρα της καρυδιάς στην Ελλάδα είναι περιορισμένες και προκαλούνται από δύο είδη Diaspidae, το Quadraspidiotus perniciosus και το Diaspidiotus juglansregiae. Τα είδη της υποοικογένειας Diaspidae δημιουργούν με τις εκκρίσεις τους ασπίδιο προστασίας, το οποίο όμως είναι τελείως χωριστό από το σώμα τους. Τα αρσενικά ακμαία φέρουν ένα ζεύγος πτερύγων και είναι πολύ πιο μικρά σε μέγεθος σε σχέση με τα θηλυκά, που είναι άπτερα, σφαιρικά. Ζούνε ακίνητα κυρίως στους κλάδους και τους κορμούς των δένδρων και απομυζούν τους χυμούς των φλοιών. Σε περίπτωση σοβαρής προσβολής εξασθενίζει η δύναμη του δέντρου και επηρεάζεται το βάρος και το μέγεθος των καρπών. Diaspidiotus (ή Quadraspidiotus) juglansregiae. Κοινά ψώρα ή ασπίδιο της καρυδιάς. Tο ενήλικο θηλυκό έχει σώμα κίτρινο, που καλύπτεται από κυκλικό ασπίδιο διαμέτρου 2 mm περίπου, γκρι έως φαιού χρωματισμού. Κάτω από το ασπίδιο υπάρχει το έντομο ελεύθερο. Τα θηλυκά εμφανίζονται κατά ομάδες σε σχηματισμό που θυμίζει «μαργαρίτα». Έχει δυο γενεές ετησίως. Τα θηλυκά γεννούν τα αυγά τους κάτω από τα ασπίδια περί τα μέσα έως τα τέλη Μαΐου. Τα αυγά εκκολάπτονται μέσα σε 3-4 ημέρες και τα νεαρά κοκκοειδή, έρποντας κινούνται στα κλαδιά για λίγο χρονικό διάστημα πριν εγκατασταθούνε οριστικά. Αρχικά τα καλύμματα (ασπίδια) των νεαρών θηλυκών είναι λευκά, μετά από μια εβδομάδα γίνονται γκρίζα και στη συνέχεια φαιά. Η δεύτερη γενεά εμφανίζεται στα μέσα Αυγούστου. Quadraspidiotus perniciosus (San Jose scale). Κοινά ψώρα San Jose. Είναι το πιο διαδεδομένο κοκκοειδές στην Ελλάδα. Προσβάλει ένα ευρύ φάσμα από ξυλώδη φυτά (φυλλοβόλα δένδρα, αειθαλή δένδρα, καλλωπιστικά φυτά) σε πολλά μέρη του κόσμου. Ανάλογα με τη θερμοκρασία έχει 3-5 γενεές ετησίως και συνήθως τέσσερες γενεές. Τα θηλυκά δεν συναθροίζονται για να δημιουργήσουν την «μαργαρίτα» χαρακτηριστικό γνώρισμα των κοκκοειδών της ψώρας της καρυδιάς. [/block]
     
    [block type="rounded" border="5px solid #13a13d" padding="10px 15px"] [bubble background="#13a13d" color="#fff" border="3px solid #000" author=" "] Άλλοι Εχθροί της Καρυδιάς [/bubble] [blocknumber type="circle" text="1" color="#FFF" background="#13a13d"]
    Οι Νηματώδεις
    Σοβαρό πρόβλημα στην περίπτωση εκρίζωσης παλαιών δένδρων και αμέσου επαναφύτευσης προκαλούν οι νηματώδεις . Ζημιές στους κλάδους νεαρών δένδρων προκαλεί το ξυλοφάγο έντομο Ζευζέρα, που εκδηλώνονται πιο έντονα στην περίπτωση γειτνίασης με δασικά δένδρα ή άλλες δενδρώδεις καλλιέργειες. [/blocknumber]
    [blocknumber type="circle" text="2" color="#FFF" background="#13a13d"]
    Μύγα ή Ραγολέτιδα
    Μικρότερες ζημιές προκαλεί η Μύγα ή ραγολέτιδα των καρυδιών (Rhagoletis completa). Τα πρώτα σημάδια μιας προσβολής είναι οι μικρές οπές που κάνουν τα θηλυκά στο πράσινο περικάρπιο των καρπών για να ν’ αποθέσουν τα αυγά τους. Οι προνύμφες τρέφονται από το εσωτερικό του περικαρπίου με αποτέλεσμα το μαύρισμα και το σάπισμά του. Οι πρώιμες προσβολές από μόνες τους έχουν σαν συνέπεια την καταστροφή των καρυδιών. Οι όψιμες προσβολές είναι πιο ακίνδυνες όμως αφήνουν ένα κομμάτι του περικαρπίου ισχυρά κολλημένο πάνω στο κέλυφος του καρυδιού. [/blocknumber]
    [blocknumber type="circle" text="3" color="#FFF" background="#13a13d"]
    Λευκή Κάμπια
    Μικρότερες ζημιές προκαλεί και η Λευκή Κάμπια των καρυδιών (λεπιδόπτερο, Amyelois transitella), που εισέρχεται στον καρπό, κατατρώγει όλα τα μέρη που δεν έχουν ξυλοποιηθεί εκτός από το περικάρπιο, το οποίο μαυρίζει, ξηραίνεται και ο καρπός μουμιοποιημένος παραμένει επί μακρόν στο δένδρο. [/blocknumber] [/block]
     
    [block type="rounded" border="5px solid #13a13d" padding="10px 15px"] [bubble background="#13a13d" color="#fff" border="3px solid #000" author=" "] Ακάρεα [/bubble] [blocknumber type="circle" text="1" color="#FFF" background="#13a13d"]
    Κίτρινος Κηλιδωτός Τετράνυχος
    Σημαντικές ζημιές στο φύλλωμα της καρυδιάς προκαλούν ο κίτρινος και ο κόκκινος τετράνυχοι. Στην Ελλάδα περισσότερες και πιο έντονες προσβολές σημειώνονται από τον κίτρινο τετράνυχο σε ζεστές πεδινές περιοχές, ενώ από τον κόκκινο τετράνυχο οι προσβολές είναι πιο ήπιες. Χαρακτηριστικό των ειδών των τετρανύχων, είναι το μικρό τους μέγεθος, που ακόμη και στα ώριμα ακμαία κυμαίνεται από 0,2 έως 0,3 χιλιοστά, με αποτέλεσμα η προσβολή να μην γίνεται έγκαιρα αντιληπτή. Τα ακάρεα απομυζούν τους χυμούς από τα φύλλα, δημιουργώντας καστανές κηλίδες στην επιφάνεια των φύλλων. Τα προσβεβλημένα φύλλα ξηραίνονται και πέφτουν πρόωρα. Ο μεγάλος πληθυσμός τους εξασθενεί σοβαρά τα δένδρα, οδηγεί σε πρόωρη αποφύλλωση και μειώνει την παραγωγή και την ποιότητα των καρυδιών. Κίτρινος τετράνυχος. Τo είδος που βρίσκεται συχνότερα στην Ελλάδα είναι ο Tetranychus urticae (κίτρινος κηλιδωτός τετράνυχος). Ο Τ. urticae έχει κύριο ξενιστή το βαμβάκι και μπορεί να προκαλέσει σημαντικές ζημιές σε καρυδιές που γειτνιάζουν με καλλιέργεια βαμβακιού. Διαχειμάζει ως ώριμο άκαρι σε καταφύγια στο δέντρο, σε ξενιστές και στο έδαφος. Κατά τη διάρκεια θερμού καιρού την άνοιξη, τα διαχειμάζοντα θηλυκά εγκαθίστανται στο φύλλωμα και μυζούν τα φύλλα της καρυδιάς. Αναπαράγονται πολύ γρήγορα και με θερμό καιρό κάνουν μεγάλους πληθυσμούς. Έχουν πολλές γενεές ετησίως, γιατί σε ευνοϊκές συνθήκες, μια γενεά μπορεί να ολοκληρωθεί σε 7-8 ημέρες. Κόκκινος τετράνυχος (Panonychus ulmi). Ο κόκκινος τετράνυχος διαχειμάζει στο στάδιο των αυγών πάνω σε κλάδους, σε διακλαδώσεις και κορμούς των δένδρων. Συνήθως ο κόκκινος τετράνυχος δημιουργεί πληθυσμούς με αργούς ρυθμούς κατά τη διάρκεια της άνοιξης και δεν είναι επιζήμιος για την καλλιέργεια μέχρι το καλοκαίρι. Προσβολές από ακάρεα Eriophyidae. Είναι μικροσκοπικά σκωληκόμορφα ακάρεα που σχηματίζουν χαρακτηριστικές κηκίδες (εξογκώματα) στα φύλλα. Το είδος Eriophyes erineus, που είναι περισσότερο γνωστό για το σύμπτωμα της ερίνωσης στο αμπέλι, προσβάλλει και την καρυδιά προκαλώντας παρόμοιες κηκίδες αποκλειστικά στα φύλλα, χωρίς συνήθως να δημιουργεί σημαντικό πρόβλημα στην καλλιέργεια. Σημαντικό πρόβλημα, όμως, στην καρυδιά μπορεί να δημιουργήσει ένα άλλο είδος, το Eriophyes tristiatus, το οποίο σχηματίζει πολυάριθμες μικρές κικήδες τόσο στα φύλλα όσο και στους νεαρούς καρπούς. Σε περίπτωση έντονης προσβολής απο το άκαρι αυτό μπορεί να είναι απαραίτητη η εφαρμογή ενός ακαρεοκτόνου νωρίς την άνοιξη , με την έκπτυξη της νέας βλάστησης. [/blocknumber] [/block] [/tab_item] [/tab]
  • Μια από τις καινοτόμες καλλιέργειες που παρουσιάζει μεγάλο ενδιαφέρον για οικονομικούς κυρίως λόγους, αλλά και εξαιτίας των τεραστίων ευεργετικών ιδιοτήτων που προσφέρει στον οργανισμού του ανθρώπου, είναι αυτή του Γκότζι Μπέρι.

  •  
    [row] [col class="span5"][block type="rounded" border="5px solid #e9301e" padding="10px 15px"][dropcap]Το  Γκότζι μπέρι  είναι φυτό με ξυλώδη κορμό φυλλοβόλο και μπορεί να φτάσει ως τα 4 μέτρα ανάλογα την ποικιλία, την καλλιέργεια και το κλάδεμα (μέση ετήσια ανάπτυξη 0,50-0,70εκ.). Τα φύλλα του σχηματίζονται πάνω σε βλαστούς και είναι είτε εναλλασσόμενα είτε σε δέσμες των τριών ή περισσοτέρων. Το σχήμα τους είναι ή λογχοειδές σαν πλατιά αιχμή δόρατος ή ωοειδές σαν αβγό. Έχουν διαστάσεις περίπου 7 εκ. μήκος και 3,5 εκ. πλάτος με τις άκρες τους να είναι τραχιές ή κυκλικές.[/dropcap][dropcap]Έχει υπολογιστεί ότι χρειάζονται περίπου 35 με 40 ημέρες από την έναρξη της ανθοφορίας έως την ημέρα που ένας καρπός είναι έτοιμος, ώριμος για συγκομιδή. Επάνω στα στελέχη σχηματίζονται από 1 έως 3 άνθη που έχουν 1 με 2 εκατοστά πλάτος και είναι ερμαφρόδιτα. Ο κάλυκας που αποτελείται από πέταλα σε σχήμα καμπάνας ή σωληνωτά, που δημιουργούνται σε μικρούς, τριγωνικούς λοβούς. Η στεφάνι του κάλυκα, που σχηματίζεται από τα πέταλα του άνθους, έχει χρώμα μοβ ή πορφυρό, με πλάτος 9-14χιλ. και διαθέτει πέντε ή έξι λοβούς μικρότερους από το σωλήνα. Οι στήμονες διαθέτουν ανθήρες που ανοίγουν. Στο βόρειο ημισφαίριο η περίοδος άνθησης παρατηρείται από τον Ιούνιο έως τον Σεπτέμβριο και η ωρίμανση τον καρπών μέχρι τον Οκτώβριο, ανάλογα με το γεωγραφικό πλάτος, το υψόμετρο και το κλίμα[/dropcap][/block][/col] [col class="span7"][block type="rounded" border="5px solid #E9301E" padding="10px 15px"][dropcap]Το φυτό προτιμά περιοχές με υψηλή συνολική έκθεση στον ήλιο, μέτρια υγρασία του εδάφους, αντιστέκεται στην ξηρασία αυξάνοντας την παραγωγή του όταν ποτίζεται. Το γεγονός που καθιστά το φυτό ανθεκτικό στην ξηρασία είναι ότι είναι αρκετάβαθύρριζο με αποτέλεσμα μετά τα πρώτα χρόνια της εγκατάστασης να μην έχει ανάγκη τα συχνά ποτίσματα και μεγάλες ποσότητες νερού. Προτιμά τα καλά στραγγισμένα εδάφη για την αποφυγή διαφόρων παθογόνων εδάφους, πλούσια σε οργανική ουσία, παρουσιάζει μια φοβερή ανθεκτικότητα στις χαμηλές θερμοκρασίες (φετινές μετρήσεις στην Βόρεια Ευρώπη έδειξαν ότι αντέχει στους -25oC). Προτιμά αλκαλικά εδάφη με ιδανικό ΡΗ 7-8(συγκέντρωση ιόντων υδρογόνου), αλλά αναπτύσσεται και σε μικρότερο του 6,5 και EC:< 0,5 (ηλεκτρική αγωγιμότητα). Το γκότζι  από την φύση του έχει μία άριστη προσαρμοστικότητα σε όλους τους τύπους των εδαφών και στις διάφορες κλιματολογικές συνθήκες.[/dropcap][dropcap] Για να έχουμε μία καλλιέργεια η οποία θα μας δίνει ένα προϊόν με άριστα χαρακτηριστικά θα πρέπει να γίνει η σωστή επιλογή της ποικιλίας, η οποία θα μας δίνει ένα προϊόν με μεγάλη διάρκεια μετασυλλεκτικής ζωής, παραγωγικό, πρώιμο στην ωρίμανση, μεγάλο μέγεθος, άριστη γεύση, συνεκτικό και καλής ποιότητας καρπό. Υπάρχουν αρκετές ποικιλίες που καλλιεργούνται για τον συγκεκριμένο καρπό αλλά η ποικιλία που παρουσιάσει μεγάλο εμπορικό ενδιαφέρον για της στρεμματικές αποδόσεις και για τα καλά της ποιοτικά χαρακτηριστικά είναι η NQ-1 ή No 1 από το Ninq-qiκαρπός διασταύρωσης παλαιοτέρων ποικιλιών και συγκεκριμένα "DA MA YE" και "Zao Ma Ye"  και είναι καρπός του Ινστιτούτου Ningxia αυτόνομη περιοχή της  Λαϊκής Δημοκρατίας της Κίνας. Η συγκεκριμένη ποικιλία μετά από έρευνα 8 ετών βρέθηκε πως είναι 44% περισσότερο παραγωγική από την παλαιότερη.[/dropcap][/block][/col][/row]
     
    [block type="rounded" border="5px solid #e9301e" padding="10px 15px"][dropcap]Η Μυκόρρριζα, είναι μία συνεργασία που συμβαίνει φυσικά μεταξύ φυτών και ωφέλιμων μυκήτων. Από τη στιγμή που αυτοί οι εδαφικοί μύκητες έρθουν σε επαφή με τις ρίζες του φυτού, μέσα σε λίγες εβδομάδες, ένα δίκτυο από μυκηλιακές ίνες αναπτύσσεται, αυξάνοντας την απορρόφηση του νερού και των θρεπτικών συστατικών, ενισχύοντας έτσι την ανάπτυξη του φυτού και βελτιώνοντας την υγεία του. Ο μύκητας αναπαράγεται και παραμένει στις ρίζες και στο έδαφος για όλη την υπόλοιπη ζωή του φυτού. Η ενδο-μυκόρριζα εισχωρεί μέσα στα κύτταρα της ρίζας και αναπτύσσει συνεργασία με το φυτό.[/dropcap][/block]
  • Tο κλάδεμα είναι βασικός παράγοντας για την δημιουργία και την διαμόρφωση του σχήματος και του τρόπου καλλιέργειας που θα ακολουθήσουμε για την υπόλοιπη ζωή του φυτού, με κύριο στόχο να υπάρχει πάντα μία ισορροπία μεταξύ της καρποφορίας και της βλάστησης. Το γκότζι από την φύση του χαρακτηρίζεται ως φυτό με πλούσια φυλλική επιφάνεια γι αυτό χρειάζεται ιδιαίτερη προσοχή στο κλάδεμα. Μπορεί να καλλιεργηθεί είτε σε σχήμα παλμέτας με μερική υποστύλωση είτε ελεύθερο σε κύπελλο.

    Το φυτό γκότζι μπέρι έχει την τάση να δημιουργεί την άνοιξη και το καλοκαίρι ζωηρή κατακόρυφη βλάστηση τα κοινός λεγόμενα λαίμαργα τα οποία θα πρέπει να απομακρύνονται νωρίς γιατί το φυτό θα πρέπει να μένει ανοιχτό για την διείσδυση της ηλιακής ακτινοβολίας, επιτυγχάνοντας καλύτερο αερισμό και λιγότερη εργασία κατά το χειμερινό κλάδεμα του Γκότζι μπέρι με αποτέλεσμα μετά την απομάκρυνση αυτών να έχουμε καλύτερα ποιοτικά χαρακτηριστικά στον καρπό, όπως: πιο έντονο χρώμα και μέγεθος περισσότερα σάκχαρα και ένα ανταγωνιστικό προϊόν στην αγορά.

     

    Παρακάτω βλέπουμε 3 διαφορετικούς τύπους κλαδέματος της καλλιέργειας Goji berry

     Κυλινδρικό μοντέλο κλαδέματος

    Ζεόλιθος

    Οι φυσικοί ζεόλιθοι σχηματίζονται όταν ηφαιστειακά πετρώματα και στρώματα τέφρας αντιδρούν με αλκαλικά υπόγεια  νερά. Eίναι μικροπορώδη, αργιλλοπυριτικά ορυκτά τα οποία χρησιμοποιούνται συνήθως ως εμπορικά προσροφητικά. Φυσικοί ζεόλιθοι μπορούν να χρησιμοποιηθούν ακόμη και σε περιπτώσεις μόλυνσης υδάτων και εδάφους μετά από πυρηνικό ατύχημα.

    Χαρακτηριστικά ο κλινοπτιλολίτης χρησιμοποιήθηκε το 1986, από τη Ρωσική κυβέρνηση για την απορρόφηση ραδιενεργών χημικών και άλλων επιβλαβών τοξινών μετά την καταστροφή του Τσερνομπίλ.

    Οι άνθρωποι έδειξαν μείωση κατά 30% σε ραδιενεργά ισότοπα, μετά την πρώτη εφαρμογή του zeolite. Στην Μεγάλη Βρετανία χρησιμοποιείται για την απομάκρυνση καισίου 137 και στρόντιου 90 από ραδιενεργά απόβλητα. Σε πιλοτική εφαρμογή μελετήθηκε το φιλτράρισμα 3m3 μολυσμένων υπογείων υδάτων στην δυτική Θεσσαλονίκη ? απομάκρυνση αρσενικού και φθορίου σε πολύ ικανοποιητική απόδοση.

     

    Ο ζεόλιθος είναι ένα αδρανές φυσικό ορυκτό το οποίο έχει έγκριση από την ΕΕ για χρήση στην γεωργία και στην κτηνοτροφία.

    Χρησιμοποιείται  ως εδαφοβελτιωτικό με ενσωμάτωση στο έδαφος , με ριζοπότισμα αλλά και με ψεκασμό.

    Δεν πρόκειται για φάρμακο ούτε για λίπασμα.

    Βελτιώνει την δομή του εδάφους.

    Δεσμεύει τα βαρέα μέταλλα και τις τοξίνες δημιουργώντας ένα υγειές περιβάλλον για το ριζικό σύστημα.


    Με ψεκασμό, χρησιμοποιώντας μόνο ζεόλιθο, κάνουμε προληπτικές επεμβάσεις ενώ συνδυαστικά με με οποιοδήποτεεντομοκτόνο ή μυκητοκτόνο, πετυχαίνουμε ενίσχυση της δραστικής ουσίας και κατ επέκταση του χρόνου δράσης της.
    Χρησιμοποιώντας ζεόλιθο συνδυαστικά με ενσωμάτωση αλλά εντάσσοντας τον και στο πρόγραμμα των ψεκασμών, πετυχαίνουμε το μέγιστο επιθυμητό αποτέλεσμα.

    Στην γεωργία  έχουμε δυο τρόπους εφαρμογής του ζεόλιθου. 
    α) Ενσωμάτωση +-350kg ανά στρέμμα* ή γύρω από κάθε κορμό δέντρου σε μια ακτίνα 40-50 εκατοστών ποσότητα από 3 έως 7 κιλά. ( εξαρτάται από το μέγεθος των δέντρων) χρησιμοποιούμε συνήθως ζεόλιθο σε κοκκομετρία 1-2,5mm ή 2,5-5mm ανάλογα με το έδαφος, όσο πιο αμμώδες το έδαφος τόσο μικρότερη κοκκομετρία χρησιμοποιούμε. Με αυτόν τον τρόπο επιτυγχάνουμε οικονομία σε νερά και λιπάσματα καθώς ο ζεόλιθος σε αυτή την εφαρμογή συγκρατεί νερά και λιπάσματα και τα αποδεσμεύει σταδιακά όποτε το έδαφος και το φυτό τα χρειάζεται. Επιπλέον καθαρίζει το έδαφος δεσμεύοντας τα βαρέα μέταλλα τις τοξίνες και τις ελεύθερες ρίζες δίχως να τις αποδεσμεύει (λειτουργεί ως μοριακό κόσκινο). Με αυτό τον τρόπο επιτυγχάνουμε αρχικά να "τρέφεται" το ριζικό σύστημα από ένα καθαρό περιβάλλον και να έχουμε μια καλύτερη ποσοτικά και ποιοτικά παραγωγή. (επαναλήψεις: στην βιολογική καλλιέργεια δεν ξαναβάζουμε ζεόλιθο, στην συμβατική καλλιέργεια επαναλαμβάνουμε μετά από 7-10 χρόνια με νέα ενσωμάτωση) 
    και 
    β) Ριζοποτίσματα-Ψεκασμό για πρόληψη κατά των εντόμων/ασθενειών. Έχουμε διαπιστώσει πολύ καλά αποτελέσματα όπως πχ. ενάντια στον δάκο, καθώς το περιβάλλον που δημιουργούμε με τον ζεόλιθο δεν προσφέρεται πλέον για να "φωλιάσει" το έντομο και έτσι με απόλυτα οικολογικό τρόπο το απωθούμε δίχως να στερούμε από το δέντρο την υγρασία και τον αερισμό που χρειάζεται. ( χρήση ανά 15-20 μέρες ή όποτε ξεπλένεται ο ζεόλιθος λόγω έντονων βροχοπτώσεων οπότε και επαναλαμβάνουμε την εφαρμογή. Επιτυγχάνουμε μια μυκητολογική εντομοαπωθητική ωοκτόνο δράση ειδικά στα φύλλα αποξεραίνει το μελίτωμα και απορροφώντας την υγρασία από την επιφάνεια του φύλλου αποξεραίνει και μουμιοποιεί τα αυγά τα οποία δεν μπορούν πλέον να εκκολαφθούν. Το ίδιο συμβαίνει και στις αφίδες και γενικώς όταν δημιουργούνται μελιτώματα στον κορμό και στα φύλλα.
     Σε αυτή την εφαρμογή χρησιμοποιούμε ζεόλιθο 10 έως 20 kg ανά 1000 λίτρα νερού (1-2%)σε κοκκομετρία 0,0-0,05mm. Λάβετε υπόψη σας ότι θέλει συνεχή ανάδευση καθώς ο ζεόλιθος δεν διαλύεται στο νερό.

    > Zeolite Μια Συνοπτική Προσέγγιση: Οι ζεόλιθοι, είναι αργιλοπυριτικά υλικά με κρυσταλλική τετραεδρική δομή που εμφανίζει κοιλότητες, οι οποίες καταλαμβάνονται από ιόντα και μόρια νερού. Αυτά παρουσιάζουν αξιόλογη ελευθερία κινήσεων, γεγονός που συντελεί στην εμφάνιση των φαινομένων της ιοντοεναλλαγής και της αφυδάτωσης στους ζεόλιθους. Ουσιαστικά, πρόκειται για ένυδρα κρυσταλλικά αργιλοπυριτικά άλατα στοιχείων των ομάδων ΙΑ και ΙΙΑ του περιοδικού συστήματος, όπως το νάτριο, το κάλιο, το μαγνήσιο και το ασβέστιο.

    Ο όρος ζεόλιθος αποδίδεται στην ιδιότητα των συγκεκριμένων ορυκτών να αποβάλλουν το νερό που περιέχουν όταν θερμαίνονται, δίνοντας την εντύπωση ότι βράζουν. Τα φαινόμενα της αφυδάτωσης και της ιοντοεναλλαγής στους ζεόλιθους είναι αντιστρεπτά. Στη φύση απαντώνται περισσότερα από 30 είδη ζεολίθων από τα οποία τα 20 βρίσκονται σε ιζηματογενή αποθέματα. Οι ζεόλιθοι που εμφανίζονται συχνότερα είναι οι: κλινοπτιλόλιθος, μορδενίτης, χαβαζίτης, αναλκιμίτης, φιλλιψίτης, εριονίτης και ευλανδίτης. Ο καλύτερος είναι αυτός που περιέχει τον κλινοπτιλόλιθο σε μεγάλη αναλογία.

    Κοιτάσματα ζεόλιθου υπάρχουν και στη χώρα μας σε αρκετές περιοχές της Βόρειας Ελλάδας (Πετρωτές Έβρου) με πολύ μεγάλη καθαρότητα (95%) αλλά δυστυχώς δεν έχει δοθεί ακόμη άδεια εκμετάλλευσης του κοιτάσματος και στις Κυκλάδες. Καλύτερα από όλα για γεωργική και κτηνοτροφική χρήση είναι αυτά που περιέχουν το ορυκτό κλινοπτιλόλιθο. Ο Ελληνικός φυσικός ζεόλιθος περιέχει 89% κλινοπτιλόλιθο. Η χρήση του ζεόλιθου είναι περιορισμένη και πρέπει να αυξηθεί γιατί όπως διαπιστώσατε και εσείς, προσφέρει πολύτιμα πλεονεκτήματα.

    Δομή ζεόλιθου: Βασική δομική μονάδα είναι το τετράεδρο [(Si,Al)O4]-4. Τα τετράεδρα [(Si,Al)O4]-4 ενώνονται μεταξύ τους (με τα κοινά οξυγόνα των κορυφών τους) και σχηματίζουν πολύεδρα δημιουργώντας, ανάλογα με τον τρόπο σύνδεσης τους, τρισδιάστατα πλέγματα με διαύλους ή κοιλότητες γεμάτα αφενός μεν με νερό και αφετέρου με κατιόντα (Ca, Na, K) υπό ανταλλάξιμη μορφή.

    Ο γενικός χημικός τύπος του Zeolites είναι: M2/n O . Al2 O3 x SiO2 . y H2O

    όπου: M= αλκαλική γαία, n= σθένος κατιόντος, x= αριθμός από 2 μέχρι 10, y= αριθμός από 2 μέχρι 7

    Η αναλογία (Si+Al)/Ο πρέπει να είναι ίση με το 1/2. Ανήκουν στην ομάδα των τεκτοπυριτικών ορυκτών μαζί με τον χαλαζία και τους αστρίους.

    Σε αντίθεση με τα περισσότερα τεκτοπυριτικά ορυκτά η δομή των ζεόλιθων είναι αξιοσημείωτα ανοικτή, με όγκους κενών που φθάνουν το 50% του αφυδατωμένου μέλους. Επιτρέπουν χώρο στα μεγάλα κατιόντα όπως το νάτριο, το κάλιο, το βάριο και το ασβέστιο, ακόμη και στα σχετικά μεγάλα μόρια και στις ομάδες κατιόντων όπως το ύδωρ, η αμμωνία, τα ιόντα ανθρακικού άλατος και τα ιόντα νιτρικών αλάτων.

    Χαρακτηρίζονται από την ικανότητα να αποβάλλουν και να προσλάβουν νερό αντίστροφα και να ανταλλάσσουν τα συστατικά κατιόντα τους. Το νερό αποβάλλεται συνεχώς με θέρμανση μέχρι περίπου 350οC και επαναπροσλαμβάνεται με σταδιακή μείωση της θερμοκρασίας σε θερμοκρασία δωματίου. Τα μεγάλα κενά στη δομή τους εξηγούν τη χαμηλή πυκνότητα αυτών των μεταλλευμάτων.

    Φυσικές και χημικές ιδιότητες του zeolites: Οι ζεόλιθοι όταν είναι καθαροί είναι άχρωμοι ή λευκοί. Συχνά όμως λόγω της παρουσίας τους σε λεπτομερή διασπορά οξειδίων του σιδήρου και άλλων προσμίξεων παρουσιάζονται έγχρωμοι. Η πυκνότητα τους ποικίλει από 2 έως 2,3 gr cm-3 εκτός των πλούσιων σε Ba (Βάριο) ζεολίθων, στους οποίους η πυκνότητα κυμαίνεται μεταξύ 2,5 και 2,8 gr cm-3. Η μικρή σχετικά πυκνότητα τους οφείλεται στην παρουσία του νερού, που πληρεί τους διαύλους του πλέγματος. Ο δείκτης διάθλασης των διαφόρων μελών της ομάδας κυμαίνεται μεταξύ 1,47 και 1,52.

    Μεγάλο ενδιαφέρον προκάλεσε η παρουσία μεγάλων κενών χώρων και καναλιών στο πλέγμα των ζεολίθων. Όταν το νερό αποβληθεί, οι χώροι αυτοί είναι δυνατόν να πληρωθούν με διάφορες αεριώδεις ουσίες, όπως αμμωνία, ατμούς ιωδίου ή ακόμα και ατμούς υδραργύρου, π.χ. ο τοσμονίτης απορροφά την αιθυλική αλκοόλη και την ισοπροπυλική αλκοόλη. Η διεργασία αυτή εξαρτάται από το εκάστοτε είδος ζεολίθου.

    Ειδικότερα μόρια που έχουν μεγαλύτερη διάμετρο από αυτή των καναλιών δεν μπορούν να μπουν στα κοιλώματα της δομής των ζεολίθων και έτσι είναι αδύνατον να προσροφηθούν. Σε αυτή την απλή αρχή βασίζεται η γνωστή εφαρμογή πολλών ζεολίθων ως «μοριακά κόσκινα» που χρησιμοποιούνται κυρίως για τον διαχωρισμό αέριων μειγμάτων. Το εύρος των καναλιών όμως, δεν είναι η μόνη προϋπόθεση για την διαπερατότητα αφού η παρουσία πολλών κατιόντων μπορεί, να φράξει τα κανάλια ενώ η μοριακή και η ιοντική διάχυση επηρεάζονται από το προσροφημένο νερό.

    Γενικά η ικανότητα ανταλλαγής κατιόντων ελαττώνεται με την απώλεια νερού. Με εξαίρεση τον ανάλκιμο και τον νατρόλιθο, στους περισσότερους πυριτικούς ζεόλιθους το Κ+ και το Na+ τείνουν να είναι πιο εύκολα ανταλλάξιμα από το Ca+2 αφού είναι μονοσθενή κι έτσι συγκρατούνται με ασθενέστερο ηλεκτροστατικό φορτίο.

    Στους περισσότερους ζεόλιθους σε κάθε μόριο νερού αντιστοιχεί ένας αριθμός από πιθανές θέσεις στο εσωτερικό του πλέγματος κι αυτό μπορεί να μετακινείται από τη μία στην άλλη. Γενικά οι ασβεστούχοι ζεόλιθοι απορροφούν περισσότερο νερό, και στον χαβαζίτη, τον ευλανδίτη και τον στιλβίτη, το νερό συγκρατείται ευκολότερα όταν αυτοί έχουν στο πλέγμα τους Ca+2 και όχι K+.

    Όσον αφορά τα περιβάλλοντα πετρώματα πιστεύεται ότι οι ζεόλιθοι, είναι μεταξύ των πλέον πυριτικών ορυκτών που απαντούν στα ιζηματογενή πετρώματα και ότι τα ζεολιθικά κοιτάσματα του τύπου αυτού είναι τα μεγαλύτερα και τα πλέον ενδιαφέροντα από οικονομική άποψη. Σχηματίζονται σε διάφορα από άποψη ηλικίας, λιθολογίας και αποθέσεως, περιβάλλοντα κατά την διεργασία της διαγενετικής εξαλλοιώσεως των ιζηματογενών πετρωμάτων.

    Οι ζεόλιθοι χαρακτηρίζονται από τις ακόλουθες ιδιότητες:

    * Ενυδάτωση υψηλού βαθμού

    * Μικρή πυκνότητα και μεγάλο όγκο, κενό κατά την ενυδάτωση

    * Σταθερότητα κρυσταλλικής δομής

    * Μεγάλη ιοντοανταλλακτική ικανότητα

    * Ομοιομορφία διαύλων, μοριακού μεγέθους

    * Ικανότητα προσρόφησης (αερίων και ατμών)

    * Ικανότητα κατάλυσης

    Ζεόλιθος ? Χρήση στη Γεωργία: Ας δούμε τις χρήσιμες εφαρμογές που μπορεί να έχει στη γεωργία και μάλιστα στη βιολογική γεωργία. Η χρήση του στη γεωργία είναι πολύ ανεπτυγμένη στην Ιαπωνία και στην Ευρώπη και περιορισμένη στη χώρα μας.

    Ο ζεόλιθος εφαρμόζεται με ενσωμάτωση στο έδαφος σε ποσότητες που εξαρτώνται από την κοκκομετρική του σύσταση (λεπτότητα υλικού). Όσο πιο λεπτόκοκκο είναι το υλικό τόσο πιο μικρότερη ποσότητα απαιτείται. Σε βαριά εδάφη πρέπει να προτιμάται ζεόλιθος σε σπυρωτή μορφή (2,5-5 mm), ενώ σε ελαφρά εδάφη πρέπει να προτιμάται αυτός σε μορφή σκόνης. Υπολογίζεται ότι 0,5 κιλό ζεόλιθου σε σκόνη έχει επιφάνεια ανάλογη με αυτήν ενός γηπέδου ποδοσφαίρου.

    Ο ζεόλιθος εφαρμόζεται στο έδαφος συνήθως για τρεις συνεχόμενες χρονιές και ενσωματώνεται κάθε φορά. Χρειάζεται μια ποσότητα 400-500 κιλών ανά στρέμμα και ενσωμάτωση του στο έδαφος για να γίνει αισθητή η συμβολή του στην αύξηση της παραγωγής. Εφαρμόζεται πριν από την έναρξη της καλλιεργητικής περιόδου ή την φύτευση/σπορά. Η ωφέλιμη δράση του είναι μακροχρόνια (ο ζεόλιθος δεν αποσαθρώνεται όπως άλλα υλικά) και για τα επόμενα 10 ή και περισσότερα χρόνια δεν θα χρειαστεί να προσθέσετε άλλο ζεόλιθο.

    Με την εφαρμογή του προσφέρει μια σειρά από πολύτιμες υπηρεσίες, όπως:

    ? Αυξάνει την ικανότητα συγκράτησης των θρεπτικών στοιχείων (η εναλλακτική του ικανότητα ανέρχεται σε 2,2-4 meq/g που είναι διπλάσια από αυτή του μπεντονίτη).

    ? Μειώνει τις απώλειες θρεπτικών στοιχείων λόγω αεριοποίησης (απώλειες αζώτου με τη μορφή αμμωνίας) ή υδατομεταφοράς (νιτρώδη και νιτρικά) και συνεπώς συμβάλλει στη μείωση της ποσότητας των χρησιμοποιούμενων λιπασμάτων κατά 20-25%

    ? Σε συνδυασμό με τη λίπανση μπορεί να βοηθήσει στη σταδιακή αποδέσμευση των θρεπτικών στοιχείων έτσι ώστε να μην έχουμε απώλειες και από την άλλη μεριά εφοδιασμό των φυτών για μεγαλύτερο χρονικό διάστημα.

    ? Αυξάνει την ικανότητα συγκράτησης νερού, ιδιαίτερα στα αμμώδη εδάφη (ο ζεόλιθος συγκρατεί νερό σε ποσότητα ίση με το 60% του βάρους του το οποίο αποδίδει στα φυτά σταδιακά).

    ? Εξουδετερώνει τα όξινα συστατικά του εδάφους.

    ? Βελτιώνει τη δομή του εδάφους μειώνοντας τη συμπίεση και αυξάνοντας τον αερισμό.

    ? Είναι 100% φυσικό προϊόν που μπορεί να χρησιμοποιηθεί στη βιολογική γεωργία και τέλος.

    ? Ως άμεση συνέπεια όλων των παραπάνω αυξάνει και βελτιώνει την παραγωγή των φυτών.

    Ζεόλιθος ? Χρήση στην Κτηνοτροφία: Όσοι είναι γεωργοκτηνοτρόφοι μπορούν «με ένα σμπάρο να πιάσουν δύο τρυγόνια». Αν χρησιμοποιήσουν τον ζεόλιθο στη διατροφή των ζώων και στα δάπεδα των στάβλων θα έχουν μια κοπριά με εξαιρετικές ιδιότητες. Όλη η αμμωνία που φεύγει στην ατμόσφαιρα και επιδρά αρνητικά στην υγεία των ζώων θα δεσμευτεί από τον ζεόλιθο στο μεγαλύτερο της ποσοστό. Η αμμωνία δεσμεύεται στους μικροπόρους του υλικού στους οποίους δε μπορούν να εισέλθουν τα νιτροποιητικά βακτήρια και να την οξειδώσουν.

    Αυτή η κοπριά μεταφερόμενη στα χωράφια θα προσφέρει τις ευεργετικές ιδιότητες του αζώτου και του ζεόλιθου. Ο ζεόλιθος στο σιτηρέσιο των ζώων δεσμεύει την αμμωνία που παράγεται κατά το χώνεμα της τροφής ενώ ταυτόχρονα απελευθερώνει κάλιο που ρυθμίζει την οξύτητα του στομάχου γεγονός που διευκολύνει την απορρόφηση μετάλλων και θρεπτικών στοιχείων.

    Σε πειράματα διατροφής που έγιναν διαπιστώθηκε βελτίωση του συντελεστή πέψης της τροφής κατά 5%. Η προσθήκη ζεόλιθου στο σιτηρέσιο των πουλερικών σε ποσοστό 2% είχε ως αποτέλεσμα την αύξηση του αζώτου στην κοπριά κατά 40%. Επίσης η προσθήκη ζεόλιθου στην υδαρή κοπριά σε ποσοστό 6,25% μείωσε την απώλεια της αμμωνίας σε ποσοστό 55%.

    Ζεόλιθος ? Χρήση στα ύδατα: Η προσθήκη του φυσικού ζεόλιθου στα ύδατα, έχει ως αποτέλεσμα τη δέσμευση ανόργανων, οργανικών, οργανομεταλλικών, αερίων, βακτηριδίων, κυανοβακτηριδίων, μετάλλων και ραδιονουκλιδίων σε ποσοστό που κυμαίνεται από 20% έως 100%. Ο ζεόλιθος εμπλουτίζει το νερό σε οξυγόνο (οξυγωνούχα ρεύματα) και ρυθμίζει το pH των υδάτων προς το ουδέτερο, αυξάνοντας ή μειώνοντας αυτό, ανάλογα με την οξύτητα ή αλκαλικότητα των υδάτων.

    Μορφές ζεόλιθου για χρήση: Στην αγορά εμφανίζεται σε τέσσερις μορφές ανάλογα με το μέγεθος των κόκκων του και για διαφορετική χρήση, όπως:

    1) Σε μορφή πούδρας για ψεκασμούς στο φύλλωμα, αλλά και για ιατρική χρήση.

    2) Μέγεθος 0,01-0,8 χιλιοστά. Για εμπλουτισμό της τροφής σε ζώα εκτροφής.

    3) Μέγεθος 0,8-2,5 χιλιοστά. Για καταπολέμηση της δυσοσμίας, για σιτηρέσια πτηνών, για φιλτράρισμα πόσιμου νερού.

    4) Μέγεθος 2,5-5,0 χιλιοστά. Για γεωργική χρήση στη βελτίωση της γονιμότητας των εδαφών, ως βελτιωτικό σε χημικά λιπάσματα σε ποσοστό 2-5% (βραδεία αποδέσμευση), στην υδροπονία, χωρίς να αποκλείεται η χρήση των προηγούμενων που είναι πιο δραστικές.

    Συμπεράσματα για τον ελληνικό ζεόλιθο: Ο Ελληνικός Φυσικός Ζεόλιθος αυξάνει την παραγωγή των γεωργικών προϊόντων κατά 17-66%, βελτιώνει την ποιότητα των αγροτικών προϊόντων κατά 4-46%, μειώνει τη χρήση λιπασμάτων κατά 56-100%, μειώνει τη χρήση του ύδατος άρδευσης κατά 33-67%, εμποδίζει την έκπλυση και μετακίνηση των επιβλαβών ουσιών από το χερσαίο στο υδάτινο περιβάλλον, προστατεύοντας έτσι την ποιότητα των επιφανειακών και υπόγειων υδάτων.

    Επίσης, είναι πολύ υψηλής ποιότητας. Κατά μέσο όρο περιέχει 89% κ.β. ζεόλιθο τύπου-HEU, 3% κ.β. (μαρμαρυγία + αργιλικά ορυκτά), 5% κ.β. αστρίους και 3% κ.β. (χαλαζία + χριστοβαλίτη). Η ορυκτολογική σύσταση και οι φυσικοχημικές ιδιότητες, καθιστούν τον φυσικό ζεόλιθο κατάλληλο υλικό για πολυάριθμες περιβαλλοντικές, βιομηχανικές, αγροτικές και υδατικές εφαρμογές, όπως καθαρισμό αστικών λυμάτων και βιομηχανικών υγρών αποβλήτων, παραγωγή άοσμης και συνεκτικής ζεολυματολάσπης, κατεργασία λυματολάσπης και βιομηχανικής λάσπης για ασφαλή απόθεση, εξυγίανση και οξυγόνωση υδάτινων οικοσυστημάτων, δέσμευση και απομάκρυνση κυανοβακτηρίων, εξασθενούς χρωμίου και ραδιονουκλιδίων,

    ?βελτίωση τεχνητών υγροβιότοπων και λοιπών μονάδων διαχείρισης υδάτων, βελτίωση ποιότητας πόσιμου νερού, μετατροπή κοπριάς σε άοσμο λίπασμα, ζωοτροφές, εδαφοβελτιωτικό γεωργικών καλλιεργειών, βελτιωτικό όξινων και αλκαλικών εδαφών, διαχείριση αποβλήτων μεταλλείων και επιστροφή εδαφών σε γεωργική χρήση, υπόστρωμα θερμοκηπίων και ανθοκομικής, υγιεινή και ασφάλεια τροφίμων, βελτίωση γεύσης και ποιότητας τροφίμων, ανθεκτικότερο και υγιέστερο γρασίδι, συμπλήρωμα διατροφής, κ.α.

    © Πετρίδης Παναγιώτης, Γεωπόνος ΠΕ Καρασαββίδης Χαράλαμπος, Γεωπόνος ΠΕ.
    Βιβλιογραφία

    1. Ch. Karasavvidis, Z. Ioannou, A. Dimirkou, V. Antoniadis, Adsorption Of Dyes From Aqueous Solutions Onto Modified Zeolites, Wastewater Purification And Reuse Conference, Heraklion Crete 28 ? 30 March 2012

    2. G.Gottardi, E.Galli, Natural Zeolites, Springer, Berlin, Heidelberg, New York, 1985

    3. Misaelides P., Godelitsas A., Charistos V., Ioannou D. & Charistos D. 1994, Heavy Metal Uptake By Zeoliferous Rocks From Metaxades, Thrace, Greece: An exploratory study. J. Radioanal. Nucl. Chem. Art., 183, 159-166.

    4. Valquiria Campos, The Sorption Of Toxic Elements Onto Natural Zeolite, Synthetic Goethite And Modi?ed Powdered Block Carbon, Journal Of Environmental Earth Science, Vol. 59, Issue 4, 2009


    > Ζεόλιθος και πετροχημεία: Ο ζεόλιθος λειτουργεί βασικά ως φίλτρο για πολλές εφαρμογές αλλά όχι μόνο. Οι ιδιότητές του, του επιτρέπουν να μετατραπεί και σε καταλυτικό στοιχείο, όπως το αποδεικνύει η πετροχημεία. Ο ζεόλιθος σε υψηλές θερμοκρασίες και πιέσεις είναι ικανός να μετατρέψει το πετρέλαιο. Παλαιότερα ενώ ήταν γνωστό αυτό το φαινόμενο σε πρακτικό επίπεδο δεν ήταν απόλυτα κατανοητό σε μοριακό επίπεδο.

    Η πρώτη μεγάλη αλλαγή φάσης έγινε το 2010, όταν μέσω ισότοπων που επιτρέπουν να διαχωρίσουμε μόρια καταφέραμε για πρώτη φορά να δούμε τη δράση του ζεολίθου πάνω στο πετρέλαιο. Επιπλέον αυτή η μελέτη απέδειξε ότι αυτές οι γνωστές αντιδράσεις μπορούν να μελετηθούν και σε φυσιολογικές θερμοκρασίες, πράγμα το οποίο ήταν αδιανόητο στο παρελθόν. Η μεγάλη διαφορά προέρχεται από την σπανιότητα του φαινομένου σε αυτές τις θερμοκρασίες. Ο JeanSommer κατάφερε με την ομάδα του να δείξει σε μοριακό επίπεδο την κατάλυση που προκαλεί ο ζεόλιθος και μετατρέπει το πετρέλαιο σε βενζίνη με υψηλό δείκτη οκτανίου.

    Αυτή η καινοτομία επιτρέπει τώρα μία καλύτερη επιλογή του τύπου του ζεολίθου ανάλογα με την αντίδραση που θέλουμε να παράξουμε. Έχουμε λοιπόν μια διαδικασία βελτιστοποίησης ακόμα και σε αυτόν τον τομέα. Και αυτή η δυνατότητα συμβαδίζει και με την σύνθεση διαφορικών ζεολίθων. Δεν μιλούμε βέβαια για μία μικρή λεπτομέρεια, διότι σχετίζεται με την ανακάλυψη του GeorgeAndrewOlah το 1962, για την οποία πήρε το βραβείο Νόμπελ Χημείας το 1994.

    Τα ανθρακοκατιόντα αποτελούν την απόδειξη της ύπαρξης μιας ενδιάμεσης αντίδρασης, η οποία ήταν δύσκολη στον εντοπισμό της. Ο Olah κατάφερε μέσω NMR να το δει σε υπεροξύ. Στη διαδικασία της μετατροπής του πετρελαίου μέσω του ζεολίθου, ο Sommer κατάφερε να αποδείξει ότι υπάρχουν και ανθρακοκατιόντα. Αυτή η ανακάλυψη δίνει και το στίγμα της έρευνας σε αυτόν τον τομέα, ενώ συχνά νομίζουμε ότι όλα είναι γνωστά.

    Δίχως το ζεόλιθο το φαινόμενο αυτό δεν θα εμφανιζόταν. Αν καταφέρουμε και το συνειδητοποιήσουμε όλοι μας στην Ελλάδα, τότε θα δούμε και τις πρώτες ερευνητικές εργασίες στην πατρίδα μας να παίρνουν τόπο και να μπορούν να εκπέμπουν και αυτές σε διεθνές επίπεδο. Έχουμε στη διάθεσή μας υλικό που δεν έχει αξιοποιηθεί, ενώ όλοι το αναζητούν στον τομέα της οργανικής χημείας.

    Η εκστρατεία του ζεόλιθου: Εκτός από τη Θράκη που γνωρίζει την αξία του ζεόλιθου λόγω εν δυνάμει παραγωγής, βλέπουμε ότι άλλες περιοχές της Ελλάδας ανακαλύπτουν επί του πρακτέου τα οφέλη του. Στη Μακεδονία έχουν γίνει ήδη πολλά πειράματα σε αγροκτήματα και όχι μόνο σε εργαστήρια που αποδεικνύουν την αύξηση της παραγωγικότητας. Στην Κρήτη σε μερικά σημεία έχουν ήδη εντοπίσει την εξοικονόμηση που επιτρέπει ο ζεόλιθος όσον αφορά στη χρήση των λιπασμάτων, διότι λόγω της οξύτητας της γης ακόμα και το 70% του λιπάσματος αχρηστεύεται και απλώς μολύνει το περιβάλλον δίχως καμιά απόδοση.

    Με τις πρώτες ενημερώσεις που κάναμε στην Τρίπολη, στην Κέρκυρα και στη Νάουσα αντιληφθήκαμε ότι οι αγρότες και όχι μόνο οι γεωπόνοι, οι χημικοί και οι φυσικοί, ήθελαν να προστατέψουν τη γης τους μ? έναν τρόπο φυσικό και όχι τεχνητό που επιτρέπει ταυτόχρονα μια αύξηση της παραγωγικότητας. Οι αγρότες μας δεν κοιτάζουν μόνο το άμεσο όφελος, όπως νομίζουν οι περισσότεροι. Αντιλαμβάνονται πιο εύκολα από παλαιότερα ότι έχει μεγάλη σημασία η ποιότητα και αυτή δεν μπορεί να υπάρχει δίχως την προστασία της γης, διότι σε βάθος χρόνου η κακή της χρήση αποδεικνύεται επί του πρακτέου.

    Επιπλέον λόγω κρίσης, πολλοί επανεξετάζουν το θέμα της χρήσης της γης τους μ? έναν τρόπο πιο ορθολογικό, ο οποίος να μην είναι αποκλειστικά βασισμένος στην έννοια της εκφυλισμένης επένδυσης που δεν αντέχει στο χρόνο. Σ? έναν άλλο τομέα σημαντικό για την πατρίδα όπως είναι το κρασί, χαρήκαμε που βρήκαμε κτήματα να είναι ενημερωμένα για την χρήση του ζεόλιθου ακόμα και αν δεν γνώριζαν όλες τις ιδιότητές του. Διότι όταν έχεις απαιτητικές ποικιλίες και μερικές φορές και σπάνιες, ή βρίσκεσαι σε μια περιοχή με προστατευμένη ονομασία, πρέπει να είσαι προσεχτικός με το τι βάζεις στη γη σου, διότι ο χρόνος έχει μεγάλη σημασία.

    Η πατρίδα μας μπορεί να βοηθήσει την πατρίδα μας με το ζεόλιθο. Διότι μπορούμε να έχουμε μια μεγάλη παραγωγή στη Θράκη φυσικού ζεόλιθου, η οποία να βοηθάει και τις άλλες περιοχές για τις καλλιέργειές τους. Με αυτόν τον τρόπο, εφαρμόζουμε έναν στρατηγικό και οικολογικό σκοπό, ο οποίος είναι ωφέλιμος για όλη την Ελλάδα από τις περιοχές όπου υπάρχει μεγάλη παραγωγή έως τα ακριτικά νησιά που έχουν πρόβλημα με το νερό. Πρέπει να αξιοποιήσουμε λοιπόν τον ζεόλιθο με κάθε τρόπο, διότι η πατρίδα μας τον έχει ανάγκη για να αναπτυχθεί με σεβασμό προς το περιβάλλον και τους ανθρώπους μας.

    Ο ζεόλιθος και νέα μέθοδος ξήρανσης τροφίμων: Η λυοφιλίωση ως μέθοδος ξήρανσης των τροφίμων, συνίσταται στην κατάψυξη του υπό ξήρανση υλικού και κατόπιν την εξάχνωση του σχηματισθέντος πάγου μέσα στο κατεψυγμένο υλικό, ώστε να παραχθεί το αφυδατωμένο προϊόν. Στα συνήθη συστήματα λυοφιλίωσης, η κλίση της τάσης των ατμών που είναι απαραίτητη για την εξάχνωση, επιτυγχάνεται με την διατήρηση ορισμένης ολικής πίεσης στον θάλαμο της ξήρανσης.

    Οι δημιουργούμενοι υδρατμοί απάγονται με ένα σύστημα συμπύκνωσης τους και ένα σύστημα θέρμανσης παρέχει την λανθάνουσα θερμότητα εξάχνωσης στο κατεψυγμένο υλικό. Αυτή η μέθοδος είναι πλέον κλασική στον τομέα. Όμως με τις ιδιότητες του ζεολίθου είναι τώρα δυνατόν να εκμεταλλευτούμε μια νέα μέθοδο που δεν είναι ακόμα ευρύτερα γνωστή, πρόκειται για τη ζεοδάτωση. Αυτή η μέθοδος βασίζεται στη χρήση του κενού με πρόσθεση ενέργειας για να επιταχύνουμε την αφυδάτωση του προϊόντος.

    Ο ζεόλιθος λειτουργεί ως παγίδα διάκρισης και επιτρέπει τη διατήρηση της ακεραιότητας του προϊόντος δίχως εκφυλισμό των οργανοληπτικών ιδιοτήτων, διότι σέβεται τη δομή του. Αυτή η μέθοδος επιπλέον προσφέρει τη δυνατότητα λειτουργίας με μία σταθερή εξάτμιση δίχως περιορισμό στο χρόνο. Η ζεοδάτωση γίνεται με ένα προϊόν που βρίσκεται σε μια θερμοκρασία μεταξύ των -20?C έως 60?C. Η ζεοδάτωση εξασφαλίζει μία καλύτερη ποιότητα αφού διατηρεί το σύνολο των αρωμάτων, των χρωμάτων, των βιταμινών και των αντιοξειδωτικών, διότι λειτουργεί στο φάσμα θερμοκρασιών 5-40?C.

    Σε αντίφαση με τη λυοφιλίωση δεν γίνεται χρήση χλωριούχων αερίων για την ψύξη, αφού οι υδρατμοί παγιδεύονται από τον ζεόλιθο. Γι? αυτό το λόγο χρησιμοποιείται ζεόλιθος με πόρους που έχουν διάμετρο 4 Angstrom που αντιστοιχεί στο μέγεθος του μορίου του νερού έτσι ώστε να λειτουργήσει ως μοριακό κόσκινο.

    Αυτός ο νέος τρόπος είναι ακόμα πιο γνήσιος και πιο φιλικός για το προϊόν και σίγουρα θα αναπτυχθεί όλο και περισσότερο, αφού οι άνθρωποι προσέχουν όλο και περισσότερο την ποιότητα της διαδικασίας, γιατί αναγνωρίζουν ότι σχετίζεται και με την ποιότητα του τελικού προϊόντος που προορίζεται για κατανάλωση. Έχουμε λοιπόν μια άλλη εφαρμογή του ζεολίθου, η οποία και πάλι είναι θετική προς τον άνθρωπο και το περιβάλλον του.

     

    © Πετρίδης Παναγιώτης, Γεωπόνος ΠΕ Καρασαββίδης Χαράλαμπος, Γεωπόνος ΠΕ.
    Βιβλιογραφία

    1. Ch. Karasavvidis, Z. Ioannou, A. Dimirkou, V. Antoniadis, Adsorption Of Dyes From Aqueous Solutions Onto Modified Zeolites, Wastewater Purification And Reuse Conference, Heraklion Crete 28 ? 30 March 2012

    2. G.Gottardi, E.Galli, Natural Zeolites, Springer, Berlin, Heidelberg, New York, 1985

    3. Misaelides P., Godelitsas A., Charistos V., Ioannou D. & Charistos D. 1994, Heavy Metal Uptake By Zeoliferous Rocks From Metaxades, Thrace, Greece: An exploratory study. J. Radioanal. Nucl. Chem. Art., 183, 159-166.

    4. Valquiria Campos, The Sorption Of Toxic Elements Onto Natural Zeolite, Synthetic Goethite And Modi?ed Powdered Block Carbon, Journal Of Environmental Earth Science, Vol. 59, Issue 4, 2009

    To Trianum

    To Trianum είναι ένα προϊόν το οποίο περιέχει τον ωφέλιμο μύκητα Trichoderma harzianum (strain T-22). Το συγκεκριμένο strain είναι αυτό το οποίο έχει μελετηθεί περισσότερο από οποιοδήποτε άλλο στον κόσμο, ξεκινώντας από την Αμερική την δεκαετία το '80. Μετά την εφαρμογή του, τα σπόρια του μύκητα βλαστάνουν και τα μυκήλια αποικίζουν την εξωτερική επιφάνεια της ρίζας, δημιουργώντας ένα τείχος απέναντι στις ασθένειες του εδάφους (ανταγωνισμός χώρου). Ο μύκητας τρέφεται από τις εκκρίσεις της ρίζας και έτσι στερεί τους παθογόνους μύκητες από την τροφή που τους είναι απαραίτητη για να αναπτυχθούν (ανταγωνισμός τροφής). Το Trianum δημιουργεί περισσότερα ριζικά τριχίδια, με αποτέλεσμα να μπορούν να απορροφηθούν πιο εύκολα το νερό και τα διάφορα θρεπτικά στοιχεία. Αυτό  έχει ως αποτέλεσμα καλύτερη παραγωγή και πιο ομοιογενή καλλιέργεια.
     
     
  • Η συγκομιδή γίνεται όταν ο καρπός είναι ώριμος περίπου 80-90%. Αποφεύγουμε την συγκομιδή νωρίς το πρωί ή μετά από βροχή και γενικά όταν υπάρχει υγρασία γιατί ο καρπός είναι ευαίσθητος οξειδώνετε και μπορεί να χαλάσει με αποτέλεσμα κατώτερης ποιότητας τελικό προϊόν. Έτσι λοιπόν, προτιμότερο είναι να συλλέγουμε τον καρπό με τον μίσχο-κοτσάνι για μεγαλύτερη διάρκεια ζωής του νωπού προϊόντος και καλύτερης αντοχής στις μετασυλλεκτικές εργασίες.
     
  • Το Goji berry - γκότζι μπέρι είναι ένα από τα πιο θρεπτικά φρούτα πάνω στη γη, δώρο της φύσης στον άνθρωπο ίσως το πιο ισχυρό αντιοξειδωτικό, χρησιμοποιείται στην ιατρική και την διατροφή των Κινέζων για χιλιάδες χρόνια τώρα εξαιτίας των ευεργετικών ιδιοτήτων του. Έχουν ίσως τις σπουδαιότερες θεραπευτικές ιδιότητες απ' όλα τα υφιστάμενα τρόφιμα. 

    Είναι ισχυρή πηγή βιταμίνης C και A, περιέχει περισσότερη καροτίνη απ? το καρότο, 18 διαφορετικά αμινοξέα, 21 μεταλλικά ιχνοστοιχεία  και 29 διαφορετικά λιπαρά οξέα μια ιδανική πηγή πρωτεϊνών.

    • Περιέχουν 400 φορές περισσότερο βιταμίνη C από τα πορτοκάλια
    • Βιταμίνες Β1, Β2, Β6, Β12, και βιταμίνη Ε
    • Περιέχουν πάνω από 10% πρωτείνη
    • Περιέχουν 1.600 mg κάλιο (4 φορές περισσότερο από τις μπανάνες)
    • 8 Πολυσακχαρίτες
    • 6 μονοσακχαρίτες

    Οι πολυσακχαρίτες του Goji berry  (Γκότζι μπέρι) έχουν μια χημική δομή παρόμοια με τις ουσίες που βρέθηκαν στην Echinacea και μανιτάρια maitake. Βότανα γνωστά για την ικανότητά τους να υποστηρίξουν ένα υγειές ανοσοποιητικό σύστημα.

    Περιέχουν φυτικές ίνες, που σε συνδυασμό με τους πολυσακχαρίτες υποστηρίζουν την ανάπτυξη των ωφέλιμων εντερικών βακτηρίων, γνωστά ως προβιοτικά.

    • 5 ακόρεστα λιπαρά οξέα, όπως το λινελαικό οξύ, άλφα-λινολενικό οξύ, β-σιτοστερόλη και άλλες σιτοστερόλες
    • καροτενοειδή

    Eίναι χρωστικές ύλες που χαρίζουν στα φρούτα και τα λαχανικά κόκκινο, πορτοκαλί ή κίτρινο χρώμα, όπως το β-καροτένιο, λουτείνη, κρυπτοξανθίνη. λυκοπένιο, ζεαξανθίνη, πολλές φενολικές χρωστικές ουσίες με αντιοξειδωτική δράση

    • Είναι πλούσια πηγή σε L-γλουταμίνη και L-αργινίνη, δύο αμινοξέα που συνεργάζονται μεταξύ τους για να ενισχύσουν τα επίπεδα της αυξητικής ορμόνης
    • Περιέχουν συστατικά πλούσια σε γλουταθειόνη
    Η γλουταθειόνη είναι πολύ   σημαντικός εκκαθαριστής των κυττάρων και των ελευθέρων ριζών. Eίναι αμινοξύ που μετατρέπεται στον οργανισμό σε περοξειδάση της γλουταθειόνης, που είναι ισχυρός αντιοξειδωτικός παράγοντας.

    Στα 100 γραμμάρια αποξηραμένου προϊόντος έχουμε:

    Πολυσακχαρίτες

    4,42gr

    Σελήνιο (Se)

    0,00017gr

    Θερμίδες

    343,9kcal

    Νάτριο (Na)

    Υδατάνθρακες

    57,82gr

    Ψευδάργυρος (Zn)

    0,0021gr

    Ασβέστιο (Ca)

    0,110gr

    Βιταμίνη Α

    12.600IU

    Χρώμιο (Cr)

    0,079

    Βιταμίνη Β1

    0,027gr

    Χαλκό (Cu)

    0,0011gr

    Βιταμίνη Β3

    0,088gr

    Σίδηρο (Fe)

    0,0092gr

    Βιταμίνη Β5

    0,0012gr

    Μαγνήσιο (Mg)

    0,13gr

    Βιταμίνη C

    0,148gr

    Κάλιο (K)

    1,6gr

     


    • Βελτιώνουν την λειτουργία των λευκών αιμοσφαιρίων μέχρι 300% και καθιστά δύσκολο για οποιονδήποτε τα χρησιμοποιεί να αρρωστήσει από γρίπη και άλλους ιούς που βαραίνουν τον αέρα και το νερό
    • Βελτιώνουν την κυκλοφορία του αίματος
    • Βοηθούν στη μείωση της γλυκόζης του αίματος
    • Περιέχουν πολυσακχαρίτες που ενισχύουν το ανοσοποιητικό σύστημα του ανθρώπου, ρυθμίζουν την χοληστερίνη και τον σακχαρώδη διαβήτη
    • Περιέχουν λιπαρά οξέα τα οποία είναι απαραίτητα για την εύρυθμη λειτουργία του εγκεφάλου και του νευρικού συστήματος
    • Βοηθούν στην καλή λειτουργία της καρδιάς και στην αντιμετώπιση καρδιακών παθήσεων
    • Ανακουφίζουν τον οργανισμό από πονοκεφάλους
    • Βοηθάνε στην αϋπνία
    • Βοηθάνε στην καταπολέμηση της κυτταρίτιδας
    • Έχουν αφροδισιακά αποτελέσματα
    • Παρατηρείται βελτίωση της σεξουαλικής υγείας μεταξύ των ζευγαριών και αύξηση στον αριθμό των σπερματοζωαρίων
    • Παράγουν αντιφλεγμονώδη ένζυμα
    • Βοηθάνε τους άνδρες με προβλήματα προστάτη λόγω της β-συστερόλης που είναι ισχυρό αντιφλεγμονώδες
    • Ανακουφίζουν τις γυναίκες από τα συμπτώματα της εμμηνόπαυσης
    • Ανακουφίζουν από την πρωινή ναυτία κατά το πρώτο τρίμηνο της εγκυμοσύνης
    • Εξισορροπούν τα επίπεδα των ορμονών
    • Βοηθούν στην ταχύτερη ανάρρωση των ασθενών και στην γρηγορότερη επούλωση των πληγών
    • Ενισχύουν σημαντικά τους μυς και ιδιαίτερα αυτούς των ποδιών βοηθώντας ανθρώπους με προβλήματα αρθρίτιδας
    • Παρέχουν ισχυρή αντιμυκητισιακή και αντιβακτηριακή προστασία
    • Συνιστάται σε άτομα που πάσχουν από ψωρίαση
    • Βοηθούν στην προστασία του δέρματος από την ηλιακή ακτινοβολία
    • Ομαλοποιούν την αρτηριακή πίεση
    • Ενισχύουν την ηπατική λειτουργία
    • Ανακουφίζουν τον οργανισμό από το άγχος και το στρες
    • Είναι ισχυρό αντιοξειδωτικό το οποίο ενώνεται με το σελήνιο σχηματίζοντας το ένζυμο περοξειδάση της γλουταθειόνης
    • Βοηθά το ήπαρ στην αποτοξίνωση και αυτό επαληθεύεται με εξετάσεις στις τρανσαμινάσες
    • Φαίνεται να αποτοξινώνει τον οργανισμό από βαρέα μέταλλα
    • Μπορεί να χαμηλώσει τα επίπεδα της LDL
    • Συμβάλουν στην καταπολέμηση των αρνητικών επιπτώσεων της χημειοθεραπείας και ακτινοθεραπείας
    • Περιέχουν γερμάνιο το οποίο είναι ισχυρό αντιοξειδωτικό, έχει αντιική δράση, προστατεύει από την οστεοπόρωση, βελτιώνει την παροχή οξυγόνου στους ιστούς και το σπουδαιότερο για το γερμάνιο είναι ότι έχει αντικαρκινικές ιδιότητες.
    • Αυξάνουν τα επίπεδα της SOD, Superoxide dismutase (δισμουτάση του υπεροξειδίου) , το οποίο είναι ένζυμο που βρίσκεται στον άνθρωπο και σε άλλα ζώα. 
    Έρευνες έδειξαν ότι το SOD προστατεύει πολλούς διαφορετικούς τύπους κυττάρων από τις επιθέσεις των ελεύθερων ριζών Οξυγόνου. Αυτός είναι πολύ σημαντικός παράγοντας για την επιμήκυνση της ζωής των κυττάρων, άρα και την καθυστέρηση της γενικής γήρανσης του σώματος ή ακόμα και την πρόληψη ασθενειών που σχετίζονται με το γήρας προστατεύοντας τα κύτταρα από:
    •   Την καταστροφή του DNA
    •   Τις βλάβες από ιονίζουσα ακτινοβολία
    •   Την καταστροφή των πρωτεινών
    •   Την καταστροφή των λιπιδίων
    Τα καροτενοειδή (250-470mg%) που περιέχουν μπορούν να δράσουν κατά συγκεκριμένων μορφών καρκίνου, κυρίος περιορίζοντας τη μη φυσιολογική ανάπτυξη των κυττάρων. Για παράδειγμα, το λυκοπένιο φαίνεται να αποτρέπει την εμφάνιση του καρκίνου του προστάτη, επίσης μπορεί να λειτουργήσει κατά του καρκίνου του στομάχου και του πεπτικού συστήματος. Μελέτες δείχνουν ότι οι υψηλές ποσότητες α-καροτενίου, λουτεϊνης και ζεαξανθίνης μειώνουν την πιθανότητα εμφάνισης καρκίνου των πνευμόνων, ενώ η κρυπτοξανθίνη(8,5-13mg%) και το α-καροτένιο περιορίζουν τον κίνδυνο καρκίνου της μήτρας.

    Επιπλέον, τα καροτινοειδή καταπολέμουν τις καρδιακές παθήσεις. Σε έρευνα σε δείγμα 1300 ηλικιωμένων, εκείνοι που κατανάλωσαν τροφές πλούσιες σε καροτινοειδή εμφάνισαν 50% μικρότερη πιθανότητα καρδιακής πάθησης και 75% μικρότερη πιθανότητα καρδιακής προσβολής.

    Ακομή οι επιστήμονες πιστεύουν ότι ολα τα κοροτινοειδή και ιδιαίτερα το α-καροτένιο και λυκοπένιο, εμποδίζουν το σχηματισμό της LDL (κακής χολιστερίνης), η οποία μπορεί να οδηγήσει σε καρδιακές προσβολές και λοιπά καρδιαγγειακά προβλήματα.

    Η λουτείνη και η ζεαξανθίνη (83 mg%) ενισχύουν την καθάρη όραση, απορροφώντας την υπεριώδη ακτινοβολία και αδρανοποιώντας τις ελεύθερες ρίζες στον αμφιβληστροειδή. Αυτό οδηγεί στη μείωση εκφύλισης ωχράς κυλίδος, μιας οφθαλμικής ασθένειας που συνδέεται άμεσα με το γήρας και αποτελεί την κύρια αιτία τύφλωσης στα άτομα της τρίτης ηλικίας.
    Έχει αποδειχθεί ότι η ανεπάρκεια σε αντιοξειδωτικά δημιουργεί κυτταρικές βλάβες προκαλώντας την ανάπτυξη ελευθέρων ριζών που οδηγούν στην γήρανση και σε χρόνιες και εκφυλιστικές νόσους όπως διαβήτης, αρθρίτιδα, καρκίνος, Αλτσχάιμερ, Πάρκινσον και καρδιακές παθήσεις.

    Έρευνες δείχνουν πως ο ανθρώπινος οργανισμός για να αντεπεξέλθει καθημερινά στα οξειδωτικά χρειάζεται 3000 ? 5000 μονάδες ORAC, OxygenRadicalAbsorbanceCapacity, (Ριζοσπαστική Ικανότητα Απορρόφησης Οξυγόνου)- μέθοδος μέτρησης ικανότητας απορρόφησης ελευθέρων ριζών δηλαδή κατά πόσο μπορεί ένα τρόφιμο να καταστρέψει τις ελεύθερες ρίζες οι οποίες είναι ουσίες, των οποίων τα υψηλά επίπεδα θεωρούνται βλαβερά για τον οργανισμό του ανθρώπου. Παρακάτω βλέπουμε πίνακα σύγκρισης της αντιοξειδωτικής δύναμης του Goji σε σχέση με άλλες τροφές.

     ΚΛΙΜΑΚΑ ORAC
     ΜΟΝΑΔΕΣ ORAC                 
     ΚΛΙΜΑΚΑ ORAC
     ΜΟΝΑΔΕΣ ORAC 
     Μπανάνα 
     210 Δαμάσκηνα 
     949
     Μελιτζάνα  390  Λαχανάκια Βρυξελλών
     980
     Καλαμπόκι  400  Σμέουρα  1.220
     Κρεμμύδι  450  Σπανάκι  1.260
     Γκρέπφρουτ  483  Φράουλες  1.540
     Ακτινίδια  602  Granberry  1.750
     Κεράσια  670  Κατσαρό λάχανο
     1.770
     Κόκκινη πιπεριά
     710  Μαύρα μούρα
     2.036
     Κόκκινα σταφύλια
     739  Μύρτιλα  2.400
     Πορτοκάλια  750  Σταφίδες 
     2.830
     Παντζάρι  840  Ρόδια  3.307
     Μπρόκολο  890  G O J I  B E R R Y
     25.300
     Φύτρα ΑΑ
     930    

    ΑΝΤΙΟΞΕΙΔΩΤΙΚΟ ΕΠΙΠΕΔΟ ΤΡΟΦΙΜΩΝ

     
    Ο δείκτης ζωτικής ενέργειας ή αλλιώς κλίμακα Bovis, αναπτύχθηκε από τον Γάλλο φυσικό Antoine Bovis, για την μέτρηση της θετικής ή της αρνητικής ενέργειας μιας ουσίας.Για τους ζωντανούς οργανισμούς πρέπει να βρίσκεται στις 6.500 μονάδες Bovis και άνω. Από 0 έως 6.500 είναι αρνητική ενέργεια, ενώ πάνω από 6.500 μόναδες γίνεται σταδιακά θετική ενέργεια. Ο άνθρωπος δεν μπορεί να ζήσει κάτω από 6.500 μονάδες. Το επιθυμητό επίπεδο ζωτικής ενέργειας για τον άνθρωπο είναι πάνω από 8.000 έως 10.000 Bovis.

    Οι επιστήμονες έχουν ανακαλύψει μία άμεση συσχέτιση μεταξύ της κλίμακας Bovis και την κατεύθηνση της περιστροφής των ηλεκτρονίων σε ένα  άτομο ή μόριο. Άτομα που βρίσκονται κάτω από 6.500 μονάδες Bovis τα ηλεκτρόνιά τους περιστρέφονται προς τα δεξία. Όταν είναι πάνω από 6.500 μονάδες τα ηλεκτρόνιά τους περιστρέφονται αριστερά. Το DNA των κυττάρων μας είναι αριστερόστροφο. Σε αντίθεση τα καρκινικά κύτταρα είναι δεξιόστροφα.

    Ο άνθρωπος για να ζήσει χρειάζεται ζωτική ενέργεια, την οποία παίρνει από τις τροφές που καταναλώνει. Κάθε τροφή έχει την δική της ποσότητα ζωτικής ενέργειας. Όσο μεγαλύτερη είναι τόσο πιο ωφέλιμη είναι για την υγεία μας. Πιο κάτω βλέπουμε  πίνακα μετρήσεων σε μονάδες Bovis.

     ΣΤΟΙΧΕΙΟ ΜΟΝΑΔΕΣ ΜΕΤΡΗΣΗΣ 
    BOVIS
     ΣΤΟΙΧΕΙΟ ΜΟΝΑΔΕΣ ΜΕΤΡΗΣΗΣ
    BOVIS
    Ηλιέλαιο ραφιναρισμένο 760 Noni fruit  17.000
    Πολύ ηλικιωμένος άνθρωπος 1.600  Καρύδα (coconut) 21.000 
    Απιονισμένο νερό 3.000  Sea Silver 24.000
    Χοιρινό κρέας 4.400  Νερό ιαματικό Lourdes 26.000 
     Μπανάνες 4.500   Μοσχοκάρυδο 34.000 
     Νερό ύδρευσης 5.960   Xango 53.000 
     Μοσχαρίσιο κρέας 6.100   Limu plus 54.000 
     Ρύζι 7.000   Πυραμίδα του Χέοπα (νεκρικός Θάλαμος)  170.000
     Υγιής άνθρωπος 8.000   Goji berry (Γκότζι μπέρι)
    355.000 
     Ηλιέλαιο ψυχρής έκθλιψης (βιολογικό) 9.500     
     Λατρευτικοί-θρησκευτικοί χώροι  14.000    

    ΒΑΘΜΟΛΟΓΙΑ ΚΛΙΜΑΚΑΣ BOVIS

    NONI                       17.000  μονάδες      (http://www.nonidrink.gr/)

    SEA SILVER          24.000  μονάδες      (http://www.online-sea-silver.com/)

    XANGO                   53.000  μονάδες      (http://juice.xango.com/)

    LIMU PLUS             54.000  μονάδες      (http://www.limuplus.org/)

    GOJI                      355.000  μονάδες (http://www.inspireyourlife.gr/goji-juice.html)


  •  
    [row][col class="span12"]
     
    [block type="rounded" border="5px solid #13a13d" padding="10px 15px"][dropcap] Ο καρπός της είναι προϊόν το οποίο αποθηκεύεται εύκολα για μεγάλο χρονικό διάστημα χωρίς να αλλοιώνονται τα ποιοτικά του χαρακτηριστικά για αυτό και βλέπουμε παραγωγούς παλαιούς και νέους να στρέφονται στην συγκεκριμένη καλλιέργεια νιώθοντας μεγαλύτερη ασφάλεια από το παραγόμενο προϊόν.[/dropcap][/block][/col][/row]
  • Έχει κόκκινο-πορτοκαλί χρώμα και μια γλυκιά γεύση περίπου ίδια με της σταφίδας. Μπορούν να φαγωθούν ωμά στην νωπή τους μορφή είτε αποξηραμένα να χρησιμοποιηθούν στην ζαχαροπλαστική στη μαγειρική σαν αφέψημα από αποξηραμένα φύλα Goji berry γκότζι μπέρι (βλέπε συνταγές), σαν τονωτικό ενεργειακό ποτό επειδή περιέχει ταυρίνη η οποία είναι ένα απαραίτητο αμινοξύ που πρέπει να λαμβάνεται από την διατροφή για την σωστή ανάπτυξη του εγκεφάλου. Είναι ισχυρή πηγή βιταμίνης C και A, περιέχει περισσότερη καροτίνη από το καρότο, 18 διαφορετικά αμινοξέα, 21 μεταλλικά ιχνοστοιχεία και 29 διαφορετικά λιπαρά οξέα μια ιδανική πηγή πρωτεϊνών.

    Ο καρπός του περιέχει σημαντικά ποσοστά σε υδατάνθρακες, πρωτεϊνες, λιπαρά οξέα και φυτικές ίνες. Περιέχει περίπου 60% της μάζας του σε υδατάνθρακες, 12% σε πρωτείνες, 10% λίπος, 10% σε ίνες, έχοντας μια θερμιδική αξία 343,9 Kcal/100gr αποξηραμένου καρπού και ένα σύμπλεγμα πολύτιμων βιταμινών και ιχνοστοιχείων εκ των οποίων μερικά από τα σημαντικότερα είναι: 
    • Ασβέστιο (Ca) μεταλλικό στοιχείο το οποίο βρίσκεται στον σκελετό και στα δόντια, διανέμεται στα νεύρα στους μύες (συμπεριλαμβανομένου του καρδιακού μυός) και στο αίμα. Το ασβέστιο συνεργάζεται με τον φώσφορο για την υγεία των οστών και την μυϊκή λειτουργία. Το ισοζύγιο ασβεστίου φωσφόρου πρέπει να είναι 2:1. Συνιστώμενη ημερήσια πρόληψη: 500-1000 mg. To goji berry - γκότζι μπέρι περιέχει 110mg/100gr καρπού περίπου το 10% της συνιστώμενης ημερήσιας ποσότητας.
    • Σίδηρος (Fe) Ο σίδηρος είναι ένα ιχνοστοιχείο απαραίτητο για την παραγωγή της αιμοσφαιρίνης, της ουσίας που μεταφέρει το οξυγόνο από τους πνεύμονες σε κάθε κύτταρο του οργανισμού και η οποία βρίσκεται μέσα στα ερυθρά κύτταρα του αίματος. Μία ήπια μείωση των αποθεμάτων σιδήρου του οργανισμού σπανίως γίνεται αντιληπτή και μπορεί να περάσει απαρατήρητη, εκτός εάν τύχει να κάνετε εξετάσεις αίματος. Με την έλλειψη σιδήρου ο άνθρωπος εμφανίζει συμπτώματα κόπωσης, αδυναμίας, έχει τάσεις λιποθυμίας, ωχρό δέρμα, ταχυκαρδία, αδυναμία συγκέντρωσης και κακή διάθεση. Το goji berry - γκότζι μπέρι θεωρείται μια άριστη πηγή σιδήρου και καλύπτει το 100% της συνιστώμενης ημερήσιας δόσης περιέχοντας 9 mg /100gr.       
      Τρόφιμο Μερίδα Σίδηρος
      Άπαχο μοσχαρίσιο κρέας 150g 6mg
      Φασόλια (όσπρια) 200g 5mg
      Σαρδέλες κονσέρβα 100g                       5mg
      Δημητριακά πρωινού (ελέγξτε την ετικέτα)  30-45g 4mg
      Αποξηραμένα σύκα 4 3mg
      Σκούρο κρέας γαλοπούλας 120g 2mg
      Σουσάμι 20g 2mg
      Πράσινα λαχανικά στον ατμό 90g 1mg
       Γκότζι μπέρι
       100g  9mg
    • Κάλιο (Κ) Ο  άνθρωπος χρειάζεται καθημερινά 3000mg K για τις ανάγκες του από τα οποία 1600 mg βρίσκονται στα 100gr καρπού. Η έλλειψη καλίου είναι αιτία πρόκλησης ψηλής πίεσης και κατά κάποιο τρόπο μειώνει την πίεση σε άτομα που πάσχουν από υπέρταση και μειώνει τον κίνδυνο για στεφανιαία νόσο (καρδιακή προσβολή, καρδιακή ανεπάρκεια, εγκεφαλικό επεισόδιο).
    • Σελήνιο (Se) Το σελήνιο βρίσκεται στο έδαφος συγκεντρώνεται στα φυτά και από εκεί περνά στον άνθρωπο με την κατανάλωση του καρπού και βρίσκονται στα περισσότερα τρόφιμα. Θεωρείται πως οριακές ελλείψεις μπορεί να αυξήσουν τον κίνδυνο εμφάνισης χρόνιων ασθενειών , όπως ο καρκίνος και οι καρδιοπάθειες. Εκτιμάται πως 30-40mg είναι αρκετά για μια ημερήσια δόση. Το goji berry - γκότζι μπέρι περιέχει ικανοποιητικές ποσότητες για τις ημερήσιες ανάγκες του οργανισμού.
    • Ψευδάργυρος (Zn) είναι μέταλλο απαραίτητο για τον οργανισμό σε μικρές ποσότητες γι αυτό και ανήκει στα μικροθρεπτικά συστατικά. Προστατεύει τον οργανισμό από μολύνσεις ιώσεις και ασθένειες και βοηθάει στην επούλωση των πληγών, είναι απαραίτητος για την παραγωγή πρωτεϊνών συμμετέχει στην αναπαραγωγή και ανάπτυξη των κυττάρων του σώματος και έχει πρωτεύουσα σημασία για τον μεταβολισμό των υδατανθράκων.
    Οι ιδιότητες του το καθιστούν ένα από τα κυριότερα τρόφιμα για την υγεία και ευεξία του ανθρώπου. Θεωρούνται "σούπερ τρόφιμα" (super foods) και χαρακτηρίστηκαν από το περιοδικό TIMES στις 24 Ιουλίου 2005 ως σούπερ φρούτο της χρονιάς.

    Με την κατανάλωση του goji berry - γκότζι μπέρι επιτυγχάνετε καλύτερη κυκλοφορία και μείωση γλυκόζης στο αίμα, βοηθά αρκετά τα άτομα περασμένης ηλικίας να αντιμετωπίσουν προβλήματα όρασης και ιδιαίτερα αυτό εκφύλισης της ωχράς κηλίδας.

    Κινέζοι θεραπευτές χρησιμοποιούν τα μούρα Goji berry - Γκότζι μπέρι αρκετούς αιώνες και απολαμβάνουν τα οφέλη από τις θεραπευτικές ιδιότητες των καρπών. Η Κινέζικη ιστορία αναφέρει για την χρήση των μούρων στα μοναστήρια εξαιτίας των σημαντικών αντιγηραντικών ιδιοτήτων που έχουν και για το φαινόμενο της αύξησης του προσδόκιμου ζωής λόγο των μεγάλων ποσοτήτων αντιοξειδωτικών που περιέχουν.    Οι μοναχοί κατανάλωναν μούρα για να ανακτήσουν την υγεία τους και να παραμείνουν νέοι και δραστήριοι, παρατηρώντας ότι με τη συχνή χρήση σταμάτησε το πρόβλημα τριχόπτωσης της κεφαλής.

    Θεωρείται πως ο καρπός προμηθεύει τον οργανισμό με όλα τα απαραίτητα συστατικά και την ενέργεια που χρειάζεται για τις καθημερινές ανάγκες.

    Στην σημερινή εποχή με το άγχος που μας διακατέχει το κάπνισμα το υπερβολικό στρες η μόλυνση του περιβάλλοντος η έλλειψη σωματικής άσκησης και η έκθεση μας στις υπεριώδεις ακτίνες του ηλίου οι οποίες προκαλούν πρόωρη γήρανση και μερικές φορές καρκίνο του δέρματος, οι φτωχές πολλές φορές ή ακόμη περισσότερο οι κακές διατροφικές επιλογές έχουν σαν αποτέλεσμα οι ελεύθερες ρίζες να τραυματίσουν τα κύτταρα και να προκαλούν βλάβες στο DNA του ανθρώπου με αποτέλεσμα την εξασθένηση και τελικά στην κατάπτωση του οργανισμού. Με μια ημερήσια κατανάλωση goji berry - γκότζι μπέρι 20-30 γραμμάρια βοηθάμε τον οργανισμό να ανταπεξέλθει στα οξειδωτικά καταστρέφοντας τις ελεύθερες ρίζες οι οποίες είναι υπεύθυνες για διάφορες νοσηρές καταστάσεις και μπορούν πολλές φορές να μας οδηγήσουν σε εκφυλιστικές παθήσεις όπως: στο καρδιαγγειακό σύστημα, νευρολογικές λειτουργίες νόσος του Πάρκινσον, νόσος Alzheimerκατάθλιψη και πολλά άλλα.
  • Ο κύριος Πέτρος Μισύρας, φιλοξενείται στην τηλεοπτική εκπομπή Market Place του Channel Nine όπου μέσα σε επτά λεπτά σου εξηγεί για το τι είναι το Γκότζι Μπέρι, που και πως καλλιεργείται, τα οφέλη στη διατροφή και την οικονομία, αλλά και το κόστος του.

  •  
    [row][col class="span7"][block type="rounded" border="5px solid #aacb24" padding="10px 15px"][dropcap]Τα είδη Paulownia tomentosa και P. elongata μπορούν να χρησιμοποιούνται σε μια ποικιλία από περιβάλλοντα και αντέχουν από -20° C έως +40° C ενώ το είδος P. fortunei είναι πιο ευαίσθητο στις χαμηλές θερμοκρασίες (μέχρι -15° C).[/dropcap] [dropcap]Η Παυλώνια μπορεί να επιβιώσει έπειτα από καταστροφικές πυρκαγιές, δεδομένου ότι οι ρίζες του μπορούν να αναγεννηθούν εκ νέου, αναπτύσσοντας ταχύτατα καινούρια στελέχη. Είναι ανεκτικό στη ρύπανση και δεν είναι πολύ απαιτητικό στον τύπο σύνθεσης του εδάφους. Για το λόγο αυτό λειτουργεί οικολογικά ως πρόσκοπο φυτό δάσωσης.[/dropcap] [dropcap]Τα πλούσια σε άζωτο φύλλα του αποτελούν καλή τροφή για τα φυτοφάγα ζώα και συνεισφέρουν στην κτηνοτροφία, ενώ οι βαθιές ρίζες του εμποδίζουν τη διάβρωση και την απογύμνωση του εδάφους. [/dropcap] [dropcap]Επίσης, η Παυλώνια χρησιμοποιείται για την αποκατάσταση υποβαθμισμένων εδαφών ενώ ταυτόχρονα μπορεί να προσφέρει αισθητική, σκίαση, τροφή για τις μέλισσες και παραγωγή ξύλου όταν απαιτείται.[/dropcap][/block][/col] [col class="span5"][block type="rounded" border="5px solid #aacb24" padding="10px 15px"][blocknumber type="circle" text="1" color="#fff" background="#aacb24"]Εδαφολογικές αναλύσεις (μηχανικές, φυσικές χημικές ιδιότητες εδάφους) στις θέσεις που θα εγκατασταθούν οι φυτείες Παυλώνιας συνιστώνται να γίνονται πριν τη φύτευση.[/blocknumber] [blocknumber type="circle" text="2" color="#fff" background="#aacb24"]Η Παυλώνια θα πρέπει να φυτεύεται  βαθιά  και κατά το δυνατόν σε χαλαρά εδάφη (αμμοπηλώδη και πηλοαμμώδη έως αμμοαργιλώδη)[/blocknumber] [blocknumber type="circle" text="3" color="#fff" background="#aacb24"]Πριν την φύτευση της Παυλώνιας, συνιστάται βαθύ όργωμα (έως και 1 μέτρο) για το σπάσιμο τυχόν συμπαγών εδαφικών οριζόντων (αργιλικά και ιζηματογενή στρώματα) και μετά καλό φρεζάρισμα. Δεν ενδείκνυται να φυτεύεται σε αβαθή και πετρώδη εδάφη (που συνήθως υπάρχουν σε ημιορεινές και ορεινές περιοχές σε πλαγιές με μέτριες και μεγάλες κλίσεις).[/blocknumber] [blocknumber type="circle" text="4" color="#fff" background="#aacb24"]Η φύτευση των φυτών μας γίνεται καθόλη την διάρκεια του έτους διότι τα φυτά μας μεγαλώνουν σε κυπελάκια, επίσης κατά την φυτεία συνίσταται η χρήση Μυκόρριζας και Trianum .[/blocknumber][blocknumber type="circle" text="5" color="#fff" background="#aacb24"]Η Παυλώνια δεν ενδείκνυται να φυτεύεται σε κατακλιζόμενα και πολύ υγρά εδάφη με στάσιμα νερά για μεγάλη χρονική περίοδο (στο έτος).[/blocknumber][blocknumber type="circle" text="6" color="#fff" background="#aacb24"]Η Παυλώνια δεν θα πρέπει να φυτεύεται σε ανεμόπληκτες περιοχές (συχνοί και ισχυροί άνεμοι  μεγαλύτεροι των 4 Μποφώρ).[/blocknumber][/block][/col] [/row]
  •  
    [row][col class="span4"][block type="rounded" border="5px solid #aacb24" padding="10px 15px"][blocknumber type="circle" text="1" color="#fff" background="#aacb24"]Η Παυλώνια ενδείκνυται για παραγωγή ξυλώδους βιομάζας (φυτ. σύνδεσμος: 3x3m δηλαδή, 111 φυτά ανά στρέμμα) για χρήση πέλλετς, μπρικέττες και άλλα, με ειδικό βάρος 0,60 έως 0,80 γραμμάρια ανά κυβικό εκατοστό.[/blocknumber][blocknumber type="circle" text="2" color="#fff" background="#aacb24"]Η Παυλώνια ενδείκνυται για παραγωγή πολύτιμης τεχνικής ξυλείας (πολύ καλές φυσικές και μηχανικές ιδιότητες και εύκολη κατεργασία) (φυτ. σύνδεσμος: 4x4m ή 5x5m δηλαδή, 62 ή 40 φυτά ανά στρέμμα).[/blocknumber][blocknumber type="circle" text="3" color="#fff" background="#aacb24"]Η Παυλώνια δεν ενδείκνυται για παραγωγή καυσόξυλων λόγω της μικρής πυκνότητας ξύλου (0,30 με 0,35 γραμμάρια ανά κυβικό εκατοστό) και της χαμηλής ευφλεκτικότητας.[/blocknumber][/block][/col][col class="span8"][block type="rounded" border="5px solid #aacb24" padding="10px 15px"] [dropcap]H Παυλώνια, λόγω του μεγέθους του φυλλώματος και της ομορφιάς των ανθέων, είναι είδος διακοσμητικό και χρησιμοποιείται ευρέως σε δεντροστοιχίες και πάρκα σε όλο τον κόσμο. [/dropcap][dropcap]Επίσης χρησιμοποιείται εκτεταμένα σε αγροδασικά συστήματα σε συνδυασμό με γεωργικές καλλιέργειες, με βόσκηση οικόσιτων ζώων (βελτιώνει το έδαφος, το μικροκλίμα και προσφέρει τροφή και σκίαση στα ζώα) ή με τη μελισσοκομία (πολλά και άφθονα άνθη).[/dropcap][/block]
     
    [block type="rounded" border="5px solid #aacb24" padding="10px 15px"][dropcap]Γενικά, η Παυλώνια ανταγωνίζεται από τα ψηλότερα γειτονικά δέντρα που τη σκιάζουν. Επειδή είναι είδος φωτόφιλο, δεν μπορεί να ευδοκιμήσει στη σκιά των άλλων δέντρων. [/dropcap][dropcap] Μερικά είδη σε φυτείες Παυλώνιας μπορούν να υλοτομηθούν και να χρησιμοποιηθούν για πριστή ξυλεία ακόμα και 5 χρόνια μετά τη φύτευση. Από τη στιγμή που το φυτό υλοτομηθεί, αναβλαστάνει από το ήδη υπάρχον ριζικό σύστημα, και για αυτό έχει αποκτήσει το όνομα "φυτό του Φοίνικα" (μυθικό πουλί που είχε την ικανότητα να ξαναγεννιέται από τις στάχτες του). Η Παυλώνια έχει χρησιμοποιηθεί σαν δέντρο αναδάσωσης και διακόσμησης σε διάφορες χώρες σε όλο τον κόσμο.[/dropcap][/block][/col][/row]
     
    [row][col class="span12"][block type="rounded" border="5px solid #aacb24" padding="10px 15px"][dropcap]Η ξυλογλυπτική σε ξύλο από Παυλώνια είναι μορφή τέχνης στην Ιαπωνία και στην Κίνα. Σύμφωνα με τους μύθους αλλά και στοιχεία από καταγραφές, η χρήση του δέντρου χρονολογείται πριν από 2.600 χρόνια, όταν οι άνθρωποι στην αρχαιότητα χρησιμοποιούσαν αυτό το δέντρο για διάφορους σκοπούς. Πολλά ασιατικά έγχορδα όργανα κατασκευάζονται από Paulownia tomentosa (π.χ. ιαπωνικό koto, zithers gayageum της Κορέας). Ιστορικές αναφορές από την Κίνα, που χρονολογούνται ήδη από το 1050 π.Χ., δηλώνουν ότι η Παυλώνια καλλιεργούνταν σε φυτείες για παραγωγή υψηλής ποιότητας ξυλείας.[/dropcap][/block][/col][/row]
  •  
    [row][col class="span12"][bubble background="#13a13d" color="#fff" border="3px solid #000" author=" "]
    ΒΙΟΛΟΓΙΑ & ΦΥΣΙΟΛΟΓΙΑ[/bubble]
     
    [block type="rounded" border="5px solid #13a13d" padding="10px 15px"]Ο Λήθαργος Του Δένδρου[dropcap] Τη χειμερινή περίοδο το υπέργειο μέρος του δένδρου (οφθαλμοί, βλαστοί, κλάδοι, κορμός) διακόπτει όλες τις αυξητικές διεργασίες και ληθαργεί μέχρι που οι εαρινές θερμοκρασίες αποβούν πάλι ευνοϊκές.[/dropcap][dropcap] Ο λήθαργος είναι μια σειρά βιοχημικών διεργασιών σταδιακής ενεργοποίησης και παραγωγής ρυθμιστών ανάσχεσης της βλάστησης (αμπσισικό οξύ, κ.α.) και απενεργοποίησης των ρυθμιστών αύξησης. Το ερέθισμα για την παραγωγή αμπσισικού οξέος, που είναι ο κυριότερος παράγοντας του λήθαργου, δίνεται από τις συνεχείς υψηλές θερμοκρασίες του καλοκαιριού και η διαδικασία επιταχύνεται από τυχόν έλλειψη υγρασίας. Με τη σταδιακή παραγωγή αμπσισικού οξέος επιβραδύνεται προοδευτικά η επάκρια αύξηση φύλλων και βλαστών. Ο λήθαργος ολοκληρώνεται με την έλευση φθινοπωρινού παγετού, ο οποίος επιφέρει την πτώση των φύλλων.[/dropcap][dropcap] Για τη διακοπή του λήθαργου είναι απαραίτητες οι χαμηλές θερμοκρασίες του χειμώνα, οι οποίες απενεργοποιούν σταδιακά το αμπσισικό οξύ. [/dropcap][dropcap]Η επαρκής ικανοποίηση των αναγκών μιας ποικιλίας σε χαμηλές χειμερινές θερμοκρασίες είναι απαραίτητη για την καλή παραγωγικότητα της ποικιλίας. Με τα μέχρι σήμερα βιβλιογραφικά δεδομένα οι χειμερινές θερμοκρασίες (σύνολο ωρών) που είναι χαμηλότερες από 7οC θεωρούνται αποτελεσματικές για τη διακοπή του λήθαργου. Από παρατηρήσεις, έχει καταδειχθεί ότι απαιτούνται συνολικά, κατά τη χειμερινή περίοδο, 800-1000 ώρες περίπου κάτω από 7οC, για την ικανοποιητική διακοπή του λήθαργου των ποικιλιών της Καλιφόρνιας, ενώ για τις Γαλλικές ποικιλίες απαιτούνται αντίστοιχα περίπου 1200-1300 ώρες.[/dropcap][/block][/col][/row]
     
    [row][col class="span6"][block type="rounded" border="5px solid #13a13d" padding="10px 15px"]Έναρξη Bλάστησης[dropcap] Έναρξη βλάστησης είναι το στάδιο που ανοίγουν τα δύο σκληρά προστατευτικά καλύμματα του οφθαλμού και εμφανίζεται το νέο φύλλωμα. Mε την έναρξη της βλάστησης μειώνεται πολύ η αντοχή των νέων βλαστικών οργάνων του δένδρου σε χαμηλές θερμοκρασίες.[/dropcap][/block][/col]
     
    [col class="span6"][block type="rounded" border="5px solid #13a13d" padding="10px 15px"]Ετήσια Bλάστηση[dropcap] Στην καρυδιά διακρίνουμε τριών ειδών οφθαλμούς: τους ξυλοφόρους, τους μικτούς ή καρποφόρους και τους άρρενες (ίουλοι). Κατά κανόνα κάτω από τη μασχάλη του σύνθετου φύλλου, υπάρχουν δύο οφθαλμοί (διπλός οφθαλμός), ένας μεγαλύτερος που στις πλαγιόκαρπες ποικιλίες είναι καρποφόρος και ένας μικρότερος που είναι πάντα ξυλοφόρος.[/dropcap][/block][/col][/row]
     
    [block type="rounded" border="5px solid #13a13d" padding="10px 15px"]Βιολογία Του Άνθους[dropcap] Η καρυδιά είναι δένδρο μόνοικο και δίκλινο, δηλαδή στο ίδιο δένδρο υπάρχουν, εντελώς χωριστά, τα θήλεα και τα άρρενα άνθη.[/dropcap][blocknumber type="circle" text="Α" color="#FFF" background="#13a13d"] Άρρενα Άνθη[/blocknumber] [dropcap] Πολλά άρρενα άνθη περικλείονται σε ένα ανθοφόρο οφθαλμό, που ονομάζεται ίουλος εξ αιτίας του σχήματός του κατά την περίοδο της ανθοφορίας. Οι ίουλοι εμφανίζονται στη βάση των βλαστών του προηγουμένου έτους. Ο ίουλος αποτελείται από ένα επιμήκη ανθικό άξονα που φέρει 100-160 απλά άνθη. Ανάλογα με την ποικιλία περίπου 1-2 εβδομάδες μετά την έναρξη της βλάστησης ο ίουλος αρχίζει την ανθοφορία του. Οι ανθήρες διασκορπίζουν τη γύρη στην ατμόσφαιρα και στη συνέχεια μαυρίζουν, ξηραίνονται και αποπίπτουν από το δένδρο.[/dropcap][blocknumber type="circle" text="Β" color="#FFF" background="#13a13d"] Θήλεα Άνθη[/blocknumber] [dropcap]Τα θήλεα άνθη φέρονται σε ταξιανθίες ανά 2-4 στις καλλιεργούμενες ποικιλίες ή και περισσότερα σε καρυδιές που ανθοφορούν σε βότρεις. Η διαφοροποίηση των οφθαλμών που θα δώσουν θήλεα άνθη αρχίζει περίπου 75 ημέρες μετά την έναρξη βλάστησης της κάθε ποικιλίας. Κατά τη διάρκεια του λήθαργου κάθε εξέλιξη στο θηλυκό άνθος διακόπτεται και συνεχίζεται δύο περίπου εβδομάδες πριν την έναρξη βλάστησης και ολοκληρώνεται με την εμφάνιση του δισχιδούς στίγματος. Όταν εξωτερικά τα 2 μέρη του στίγματος του άνθους σχηματίσουν μεταξύ τους γωνία περίπου 45 μοιρών έχουμε έναρξη ανθοφορίας και το άνθος είναι υποδεκτικό για επικονίαση.[/dropcap][blocknumber type="circle" text="Γ" color="#FFF" background="#13a13d"] Διάρκεια Ανθοφορίας και Διχογαμία[/blocknumber] [dropcap] Σε μέσους όρους η διάρκεια ανθοφορίας των θηλέων ανθέων ενός δένδρου μιας ποικιλίας καρυδιάς είναι 10-12 ημέρες και των ιούλων 8-10 ημέρες. Συνήθως στις ποικιλίες καρυδιάς παρατηρείται το φαινόμενο της διχογαμίας, δηλαδή της ετεροχρονισμένης ανθοφορίας των αρρένων από την ανθοφορία των θηλέων ανθέων. Εάν προηγείται η ανθοφορία των αρρένων ανθέων η ποικιλία χαρακτηρίζεται σαν «πρώτανδρη». Όταν προηγείται η ανθοφορία των θηλέων, η ποικιλία χαρακτηρίζεται σαν «πρωτόγυνη». Εάν οι ανθοφορίες αρρένων και θηλέων σε μια ποικιλία συμπίπτουν τότε αυτή χαρακτηρίζεται σαν «ομόγαμη».[/dropcap][blocknumber type="circle" text="Δ" color="#FFF" background="#13a13d"] Επικονίαση και Γονιμοποίηση [/blocknumber] [dropcap]Από τη στιγμή που η γύρη απελευθερώνεται, από τους ανθήρες στον αέρα, έχει ζωή 2-4 ημερών, ανάλογα με την υγρασία του αέρα, γιατί η περιεκτικότητά της σε νερό είναι πολύ μικρή και ξηραίνεται εύκολα. Όταν ο γυρεόκοκκος έλθει σε επαφή με το στίγμα, ενυδατώνεται, βλαστάνει και σχηματίζει ένα γυρεοσωλήνα που κατευθύνεται προς το ωάριο που περιέχεται στον εμβρυόσακκο. Συνήθως απαιτούνται 3-4 ημέρες από την επικονίαση μέχρι τη γονιμοποίηση.[/dropcap][/block]
     
    [block type="rounded" border="5px solid #13a13d" padding="10px 15px"]Εξέλιξη και Ωρίμανση του Νεαρού Καρπού[dropcap] Οι πρώτες κυτταροδιαιρέσεις του εμβρύου αρχίζουν 10-14 ημέρες μετά τη γονιμοποίηση. Πενήντα ημέρες μετά τη γονιμοποίηση το έμβρυο έχει διάμετρο μόλις 4-6 mm. Αντίθετα με την αργή εξέλιξη του εμβρύου, ο νεαρός καρπός, αυξάνεται πολύ γρήγορα σε μέγεθος από την 11η έως την 30η ημέρα. Δέκα εβδομάδες μετά το τέλος της ανθοφορίας εξωτερικά ο καρπός παίρνει το τελικό του μέγεθος.[/dropcap][dropcap] Εννέα εβδομάδες μετά το τέλος της ανθοφορίας αρχίζει γρήγορη ανάπτυξη του εμβρύου και επιταχύνεται από την 15η εβδομάδα. Την 18η εβδομάδα από τη γονιμοποίηση ο καρπός φθάνει στο μεγαλύτερο βάρος του, ενώ από την 19η έως την 22η εβδομάδα είναι έτοιμος για συγκομιδή (σχίσιμο περικαρπίου).[/dropcap][/block]
     
    [block type="rounded" border="5px solid #13a13d" padding="10px 15px"] Ακροκαρπία και Πλαγιοκαρπία[dropcap]Οι ποικιλίες καρυδιάς διακρίνονται βασικά ανάλογα με τον τρόπο καρποφορίας τους σε δύο κατηγορίες, στις ακρόκαρπες και στις πλαγιόκαρπες. Οι ακρόκαρπες ποικιλίες καρποφορούν στους ετήσιους βλαστούς μόνο στον ακραίο οφθαλμό ή και στον πλησιέστερο κατώτερο του ακραίου οφθαλμό. Οι πλαγιόκαρπες ποικιλίες ανθοφορούν και καρποφορούν στους ετήσιους βλαστούς όχι μόνο στον ακραίο οφθαλμό αλλά και σε πολλούς πλευρικούς οφθαλμούς (βασιτονία).[/dropcap][/block]
     
    [row][col class="span12"][bubble background="#13a13d" color="#fff" border="3px solid #000" author=" "]
    Πολλαπλασιασμός[/bubble]
     
    [block type="rounded" border="5px solid #13a13d" padding="10px 15px"]Μικροπολλαπλασιασμός in vitro[dropcap] Είναι η σύγχρονη τεχνική που επιτρέπει την ταχύτατη παραγωγή φυτών σε ευρεία κλίμακα. Σήμερα και η καρυδιά που είναι δύσκολη περίπτωση, λόγω της μεγάλης περιεκτικότητας των φυτικών της ιστών σε πολυφαινόλες, μπορεί να παραχθεί με μικροπολλαπλασιασμό ή και με μεριστωματικό πολλαπλασιασμό.[/dropcap][/block]
     
    [block type="rounded" border="5px solid #13a13d" padding="10px 15px"] Εμβολιασμοί[dropcap] Η φιλοσοφία του εμβολιασμού είναι να διαλέξουμε το κατάλληλο υποκείμενο πάνω στο οποίο θα εμβολιασθεί η επιθυμητή ποικιλία. Οι εμβολιασμοί διακρίνονται στους ενοφθαλμισμούς και στους εγκεντρισμούς. Οι εμβολιασμοί που επεκράτησαν στην καρυδιά είναι ο ενοφθαλμισμός με πλακίτη (ιδιαίτερα ο εαρινός με βλαστάνοντα οφθαλμό) στο φυτώριο και ο εαρινός Αγγλικός επιτόπιος εγκεντρισμός στο φυτώριο. Ο εμβολιασμός της καρυδιάς είναι πολύ πιο δύσκολος από άλλα καρποφόρα δένδρα και απαιτεί σχολαστική τήρηση ενός πρωτοκόλλου εργασιών για την προετοιμασία του φυτωρίου, των υποκειμένων, των μητρικών δένδρων εμβολιοληψίας και των εμβολιοβλαστών ή των εμβολιοοφθαλμών.[/dropcap] [blocknumber type="circle" text="Α" color="#FFF" background="#13a13d"] Ενοφθαλμισμοί [/blocknumber] [dropcap] Ο πλακίτης ενοφθαλμισμός και η τεχνική του Εφαρμόζεται σε Γαλλία, ΗΠΑ, Ελλάδα, Ιταλία, με ποσοστό επιτυχίας 60-70%. Από τον εμβολιοφόρο βλαστό, με τη βοήθεια ειδικού εμβολιαστηρίου με δύο παράλληλες λάμες που απέχουν μεταξύ τους 3 cm, αποσπάται πλάκα του φλοιού με διπλό ή απλό μικρό οφθαλμό. Η πλάκα αυτή εφαρμόζεται στον κορμό διετούς υποκειμένου σε θέση που έχει αφαιρεθεί παρομοίων διαστάσεων πλάκα και σε ύψος 20-40 cm από το έδαφος. Δίνεται προσοχή ώστε οι φλοιοί εμβολίου και υποκειμένου να έχουν περίπου το ίδιο πάχος και η πλάκα να εφαρμόσει στο υποκείμενο σφικτά στο πάνω και κάτω μέρος της, ενώ στα πλαϊνά της πλάκας καλύτερα να υπάρχει ένα πολύ μικρό κενό ενός χιλιοστού για να διευκολύνει την εκροή χυμών του υποκειμένου.
    • • Εφαρμογή του πλακίτη με οφθαλμό παρελθόντος έτους (ενεργό ή βλαστάνοντα). Είναι ο κύριος τρόπος εμβολιασμού που εφαρμόζουν οι Έλληνες φυτωριούχοι. Οι οφθαλμοί των βλαστών παρελθόντος έτους έχουν υποστεί διακοπή του λήθαργου τους και είναι ικανοί να βλαστήσουν με την επίδραση ευνοϊκών θερμοκρασιών, γι’ αυτό ονομάζονται και ενεργοί ή βλαστάνοντες οφθαλμοί. Την άνοιξη από μητρικά δένδρα εκλεκτών ποικιλιών καρυδιάς λαμβάνονται καλά ανεπτυγμένοι και καλοψημένοι βλαστοί παρελθόντος έτους, όταν αρχίσει η κυκλοφορία των χυμών, ώστε να είναι δυνατή η απόσπαση της πλάκας με τον εμβολιοφθαλμό, αλλά οπωσδήποτε πριν την διόγκωση των οφθαλμών κάθε ποικιλίας και φυσικά πριν την έναρξη βλάστησής τους. Από τους βλαστούς αυτούς επιλέγονται σχολαστικά από τη βάση τους τα τμήματα βλαστών που φέρουν οφθαλμούς μικρού έως μετρίου μεγέθους και είναι στρωτοί (χωρίς καμπούρα). Οι εμβολιοφόροι αυτοί βλαστοί συσκευάζονται κατάλληλα και συντηρούνται στο ψυγείο σε θερμοκρασία 2οC έως 4οC μέχρι την ημέρα του εμβολιασμού. Όταν την άνοιξη οι νυκτερινές θερμοκρασίες σταθεροποιηθούν πάνω από 10οC εκτελείται ο εμβολιασμός στο φυτώριο σε διετή υποκείμενα.
    • • Εφαρμογή του πλακίτη με οφθαλμό του ιδίου έτους (κοιμώμενο). Οι φυτωριούχοι της Καλιφόρνιας επινόησαν και εφαρμόζουν την εξής τεχνική στα μητρικά δένδρα εμβολιοληψίας: Αργά το καλοκαίρι (Αύγουστο) διαλέγουν, από τα μητρικά φυτά εμβολιοληψίας, βλαστούς με καλή και ψημένη βλάστηση. Στους βλαστούς αυτούς αφήνουν ως έχουν τα φύλλα στο ανώτερο ένα τρίτο περίπου του μήκους κάθε βλαστού, ενώ στα κατώτερα 2/3 του βλαστού αφήνουν σε κάθε οφθαλμό μόνο ένα κομμάτι μίσχο μήκους περίπου 2,5 cm και αφαιρούν το υπόλοιπο σύνθετο φύλλο. Μετά από 2-3 εβδομάδες ο μίσχος στους υγιείς και ώριμους οφθαλμούς πέφτει. Από τη στιγμή που πέφτει ο μίσχος ο οφθαλμός έχει πέσει σε λήθαργο και είναι έτοιμος για εμβολιασμό. Στη συνέχεια εφαρμόζουν τον πλακίτη όπως ήδη έχει περιγραφεί. Ο εμβολιασμός αυτός έχει το πλεονέκτημα ότι μπορεί να εφαρμοσθεί σε μονοετή υποκείμενα εφ’ όσον έχουν το κατάλληλο πάχος. Την άνοιξη πριν την έναρξη της βλαστικής περιόδου καρατομούν τα υποκείμενα περίπου 1,5-2 cm πάνω από τη ζώνη εμβολιασμού, ώστε να εκπτυχθούν οι εμβολιοφθαλμοί.
    [/dropcap][blocknumber type="circle" text="Β" color="#FFF" background="#13a13d"] Εγκεντρισμοί [/blocknumber] [dropcap] Αγγλικός εαρινός επιτόπιος εγκεντρισμός Εφαρμόζεται κυρίως σε ΗΠΑ, με σύνηθες ποσοστό επιτυχίας 70–80%. O Αγγλικός εγκεντρισμός έγκειται στη λοξή λεία τομή του εμβολιοβλαστού και τη χάραξη μιας βαθιάς σχισμής (γλώσσα), που θα γλιστρήσει σε χαραγμένη βαθιά σχισμή σε αντίστοιχη λεία λοξή τομή του υποκειμένου. Είναι προφανές ότι για να υπάρξει καλή εφαρμογή και σύμπτωση των καμβιακών ζωνών, η διάμετρος του εμβολιοβλαστού πρέπει να είναι ίση ή έστω ελαφρώς μικρότερη από τη διάμετρο του υποκειμένου στο σημείο του εγκεντρισμού. Για να είναι εφικτός ο αγγλικός εμβολιασμός η διάμετρος υποκειμένων και εμβολίων πρέπει να είναι τουλάχιστον 1cm και όχι μεγαλύτερη από 2,5 cm.[/dropcap][/block]
     
    [block type="rounded" border="5px solid #13a13d" padding="10px 15px"]Πολλαπλασιαστικό Υλικό Ελαχίστων Προδιαγραφών[dropcap] Όταν εγκαθιστά ένας παραγωγός ένα καρυδεώνα, επειδή πρόκειται για μια υπόθεση μακράς διάρκειας και προσπάθειας, είναι πρωταρχικό ζήτημα η εγγυημένη αυθεντικότητα της ποικιλίας, η καλή υγιεινή κατάσταση και η καλή ανάπτυξη των εμβολιασμένων δενδρυλλίων καρυδιάς. Για τους ανωτέρω λόγους ο φυτωριούχος είναι υποχρεωμένος, σύμφωνα με την ισχύουσα Ελληνική και Ευρωπαϊκή Νομοθεσία να ακολουθεί συγκεκριμένο πρωτόκολλο μέτρων και εργασιών για την παραγωγή της συγκεκριμένης κατηγορίας ποιότητας πολλαπλασιαστικού υλικού. Σύμφωνα λοιπόν με την ισχύουσα Νομοθεσία ο φυτωριούχος απαγορεύεται να διαθέτει πολλαπλασιαστικό υλικό κατώτερο από την κατηγορία C.A.C., δηλαδή υλικό ελαχίστων προδιαγραφών και στα δενδρύλλια πρέπει να υπάρχουν σχετικές ετικέτες, είτε κατά δένδρο, είτε ομαδικά (δέματα των 5 ή 10 δένδρων). Οι ελάχιστες προδιαγραφές που εγγυάται ο ίδιος ο φυτωριούχος στον παραγωγό στο υλικό C.A.C. καρυδιάς είναι:
    • • H αυθεντικότητα της ποικιλίας και τρόπος εμβολιασμού (πλακίτης, εγκεντρισμός κλπ.).
    • • Tο είδος του υποκειμένου (ο παραγωγός πρέπει να ελέγχει να είναι η Juglans regia δηλαδή η κοινή καρυδιά και όχι μαύρες καρυδιές ή υβρίδια μαύρων καρυδιών, λόγω του ιού CLRV).
    • • Ότι τα δενδρύλλια είναι απαλλαγμένα από ασθένειες καραντίνας.
    • • Η ανάπτυξη του βλαστού του εμβολίου και του ριζικού συστήματος να είναι οι προβλεπόμενες.
    Ο βλαστός να φέρει αρκετούς ζωντανούς οφθαλμούς και μακροσκοπικά να είναι καθαρός, χωρίς ύποπτα μαυρίσματα και σχισμές που υποκρύπτουν προσβολές από βακτήρια. Το ριζικό σύστημα να είναι ζωντανό και μακροσκοπικά χωρίς ύποπτα εξογκώματα που υποκρύπτουν προσβολές από νηματώδεις ή ασθένειες εδάφους. Εκτός του C.A.C. υπάρχει προαιρετικά το C.A.C. “PLUS”, που ικανοποιεί όλες τις απαιτήσεις του υλικού C.A.C. και επί πλέον και κάποια ή κάποιες άλλες, που επιβεβαιώνονται με σχετικά πιστοποιητικά από εγκεκριμένα εργαστή- ρια, π.χ. πιστοποιητικό απαλλαγμένο από ιώσεις ή απεντόμωσης.[/dropcap][/block]
     
    [bubble background="#13a13d" color="#fff" border="3px solid #000" author="κλίμα"]
    Απαιτήσεις[/bubble]
    [dropcap] Η σημαντική γενετική παραλλακτικότητα μεταξύ των υπαρχουσών ποικιλιών καρυδιάς επιτρέπει την ευδοκίμηση της καλλιέργειάς της σε εύκρατα, σε μεσογειακά και σε υποτροπικά κλίματα. [/dropcap]
     
    [block type="rounded" border="5px solid #13a13d" padding="10px 15px"][blocknumber type="circle" text="Α" color="#FFF" background="#13a13d"] Θερμοκρασία[/blocknumber] [dropcap] Θερμοκρασίες από 23οC έως 32οC, κατά τη διάρκεια της βλαστικής περιόδου είναι οι πλέον ευνοϊκές για την ανάπτυξη της καρυδιάς. Οι υψηλές θερινές θερμοκρασίες άνω των 42οC σε συνδυασμό με την ηλιακή ακτινοβολία, προκαλούν εγκαύματα στο περικάρπιο των καρπών και συρρίκνωση έως καταστροφή της ψίχας. Όσον αφορά το ανοικτό χρώμα της ψίχας, οι θερινές θερμοκρασίες μέχρι 38οC είναι ανεκτές από όλες τις γνωστές ποικιλίες, ενώ σε 40-42οC αρχίζουν προβλήματα με παραγωγή ενός σημαντικού ποσοστού σκουρόχρωμης ψίχας σε αρκετές ποικιλίες, όπως η Vina και η Pedro. Αν οι θερινές θερμοκρασίες ξεπερνούν αρκετές φορές και για πολλές ημέρες τους 43οC καλύτερα να μην καλλιεργηθεί καρυδιά γιατί θα υπάρχουν μεγάλα ποσοστά σκουρόχρωμης ψίχας και ηλιοκαύματα καρπών. Σύμφωνα με παρατηρήσεις μας από τις καλλιεργούμενες πλαγιόκαρπες ποικιλίες πιο ανθεκτικές στην επίδραση των υψηλών θερινών θερμοκρασιών, όσον αφορά στο ανοικτό χρώμα της ψίχας, είναι η Chandler, η Ιόλη, η Serr και η Fernor.[/dropcap][blocknumber type="circle" text="Β" color="#FFF" background="#13a13d"] Ατμοσφαιρική Υγρασία[/blocknumber] [dropcap] Η αυξημένη ατμοσφαιρική υγρασία (μεγαλύτερη του 80%), κατά τη διάρκεια της βλαστικής περιόδου, ευνοεί την ανάπτυξη μυκητολογικών ασθενειών, ενώ ο συνδυασμός υψηλής ατμοσφαιρικής υγρασίας και υψηλής θερμοκρασίας ευνοεί προσβολές από βακτήρια. Ιδιαίτερα επιζήμια μπορεί να αποβεί η υψηλή ατμοσφαιρική υγρασία κατά τη διάρκεια της ανθοφορίας γιατί ευνοεί τις προσβολές των ανθέων από το βακτήριο Xantomonas juglandis.[/dropcap][blocknumber type="circle" text="Γ" color="#FFF" background="#13a13d"] Άνεμοι[/blocknumber] [dropcap] Οι ισχυροί άνεμοι μπορεί να προκαλέσουν τη θραύση βλαστών και κλάδων και μπορεί να είναι καταστροφικοί σε νεαρά δένδρα.[/dropcap][blocknumber type="circle" text="Δ" color="#FFF" background="#13a13d"] Βροχοπτώσεις[/blocknumber] [dropcap] Οι επαρκείς βροχοπτώσεις είναι πολύ σημαντικές γιατί η καρυδιά έχει αυξημένες απαιτήσεις σε εδαφική υγρασία κατά τη διάρκεια της βλαστικής περιόδου. Οι παρατεταμένες εαρινές βροχοπτώσεις μετά τη βλάστηση είναι επιζήμιες γιατί ευνοούν τη μεταφορά του βακτηρίου Xantomonas juglandis στο φύλλωμα, στα άνθη και στους νεαρούς καρπούς.[/dropcap][blocknumber type="circle" text="Ε" color="#FFF" background="#13a13d"] Ηλιοφάνεια[/blocknumber] [dropcap]Η καρυδιά είναι δένδρο ιδιαίτερα απαιτητικό σε ηλιοφάνεια. Εσωτερικοί κλάδοι που δεν φωτίζονται επαρκώς ατροφούν και ξηραίνονται.[/dropcap][/block]
     
    [block type="rounded" border="5px solid #13a13d" padding="10px 15px"] Έδαφος[dropcap] Η καρυδιά αναπτύσσεται σε μεγάλη ποικιλία εδαφών από τα αμμοπηλώδη έως τα αργιλώδη και σε οξύτητα (pΗ) από 5,0 έως 8,2. Προτιμά πάντως ασβεστολιθικά εδάφη με pΗ από 7,2 έως 7,6. Αποκτά βαθύ και πλούσιο ριζικό σύστημα, γι’ αυτό προτιμά έδαφος βαθύ, καλά αποστραγγιζόμενο, κατά προτίμηση πηλοαργιλώδες, ασβεστούχο και ελαφρώς αλκαλικό. Είναι ευαίσθητη σε υψηλές συγκεντρώσεις Νατρίου (Na), Χλωρίου (Cl), και Βορίου (B). Καταλληλότερες περιοχές κρίνονται οι δροσερές παραποτάμιες, οι πρόποδες λόφων και οροπέδια, πάντα με την προϋπόθεση ότι οι περιοχές δεν είναι θύλακες υγρασίας.[/dropcap][/block]
     
    [block type="rounded" border="5px solid #13a13d" padding="10px 15px"] Νερό[dropcap] Η καρυδιά είναι απαιτητική σε εδαφική υγρασία και στις κλιματικές συνθήκες της χώρας μας, για να είναι αποδοτική η καλλιέργειά της, τους θερινούς μήνες είναι απαραίτητη η άρδευση και μάλιστα με νερό καλής ποιότητας. Η έλλειψη νερού μειώνει την παραγωγή και την ποιότητα των καρπών, γιατί επιδρά άμεσα στο μέγεθος καρπού, στο βάρος καρπού, στο ποσοστό και στο χρώμα της ψίχας.[/dropcap][/block]
     
    [bubble background="#13a13d" color="#fff" border="3px solid #000" author=" "]
    Υποκείμενα[/bubble]
     
    [block type="rounded" border="5px solid #13a13d" padding="10px 15px"] Εγγενή υποκείμενα της κοινής καρυδιάς[dropcap] Είναι τα υποκείμενα που προέρχονται από σπόρους της κοινής καρυδιάς και χρησιμοποιούνται περισσότερο σ’ όλες τις χώρες που καλλιεργείται η καρυδιά, λόγω της ανεκτικότητάς της στον ιό Cherry leaf roll. Στην Ελλάδα οι φυτωριούχοι χρησιμοποιούν για υποκείμενα καρύδια από επιλεγμένα δένδρα ζωηρής βλάστησης.[/dropcap][dropcap] Στο Σταθμό Γεωργικής Έρευνας Βαρδατών (ΣΓΕΒ) διατίθενται στους φυτωριούχους εμβόλια για τη δημιουργία μητρικών δένδρων υποκειμένων της πρώιμης Ελληνικής επιλογής FM-16 και της όψιμης Γαλλικής ποικιλίας Lozeronne. Τα καρύδια της FM-16 έχουν μέσο βάρος 12- 13g, παρουσιάζουν υψηλό ποσοστό φυτρώματος και δίνουν φυτά αρκετά ομοιόμορφα, με ζωηρή δύναμη βλάστησης και πρώιμη έναρξη βλάστησης. Τα καρύδια της Lozeronne έχουν μέσο βάρος 9-10 g, παρουσιάζουν υψηλό ποσοστό φυτρώματος και δίνουν φυτά ομοιόμορφα με ζωηρή δύναμη βλάστησης και με όψιμη έναρξη βλάστησης.[/dropcap][/block]
     
    [block type="rounded" border="5px solid #13a13d" padding="10px 15px"] Αγενή υποκείμενα της κοινής καρυδιάς[dropcap] Παλαιότερα τα αγενή υποκείμενα πολλαπλασιαζόταν με έριζες παραφυάδες, ενώ σήμερα έχει επικρατήσει ο μικροπολλαπλασιασμός και σαν υλικό χρησιμοποιούνται σχεδόν αποκλειστικά επιλογές με πολύ καλή έως πολύ ζωηρή βλάστηση της κοινής καρυδιάς, λόγω της ανεκτικότητάς της στον ιό Cherry leaf roll. Οι Γάλλοι αξιολόγησαν ζωηρής και πολύ ζωηρής βλάστησης επιλογές καρυδιάς (Juglans regia L.), για υποκείμενα πλαγιοκάρπων ποικιλιών. Από τις αξιολογηθείσες ζωηρές επιλογές παράγουν με μικροπολλαπλασιασμό και διαθέτουν τα υποκείμενα Liba (RG2), Noba (RG12) και Chereva (RG15).[/dropcap][/block]
  •  
    [row][col class="span12"][bubble background="#13a13d" color="#fff" border="3px solid #000" author=" "]
    Εισαγωγή [/bubble][block type="rounded" border="5px solid #13a13d" padding="10px 15px"]
     
    [dropcap] Η γνωστοποίηση της ευεργετικής δράσης των καρυδιών στην ανθρώπινη υγεία, σε συνδυασμό με την ιδιαίτερη γευστικότητα της ψίχας τους, είχε σαν αποτέλεσμα την αλματώδη αύξηση της ζήτησης καρυδιών παγκοσμίως. Πράγματι πολλές ερευνητικές εργασίες κατέδειξαν ότι το καρύδι έχει ένα εξαιρετικό συνδυασμό ακόρεστων λιπαρών οξέων, φαινολικών οξέων, βιταμινών και μεταλλικών στοιχείων και ότι η συστηματική κατανάλωση καρυδόψιχας καλής ποιότητας μειώνει δραστικά την κακή χοληστερόλη, παρουσιάζει ισχυρή αντιοξειδωτική ικανότητα, δρα προστατευτικά σε καρδιαγγειακές παθήσεις και στην πρόληψη της στεφανιαίας νόσου, έχει αντικαρκινική προληπτική δράση και παρουσιάζει θετική δράση στη δίαιτα ατόμων με σακχαρώδη διαβήτη.[/dropcap][dropcap] Η καρυδιά είναι δένδρο μεγάλης φωτοσυνθετικής ικανότητας και για να την εκδηλώσει με υψηλές παραγωγές απαιτεί μεγάλη ηλιοφάνεια με κατάλληλες θερμοκρασίες, που τους θερινούς μήνες να μην υπερβαίνουν τους 38οC. Παράλληλα οι χαμηλές χειμερινές θερμοκρασίες (κάτω από 7οC) πρέπει να επαρκούν για την ικανοποιητική διακοπή του λήθαργου των ποικιλιών.[/dropcap][dropcap] Το καλοκαίρι απαιτεί άρδευση με σχετικά μεγάλες ποσότητες νερού καλής ποιότητας και προτιμά ελαφρώς αλκαλικά ασβεστολιθικά, βαθιά αποστραγγιζόμενα εδάφη.[/dropcap][dropcap] Η κυριότερη ασθένεια των καρπών είναι η βακτηρίωση (Xanthomonas campestris), ενώ των φύλλων η ανθράκωση (μύκητας Gnomonia leptostyla).[/dropcap][dropcap] Ο κυριότερος εχθρός των καρπών είναι το λεπιδόπτερο καρπόκαψα (Cydia pomonella) και κυριότεροι εχθροί του φυλλώματος είναι οι αφίδες και οι τετράνυχοι.[/dropcap][dropcap] Η βιολογική καλλιέργεια είναι εφικτή στην καρυδιά και είναι πιο εύκολη στις ορεινές περιοχές, λόγω μικρότερης δραστηριότητας της καρπόκαψας.[/dropcap][dropcap] Η Ελλάδα σε πολλές ορεινές και ημιορεινές περιοχές συνδυάζει μεγάλη ηλιοφάνεια με ευνοϊκές θερμοκρασίες για την καρυδιά και έχει ισχυρό συγκριτικό πλεονέκτημα παραγωγικότητας και ποιότητας για παγκοσμίως ανταγωνιστική καλλιέργεια. Θεμελιώδης παράγοντας επιτυχίας της εκμετάλλευσης είναι η εκλογή, στις κλιματικές και εδαφικές συνθήκες της περιοχής, της κατάλληλης ποικιλίας.[/dropcap][dropcap] Η μηχανοποίηση του κύκλου εργασιών: συγκομιδή, αποφλοίωση, ξήρανση, διαλογή, ενισχύει σημαντικά την ανταγωνιστικότητα των εκμεταλλεύσεων.[/dropcap][/block][/col][/row]
     
    [row][col class="span12"][bubble background="#13a13d" color="#fff" border="3px solid #000" author=" "]
    Παγκόσμια Παραγωγή & Εμπορία [/bubble][block type="rounded" border="5px solid #13a13d" padding="10px 15px"]
     
    [dropcap] Η ζώνη καλλιέργειας της καρυδιάς βρίσκεται και στα δύο ημισφαίρια σε γεωγραφικό πλάτος μεταξύ 30ο και 45ο, όμως ο κύριος παραγωγός είναι το βόρειο ημισφαίριο, στο οποίο παράγεται περισσότερο από το 95% των καρυδιών του πλανήτη.[/dropcap][dropcap] Η παγκόσμια παραγωγή καρυδιών, σύμφωνα με τα στοιχεία της FAOSTAT, από 1.300.000 μετρικούς τόνους το 2001, παρουσίασε αλματώδη αύξηση (261%) και ανήλθε το 2011 σε 3.400.000 μετρικούς τόνους .[/dropcap][dropcap] Στην Ευρωπαϊκή Ένωση των 27 κρατών μελών τη μεγαλύτερη παραγωγή έχουν η Ρουμανία και η Γαλλία, η οποία παράγει καρύδια υψηλής ποιότητας.[/dropcap][dropcap] Η Κίνα, το Ιράν και η Τουρκία, παρ’ ότι παρουσιάζουν σημαντική παραγωγή , δεν πραγματοποιούν σημαντικές εξαγωγές. [/dropcap][dropcap]Οι μεγαλύτεροι εξαγωγείς είναι οι Η.Π.Α. που το 2011 εξήγαγαν 119.000 τόνους καρύδια με κέλυφος και 81.000 τόνους καρυδόψιχα και κυριολεκτικά κυριαρχούν στις εξαγωγές, αφού το 2011 η πρώτη στην παραγωγή Κίνα εξήγαγε 25.000 τόνους καρύδια με κέλυφος και 8.000 τόνους καρυδόψιχα, αλλά ταυτόχρονα εισήγαγε 48.000 τόνους καρύδια με κέλυφος.[/dropcap][dropcap] Οι μεγαλύτεροι εισαγωγείς καρυδιών το 2011 ήταν: η Ιταλία, η Τουρκία, η Ισπανία, το Μεξικό και η Γερμανία, ενώ οι μεγαλύτεροι εισαγωγείς καρυδόψιχας ήταν: η Γερμανία, η Ιαπωνία, η Ισπανία, η Ν. Κορέα, ο Καναδάς και η Αγγλία.[/dropcap][dropcap] Η Ελλάδα, έχει μια σημαντική παραγωγή καρυδιών που την κατατάσσει παγκοσμίως στην ενδέκατη θέση στην παραγωγή καρυδιών και στην Ε.Ε. τρίτη μετά τη Ρουμανία και τη Γαλλία. Το 2011 παρ’ ότι πραγματοποίησε ρεκόρ παραγωγής με 29.800 μετρικούς τόνους καρύδια, εισήγαγε περίπου 2.500 τόνους καρυδόψιχας.[/dropcap][dropcap] Είναι προφανές ότι η ανάπτυξη της καλλιέργειας περνά από την ύπαρξη μεγαλυτέρου μεγέθους εκμεταλλεύσεων, την επιλογή της κατάλληλης ποικιλίας και τη μεγαλύτερη μηχανοποίηση της καλλιέργειας, ενώ η καλύτερη εμπορία περνά από τη συγκέντρωση του προϊόντος από συνεταιρισμούς ή εταιρείες παραγωγής-εμπορίας.[/dropcap][/block][/col][/row]
     
    [row][col class="span12"][bubble background="#13a13d" color="#fff" border="3px solid #000" author=" "]
    Βοτανική Κατάταξη [/bubble][block type="rounded" border="5px solid #13a13d" padding="10px 15px"]
     
    [dropcap] Το καλλιεργούμενο είδος καρυδιάς είναι η Βασιλική ή κοινή Καρυδιά, είναι δένδρο φυλλοβόλο, μεγάλου σχετικά μεγέθους, αγγειόσπερμο, δικοτυλήδονο, που ταξινομείται βοτανικά στην οικογένεια Juglandaceae, γένος Juglans L., υπογένος Dioscaryon, είδος Juglans regia L. Ο καρπός είναι δρύπη με εδώδιμο μέρος το σπέρμα (ψίχα).[/dropcap][dropcap] Όλα τα είδη του γένους Juglans L., είναι διπλοειδή με 32 (2χ=32) χρωμοσώματα.[/dropcap][dropcap] Η οικογένεια: Juglandaceae περιέχει 4 γένη: Juglans L., Carya Nutt, Pterocarya Kunth και Platocarya Sleb και Zucc. Το γένος Juglans L., περιέχει τα παρακάτω 4 υπογένη:[/dropcap]
    1. • Υπογένος Dioscaryon. Περιλαμβάνει μόνο ένα είδος, την καλλιεργούμενη καρυδιά Juglans regia L., γνωστή σαν κοινή ή Βασιλική Καρυδιά με άλλα συνώνυμα Περσική ή Αγγλική Καρυδιά.
    2. • Υπογένος Trachycaryon (λευκή καρυδιά). Περιλαμβάνει ένα είδος το Juglans cinerea, γνωστό ως Butternat, απαντάται στις Η.Π.Α. Η ψίχα είναι εδώδιμη αλλά χωρίς οικονομικό ενδιαφέρον.
    3. • Υπογένος Cardiocaryon (τεφρόχροες καρυδιές). Περιλαμβάνει τα εξής τρία είδη, ιθαγενή της κεντρικής και ανατολικής Ασίας:
      •     – J. mantshyrica Maxim, αυτοφύεται στη Μαντζουρία, είναι ανθεκτική στο κρύο.
      •     – J. cathayensis Dode, αυτοφύεται στη Κίνα, προσαρμόζεται σε θερμότερες περιοχές.
      •     – J. ailantifolia Carr. (ή J. sieboldiana Maxim) είναι η ιαπωνική καρυδιά, καρποφορεί σε βότρεις των 12-20 καρυδιών, παράγει σκληροκέλυφους καρπούς.
    4. •Υπογένος Rhysocaryon (μαύρες καρυδιές). Περιλαμβάνει 16 είδη ιθαγενή της Αμερικής. Τονίζεται ότι όλες οι μαύρες καρυδιές παρουσιάζουν υπερευαισθησία στον ιό CLRV με αποτέλεσμα να νεκρώνουν τους ιστούς τους για να εμποδίσουν την είσοδο του ανωτέρω ιού. Τα δυο σπουδαιότερα είδη μαύρης καρυδιάς είναι:
      •     – Juglans nigra L.: Φτάνει σε ύψος τα 25-40 m και είναι ανθεκτικό στο ψύχος, ενώ είναι ευαίσθητο στους νηματώδεις και στη χλώρωση σιδήρου. Προτιμά εδάφη όξινα και δεν ευδοκιμεί σε αλκαλικά ασβεστολιθικά εδάφη.
      •     – Juglans hindsii Jeps: Αυτοφυές στη Βόρεια Καλιφόρνια. Το δένδρο φτάνει σε ύψος τα 20-30 m. Είναι ευαίσθητο στη χλώρωση σιδήρου, στο Agrobacterium tumefaciens και στις φυτόφθορες. 
    [/block][/col] [/row]
  •  
    [row][col class="span4"][block type="rounded" border="5px solid #aacb24" padding="10px 15px"][dropcap]Παυλώνια ή Παουλώνια ή Παουλώβνια (Paulownia) είναι ένα δέντρο ιθαγενές της Ασίας (κυρίως Κίνα, Βιετνάμ και Λάος). Το όνομα Παυλώνια έχει καθιερωθεί από παλαιά και είναι το πιο γνωστό. Μερικά διεθνώς κοινά ονόματα για την Paulownia περιλαμβάνουν τα Empress Tree, Royal Paulownia, Royal Princess Tree, και Kiri (Ιαπωνικά).[/dropcap][/block][/col][col class="span8"][block type="rounded" border="5px solid #aacb24" padding="10px 15px"][dropcap]Το ξύλο της Παυλώνιας έχει ανοιχτόχρωμο καρδιόξυλο και από αιώνες χρησιμοποιείται στην Ασία επειδή είναι ευκατέργαστο και έχει όμορφη δομή. Η Παυλώνια (Paulownia spp.) είναι ένα γένος φυτών της μονογονικής οικογένειας Paulowniaceae, που αποτελείται από 6-17 είδη (εννέα ευρύτερα είδη) (P. tomentosa, P.fortunei, P. Kawakamii, P. elongata, P. catalpifolia, P. australis, P. viscosa κ.ά.) και μερικές φορές περιλαμβάνονται στην οικογένεια Scrophulariaceae. Όλα κατάγονται από την Κίνα εκτός από το P. fortunei, το οποίο απαντάται στο Βιετνάμ και το Λάος. Η P. tomentosa επίσης φύεται στην Κορέα και την Ιαπωνία. Στην Αυστραλία και Αμερική καλλιεργούνται πολλά είδη και ποικιλίες του γένους Paulownia. Σήμερα η Παυλώνια καλλιεργείται σε όλες τις ηπείρους εκτός από την Ανταρκτική.[/dropcap][/block][/col][/row]
     
    [row][col class="span12"][block type="rounded" border="5px solid #aacb24" padding="10px 15px"][dropcap]Τα δέντρα του γένους Paulownia είναι ταχέως αναπτυσσόμενα και έχουν μεγάλη εμπορική αξία, καθώς καλλιεργούνται για την παραγωγή ξυλείας (ξύλο σκληρού τύπου) και βιομάζας. Η Paulownia tomentosa είναι φυλλοβόλο δέντρο, ενδημικό στην κεντρική και δυτική Κίνα, αλλά πολλές φορές αναφέρεται σαν φυτό εισβολέας στις ΗΠΑ και Ιαπωνία (σε ευνοϊκά για αυτό περιβάλλοντα). [/dropcap][dropcap]Φθάνει σε ύψος τα 10-25 μ., έχει μεγάλα πεντάνευρα φύλλα σε σχήμα καρδιάς, που το μήκος τους κυμαίνεται από 15-40 εκατοστά, και αναπτύσσονται σε αντίθετα ζεύγη επάνω στο στέλεχος. Σε νεαρή ηλικία, τα φύλλα σχηματίζουν σπείρες ανά τρία και μπορεί να είναι πολύ μεγαλύτερα από αυτά της πιο ώριμης ηλικίας. Το χαρακτηριστικό του μεγάλου μεγέθους σε νεαρή ανάπτυξη, είναι αυτό που αξιοποιείται από τους ανθοκόμους: κλαδεύοντας το δέντρο, εξασφαλίζουν ότι θα υπάρχει πλούσιο νέο φύλλωμα κάθε χρόνο, με τεράστια φύλλα που γίνονται μέχρι και 60 εκατοστά σε πλάτος. Αυτό είναι δημοφιλές στο σύγχρονο ύφος της κηπουρικής, που χρησιμοποιεί μεγάλα φυλλώδη και "αρχιτεκτονικά" φυτά. [/dropcap][dropcap]Τα άνθη σχηματίζονται πριν από τα φύλλα, νωρίς την άνοιξη, σε ταξιανθίες μήκους 10-30 εκατοστών. Τα άνθη κάθε ταξιανθίας έχουν σωληνοειδές σχήμα με μωβ στεφάνη μήκους 4-6 εκατ., και θυμίζουν τα άνθη του φυτού Δακτυλίς (Digitalis spp.). [/dropcap][dropcap]Ο καρπός είναι μια ξηρή κάψα σε σχήμα αυγού, μια κάψουλα 3-4 εκατοστών, που περιέχει δύο χωρίσματα που φέρουν τους σπόρους. Οι σπόροι, είναι καλυμμένοι με χνούδι που μοιάζει με πούπουλα ή φτερά και αυτό βοηθάει στη διασπορά τους με τον άνεμο και το νερό. Τα κουρεμένα δέντρα και αυτά που κλαδεύονται τακτικά δεν παράγουν άνθη, καθώς αυτά σχηματίζονται μόνο σε ώριμα κλαδιά.[/dropcap][/block][/col][/row]
  •  
    [bubble background="#13a13d" color="#fff" border="3px solid #000" author=" "]
    Συγκομιδή [/bubble]
     
    [dropcap] Το καρύδι είναι φυσιολογικά ώριμο, από τη στιγμήπου τα διαφράγματα της ψίχας αποκτούν καστανό χρώμα.Πρακτικά η συγκομιδή αρχίζει όταν σε ποσοστό περίπου 80% των καρπών δημιουργηθούν ρωγμές στο περικάρπιο. Στο στάδιο αυτό η υγρασία της νωπής ψίχας κυμαίνεται από 40% έως 50%. Για να αποφευχθεί η υποβάθμιση της ποιότητας του καρπού, είναι θεμελιώδες η συγκομιδή, η αποφλοίωση και η ξήρανση των καρυδιών να γίνεται το γρηγορότερο δυνατό μετά από τη φυσιολογική τους ωρίμανση.[/dropcap]
     
    [block type="rounded" border="5px solid #13a13d" padding="10px 15px"][blocknumber type="circle" text="Α" color="#FFF" background="#13a13d"] Ραβδισμός[/blocknumber][dropcap] Είναι ο παραδοσιακός τρόπος συγκομιδής των καρυδιών. Το τίναγμα των καρπών γίνεται με τη χρησιμοποίηση καταλλήλων ράβδων φτιαγμένων από διάφορα ελαφρά υλικά, όπως καλάμια, μπαμπού, ξύλο, αλουμίνιο κλπ. Την τελευταία εικοσαετία χρησιμοποιούνται επιτυχώς διάφοροι τύποι μικρών ραβδιστικών μηχανημάτων. Οι ειδικοί ράβδοι μπορεί να είναι από ανθρακόνημα ή αλουμίνιο, που στην άκρη φέρουν μαλακές βέργες από καουτσούκ, που εκτελούν παλμικές κινήσεις και λειτουργούν με επαναφορτιζόμενες μπαταρίες.[/dropcap]
     
    [blocknumber type="circle" text="Β" color="#FFF" background="#13a13d"] Μηχανική Δόνηση[/blocknumber][dropcap] Σήμερα οι δονητές κορμού έχουν εξελιχθεί πολύ και δε δημιουργούν σοβαρό πρόβλημα στον κορμό και το ριζικό σύστημα των δένδρων που έχουν ηλικία μεγαλύτερη των 10 ετών. Η διάρκεια δόνησης είναι πέντε (5) δευτερόλεπτα και η απόδοση των δονητών κυμαίνεται από 30 έως 60 δένδρα την ώρα. Η συγκομιδή εφαρμόζεται όταν το 80% περίπου των καρυδιών έχουν ραγισμένο περικάρπιο. Η δόνηση είναι αποτελεσματική όταν οι καρποί φέρονται σε κλαδιά που ευρίσκονται εντός του χώρου ταλάντωσης που δημιουργεί ο δονητής.[/dropcap][/block]
     
    [block type="rounded" border="5px solid #13a13d" padding="10px 15px"]Μηχανική Αποφλοίωση και Πλύση Καρυδιών[dropcap] Η αφαίρεση του πράσινου περιβλήματος των καρυδιών πρέπει να γίνει γρήγορα μετά τη συγκομιδή του καρπού και αμέσως μετά να ακολουθήσει η ξήρανση, ώστε να μην παρουσιαστεί υποβάθμιση ποιότητας. Η εργασία της αποφλοίωσης σήμερα δεν αποτελεί πρόβλημα διότι γίνεται γρήγορα, αποτελεσματικά και οικονομικά με τη χρησιμοποίηση αποφλοιωτήρων-πλυντηρίων, που κατασκευάζονται σε προσιτές τιμές και στη χώρα μας.[/dropcap][blocknumber type="circle" text="Α" color="#FFF" background="#13a13d"] Αποφλοιωτήρες οριζοντίου τύπου[/blocknumber][dropcap] Είναι οι κλασικοί αποφλοιωτήρες-πλυντήρια καρυδιών, χρησιμοποιήθηκανστη Γαλλία πριν από το 1960 και αποτελούνται από ένα οριζόντιο άξονα με ελαστικά πτερύγια περιστρεφόμενο μέσα σε κυλινδρικό πλέγμα από μεταλλικές ράβδους.[/dropcap][blocknumber type="circle" text="Β" color="#FFF" background="#13a13d"] Αποφλοιωτήρες καθέτου τύπου[/blocknumber][dropcap] Ένας τύπος απο φλοιωτήρα-πλυντηρίου απλός και αποτελεσματικός άρχισε να χρησιμοποιείται με επιτυχία από το 1990, είναι κατασκευασμένος από ανοξείδωτο μέταλλο και φέρει κάθετα προς το δάπεδο ένα κυλινδρικό κάδο υποδοχής καρυδιών με περιστρεφόμενο κυκλικό πυθμένα. Στα εσωτερικά τοιχώματα του κυλίνδρου υπάρχουν στερεωμένα αιχμηρά ελάσματα, τα οποία με την περιστροφή του πυθμένα υποδέχονται τους καρπούς και σχίζουν και απομακρύνουντο πράσινο περικάρπιο τους. Στο ανώτερο στόμιο του κάδου υπάρχουν σωληνώσεις από τις οποίες διοχετεύεται το απαιτούμενο νερό (επαρκεί παροχή απλής βρύσης), στοεσωτερικό του για την ταυτόχρονη πλύση των καρυδιών.[/dropcap][/block]
     
    [bubble background="#13a13d" color="#fff" border="3px solid #000" author=" "]
    Ξήρανση [/bubble]
     
    [dropcap] Η ξήρανση γίνεται είτε παραδοσιακά με έκθεση στον ήλιο είτε με ξηραντήριο. Ακόμη και τα καρύδια του ίδιου δένδρου έχουν διαφορετικό βαθμό υγρασίας, γεγονός που δημιουργεί προβλήματα στην ομοιόμορφη ξήρανση.Σημειώνεται ότι το κέλυφος του καρυδιού έχει υψηλότερο ποσοστό υγρασίας και πριν και μετά την ξήρανση.[/dropcap]
     
    [block type="rounded" border="5px solid #13a13d" padding="10px 15px"] [blocknumber type="circle" text="Α" color="#FFF" background="#13a13d"] Ξήρανση με έκθεση στον ήλιο[/blocknumber][dropcap] Συνήθως, οι κλιματικές συνθήκες (θερμοκρασία, υγρασία) της Ελλάδας είναι ευνοϊκές για την ξήρανση των καρυδιών και ιδιαίτερα των ποικιλιών που συγκομίζονταιμέχρι τα τέλη Σεπτεμβρίου. Η ξήρανση αρχίζει αμέσως μετά την αποφλοίωση καιτο ταυτόχρονο πλύσιμο των καρυδιών. Η διάρκεια αυτή της ξήρανσης με ευνοϊκές συνθήκες διαρκεί 4-6 ημέρες και επιτυγχάνεται υγρασία στο καρύδι με κέλυφος μεταξύ 7 και 11%.[/dropcap][blocknumber type="circle" text="Β" color="#FFF" background="#13a13d"] Ξηραντήρια[/blocknumber][dropcap] Η χρήση των ξηραντηρίων δίνει οριστική λύση και πλεονεκτεί στο ότι εξοικονομούνται εργατικά χέρια και διασφαλίζεται κάτω από όλες τις συνθήκες η ποιότητα της παραγωγής. Για καλή ξήρανση των καρυδιών και εξασφάλιση της ποιότητας πρέπει:
    • • Για ομοιόμορφη ξήρανση, το ύψος του στρώματος των καρυδιών στο χώρο ξήρανσης να μην υπερβαίνει τα 80 εκατοστά.
    • • Παροχή ισχυρού ρεύματος θερμού αέρα, περίπου 1500κυβικών μέτρων την ώρα, ανά τετραγωνικό μέτρο πυθμένα ξηραντηρίου.
    • • Η καλύτερη θερμοκρασία του ρεύματος θερμού αέρα,για τη διατήρηση της ποιότητας, είναι στους 30οC και να μην ξεπερνά τους 32οC.
    • • Κατά κανόνα όσο υψηλότερη από τους 32οC είναι η θερμοκρασία ξήρανσης τόσο μεγαλύτερος είναι ο κίνδυνος αλλοίωσης της γεύσης της ψίχας και ιδιαίτερα σε ευαίσθητες ποικιλίες.
    [/dropcap] [dropcap]Ξηραντήριο με κεκλιμένο ψευδοπυθμένα. Ο τύπος αυτός κατασκευάστηκε στην Γαλλία και αποτελείται απόένα ή περισσότερα κελιά με κεκλιμένο ψευδοπυθμένα,από μεταλλικό συνήθως πλέγμα. Οι διαστάσεις κάθε κελιού είναι περίπου 0,80 m ύψος, 1 m πλάτος και 1,2 m μήκος. Τα καρύδια διοχετεύονται από το πάνω μέρος του κελιού και συγκρατούνται από το πλέγμα του ψευδοπυθμένα που έχει μία κλίση ανάλογα με τον τύπο από 45% έως 55%, έτσι ώστε να διευκολύνεται το άδειασμά τους κατευθείαν σε μεταφορική ταινία ή σάκους. Η παροχή ρεύματος αέρα πρέπει να είναι τουλάχιστον 1200 κυβικών μέτρων την ώρα ανά τετραγωνικό μέτρο πυθμένα ξηραντηρίου. Ανάλογα με τις ποσότητες καρυδιών της εκμετάλλευσης υπολογίζονται και οι διαστάσεις του ξηραντηρίου. Ο τύπος του ξηραντηρίου με κεκλιμένο ψευδοπυθμένα δίνει πολύ καλά αποτελέσματα και σε σύγκριση με τους άλλους τύπους ξηραντηρίων είναι πιο απλός και έχει φθηνότερο κόστος κατασκευής. Κατασκευάζεται στη χώρα μας σε προσιτές τιμές, σε διαστάσεις ανάλογα με τις ανάγκες της εκμετάλλευσης.[/dropcap][dropcap]Ξηραντήριο τύπου Curtis ή Πύργος ξήρανσης. Το ξηραντήριο αυτού του τύπου απαιτεί μεγάλου μήκους αναβατόρια και μεταφορικούς ιμάντες και έχει υψηλό κόστος κατασκευής.Ξηραντήριο τύπου τούνελ. Αυτός ο τύπος ξηραντηρίου έχει συγκριτικά μεγαλύτερο κόστος κατασκευής, αλλά λειτουργικά είναι οικονομικότερος και πολύ αποτελεσματικός.[/dropcap][dropcap] Ξηραντήριο Καπνού. Μπορεί να χρησιμοποιηθεί με επιτυχία για την ξήρανση των καρυδιών, με ρύθμιση θερμοκρασίας (32οC), υγρασίας στο ελάχιστο, ισχυρό ρεύμα αέρα και χαμηλό ύψος καρυδιών σε τελάρα.[/dropcap][/block]
     
    [bubble background="#13a13d" color="#fff" border="3px solid #000" author=" "]
    Συντήρηση Καρυδιών [/bubble]
     
    [block type="rounded" border="5px solid #13a13d" padding="10px 15px"] [dropcap] Απαραίτητη προϋπόθεση για την καλή συντήρηση των καρυδιών είναι η επαρκής ξήρανση, ώστε το ποσοστό υγρασίας τους να είναι 8-10%. Είναι γενικά αποδεκτό ότι τα ανωτέρω ποσοστά υγρασίας είναι ασφαλή για να προστατέψουν την ψίχα από μυκητολογικές προσβολές. Οι παραγωγοί κατά το διάστημα που μεσολαβεί από την ξήρανση μέχρι τα μέσα Μαρτίου συντηρούν τα καρύδια σε καλά αεριζόμενες αποθήκες. Η θερμοκρασία της απο- θήκης είναι επιθυμητό να διατηρείται κάτω από 15οC και η σχετική υγρασία κάτω από 65%.[/dropcap][dropcap] Λόγω της αναπνοής του εμβρύου του καρπού και της μεγάλης ποσότητας λαδιού που περιέχουν οι κοτυληδόνες, κατά τη συντήρηση υπόκεινται βαθμιαία σε οξείδωση (τάγγισμα) των πολυακόρεστων λιπαρών οξέων, με αποτέλεσμα τη διάσπασή τους σε ελεύθερα λιπαρά οξέα δυσάρεστου οσμής και γεύσης. Η οξείδωση επιταχύνεται από υψηλή θερμοκρασία και υψηλή υγρασία.[/dropcap][dropcap] Τα καρύδια συντηρούνται πάντα καλύτερα με κέλυφος παρά ως ψίχα. Η συντήρηση των καρυδιών με κέλυφος, γίνεται σε ψυγεία στους 1οC έως 4οC και σε σχετική υγρασία 50-70%, όπου διατηρούνται περισσότερο από 12 μήνες.[/dropcap][/block]
  •  
    [row] [col class="span12"] [bubble background="#13a13d" color="#fff" border="3px solid #000" author="Θρεπτικά Ανόργανα Στοιχεία"]
    Θρέψη & Λίπανση [/bubble]
     
    [dropcap] Η ορθολογική λίπανση των καλλιεργειών αυξάνει τις αποδόσεις τους και βελτιώνει την ποιότητα των παραγομένων προϊόντων. Το άζωτο (Ν), ο φώσφορος (Ρ) και το κάλλιο (Κ) χρησιμοποιούνται από τα φυτά σε μεγάλες ποσότητες και γι’ αυτό ονομάζονται βασικά στοιχεία ή μακροστοιχεία. Το ασβέστιο (Ca), το μαγνήσιο (Mg) και το θείο (S) χρησιμοποιούνται σε μικρότερες ποσότητες και ονομάζονται δευτερεύοντα στοιχεία ή μικροστοιχεία. Ο σίδηρος (Fe), ο χαλκός (Cu), το μαγγάνιο (Mn), ο ψευδάργυρος (Zn) και το βόριο (B) χρησιμοποιούνται σε πολύ μικρές ποσότητες (30 έως 80 μέρη στο εκατομμύριο) και ονομάζονται ιχνοστοιχεία και δύο ακόμη το μολυβδαίνιο (Mo) και το κοβάλτιο (Co) χρησιμοποιούνται σε ακόμη μικρότερες ποσότητες. [/dropcap] [/col] [/row]
     
    [row][col class="span6"] [block type="rounded" border="5px solid #13a13d" padding="10px 15px"] [blocknumber type="circle" text="N" color="#FFF" background="#13a13d"] Άζωτο[/blocknumber][dropcap] Η καρυδιά είναι δένδρο απαιτητικό σε άζωτο. Υπενθυμίζεται ότι οι κριτικές ανάγκες της καρυδιάς σε άζωτο είναι στα στάδια: της ανθοφορίας (οι μεγαλύτερες), της καρπόδεσης, της πρώτης ανάπτυξης των καρπών και στο στάδιο του γεμίσματος της ψίχας των καρυδιών.[/dropcap][dropcap] Η έλλειψη αζώτου στην καρυδιά έχει επίδραση στην ποσότητα της παραγωγής, στην ποιότητα των καρπών και στη βλάστηση του δένδρου. Όταν είναι έντονη εκδηλώνεται με κιτρίνισμα των φύλλων, έλλειψη ευρωστίας, μικρό μέγεθος φύλλων, περιορισμένη ετήσια βλάστηση, αποξήρανση κλαδίσκων, μειωμένη καρπόδεση και παραγωγή και με μικρότερα και όχι καλά γεμισμένα καρύδια. Από την άλλη πλευρά η κατάχρηση της λίπανσης με άζωτο εκδηλώνεται με υπερβολική ανάπτυξη της βλάστησης σε βάρος της καρποφορίας, ενώ παρουσιάζονται και περισσότερες προσβολές από ασθένειες και εχθρούς. [/dropcap][dropcap]Η επιλογή του κατάλληλου αζωτούχου λιπάσματος γίνεται με βάση το pH του εδάφους. Αζωτούχος λίπανση φυτειών σε πλήρη παραγωγή: 14-16 λιπαντικές μονάδες (Ν) στο στρέμμα, κάθε χρόνο, σε τρεις (3) δόσεις.
    • 1η δόση: τα 3/5 ή τα 4/6 της συνολικής ποσότητας
      (στις αρχές Μαρτίου)
    • 2η δόση: το 1/5 ή το 1/6 της συνολικής ποσότητας
      (μετά την καρπόδεση, το πρώτο 15ήμερο του Μαΐου, για να ευνοηθεί η αύξηση του καρπού)
    • 3η δόση: το 1/5 ή το 1/6 της συνολικής ποσότητας
      (από 15 Ιουλίου, για να ευνοηθεί το γέμισμα της ψίχας)
    [/dropcap] [/block] [/col]
    [col class="span6"] [block type="rounded" border="5px solid #13a13d" padding="10px 15px"] [blocknumber type="circle" text="P" color="#FFF" background="#13a13d"] Φώσφορος[/blocknumber]
    [dropcap]Σε σχέση με το άζωτο, απορροφάται σε πολύ μικρότερες ποσότητες, περίπου 1:7. Η περιεκτικότητα του φωσφόρου είναι μεγαλύτερη στους νέους ιστούς, ενώ οι ηλικιωμένοι ιστοί περιέχουν λιγότερη ποσότητα φωσφόρου. Υπενθυμίζεται ότι ο φώσφορος δεσμεύεται πολύ από την άργιλο του εδάφους, γι’ αυτό τα φωσφορούχα λιπάσματα είναι καλύτερα να τοποθετούνται σε βάθος 25-30 cm για να είναι πιο εύκολα στη διάθεση των ριζών, αλλιώς ο φώσφορος δεσμεύεται επιφανειακά και δεν αξιοποιείται από τα δένδρα. [/dropcap][dropcap]Προσθήκη φωσφόρου στο έδαφος είναι καλύτερα να γίνεται το φθινόπωρο. Φωσφορική λίπανση φυτειών σε πλήρη παραγωγή: Συνιστάται η εφάπαξ προσθήκη φωσφόρου στην περίπτωση ανεπαρκούς εφοδιασμού του εδάφους πριν την εγκατάσταση της φυτείας, με ενσωμάτωση σε όλο τον οπωρώνα, με συνήθη δόση: 20 λιπαντικές μονάδες (P2O5)/στρέμμα. Σε πλήρη παραγωγή συνιστάται, σαν μέση λίπανση, ποσότητα 4-6 λιπαντικές μονάδες φωσφόρου (P2O5) στο στρέμμα, κάθε χρόνο από φθινόπωρο μέχρι τα μέσα Φεβρουαρίου, με προτιμότερο χρόνο εφαρμογής το δίμηνο Νοεμβρίου-Δεκεμβρίου. Πολύ καλή εφαρμογή είναι να τοποθετείται το φωσφορικό λίπασμα και στη συνέχεια να σκεπάζεται σε αυλακιά βάθους 25-30 cm, μεταξύ των γραμμών των δένδρων, στο μέσον τους και παράλληλα προς αυτές. Η δόση μπορεί να αυξηθεί ώστε η φωσφορική λίπανση να γίνεται κάθε δύο ή τρία έτη. Κατά κανόνα η προσθήκη των φωσφορικών λιπασμάτων συνδυάζεται με την προσθήκη των καλιούχων λιπασμάτων. [/dropcap] [/block] [/col] [/row]
     
    [row] [col class="span4"] [block type="rounded" border="5px solid #13a13d" padding="10px 15px"][blocknumber type="circle" text="K" color="#FFF" background="#13a13d"] Κάλιο [/blocknumber][dropcap]Είναι στοιχείο απαραίτητο σε μεγάλες ποσότητες για την καλή ανάπτυξη των φυτών και ευνοεί την ποσότητα, το βάρος, το χρωματισμό και γενικά την ποιότητα των καρπών. Ο κύριος ρόλος του καλίου στα φυτά είναι η καλή κατανομή των παραγομένων υδατανθράκων σε φυτικά όργανα και ιστούς.[/dropcap][dropcap] Tα περισσότερα ελληνικά εδάφη θεωρούνται πλούσια σε κάλιο και παρέχουν στα δένδρα τις απαιτούμενες για τη διατροφή τους ποσότητες. Η καρυδιά έχει την ικανότητα να αποσπά επαρκείς ποσότητες καλίου, από εδάφη που δεσμεύουν το κάλιο, αρκετά πιο αποτελεσματικά σε σύγκριση με πολλά άλλα είδη δένδρων. Συνιστάται η εφάπαξ προσθήκη καλίου στην περίπτωση ανεπαρκούς εφοδιασμού του εδάφους πριν την εγκατάσταση της φυτείας, με ενσωμάτωση σε όλο τον οπωρώνα με συνήθη δόση 40 λιπαντικές μονάδες (Κ2Ο)/στρέμμα.[/dropcap][dropcap] Σε πλήρη παραγωγή συνιστάται, σα μέση λίπανση, ποσότητα 10-16 λιπαντικές μονάδες καλίου (Κ2O) στο στρέμμα, κάθε χρόνο από φθινόπωρο μέχρι τα μέσα Φεβρουαρίου, με προτιμότερο χρόνο εφαρμογής το δίμηνο Νοεμβρίου-Δεκεμβρίου. Κατά κανόνα η προσθήκη των καλιούχων λιπασμάτων συνδυάζεται με την προσθήκη των φωσφορικών λιπασμάτων. Πολύ καλή εφαρμογή είναι να τοποθετείται μαζί με το φωσφορικό λίπασμα σε αυλακιά βάθους 25-30 cm, μεταξύ των γραμμών των δένδρων και παράλληλα προς αυτές. Η δόση μπορεί να αυξηθεί ώστε η ανωτέρω λίπανση να γίνεται κάθε δύο ή τρία έτη.[/dropcap][/block][/col]
     
    [col class="span8"][block type="rounded" border="5px solid #13a13d" padding="10px 15px"][blocknumber type="circle" text="Τ" color="#FFF" background="#13a13d"]Τροφοπενίες[/blocknumber]
    [dropcap]Η καρυδιά δεν παρουσιάζει εύκολα συμπτώματα από τροφοπενίες στα φύλλα. Από τις τροφοπενίες που παρατηρούνται συγκριτικά πιο συχνά στην Ελλάδα είναι του βορίου, ψευδαργύρου, καλίου και αζώτου.[/dropcap][dropcap] Έλλειψη βορίου. Είναι απαραίτητο στην κυτταροδιαίρεση των φυτών. Απαιτείται προσοχή στη θεραπευτική δοσολογία, γιατί μεγαλύτερες ποσότητες βορίου σε μέτριες τροφοπενικές καταστάσεις προκαλούν ζημιές στα δένδρα που εκδηλώνονται με ξηράνσεις στις κορυφές των φύλλων και των νεαρών βλαστών. Η αντιμετώπιση της έλλειψης βορίου γίνεται με την προσθήκη, κατά τα τέλη του χειμώνα, 150 g βόρακα ανά δένδρο κάθε δύο χρόνια.[/dropcap][dropcap] Έλλειψη ψευδαργύρου. Παρουσιάζεται στην αρχή σε λιγότερους και στη συνέχεια σε περισσότερους κλάδους μικροφυλλία, συστροφή του ελάσματος και έκπτυξη πολλών βλαστών πέριξ και κάτω του ακραίου βλαστού του κλάδου, που δίνουν στην κορυφή του κλάδου την όψη μιας άναρχης βλάστησης με μορφή τούφας. Όταν η έλλειψη δεν είναι σοβαρή, τότε παρουσιάζονται φύλλα με μικρό μέγεθος και πιο μικρό καρπό. Τα φύλλα τον Ιούνιο αρχίζουν να κιτρινίζουν και να συστρέφονται. Σε σοβαρές περιπτώσεις αναπτύσσονται μόνο μικρά κίτρινα φύλλα και παρουσιάζεται νέκρωση της κορυφής των βλαστών που επεκτείνεται κάθε χρόνο και περιορίζει την ανάπτυξη των δένδρων.[/dropcap][dropcap] Έλλειψη καλίου. Παρουσιάζεται με χλώρωση της περιφέρειας του ελάσματος του φύλλου, η οποία είναι συνήθως χαρακτηριστικά μεγαλύτερη από τη μια πλευρά του φύλλου. Στη συνέχεια οι χλωρωτικές περιοχές παίρνουν ένα χαρακτηριστικό μπρούτζινο χρώμα. Διορθώνεται αποτελεσματικά με προσθήκη καλιούχων λιπασμάτων.[/dropcap][dropcap] Έλλειψη αζώτου. Εκδηλώνεται με χαρακτηριστική χλώρωση όλης της επιφάνειας του φύλλου με παράλληλη μείωση του μεγέθους του. Διορθώνεται αποτελεσματικά με προσθήκη αζωτούχων λιπασμάτων.[/dropcap][dropcap] Τοξικότητα από περίσσεια στοιχείων. Η καρυδιά παρουσιάζει εύκολα τοξικά φαινόμενα στα φύλλα από περίσσεια χλωρίου και βορίου.[/dropcap][dropcap] Περίσσεια χλωρίου. Εκδηλώνεται με χλώρωση και στη συνέχεια ξήρανση της περιφέρειας του ελάσματος του φύλλου. Η χλώρωση είναι πιο έντονη στην άκρη του ελάσματος και είναι αρκετά ομοιόμορφη και χαρακτηριστική. [/dropcap][dropcap]Περίσσεια βορίου. Εκδηλώνεται με ακανόνιστη και διάχυτη χλώρωση της άκρης του ελάσματος καθώς και των μεσονευρίων τμημάτων του ελάσματος των φύλλων. Στη συνέχεια στη χλωρωτική επιφάνεια του ελάσματος εμφανίζονται διάχυτες ορφνές κηλίδες και ξηράνσεις.[/dropcap][/block][/col][/row]
     
    [row][col class="span12"][bubble background="#13a13d" color="#fff" border="3px solid #000" author=" "]
    Κλάδεμα διαμόρφωσης[/bubble]
     
    [dropcap] Το κλάδεμα διαμόρφωσης σχήματος επηρεάζει την παραγωγικότητα του δένδρου, την ποιότητα των καρπών, τις αποστάσεις φύτευσης και τη μηχανική συγκομιδή. Οι ακρόκαρπες ποικιλίες έχουν μέση έως ζωηρή βλάστηση, με αραιή ή μέση κλαδοφυία, ορθόκλαδη ή ημιορθόκλαδη όψη δένδρου και μεγαλύτερες διαστάσεις κόμης από τις πλαγιόκαρπες. Οι πλαγιόκλαδες ποικιλίες χαρακτηρίζονται από αδύνατη έως μέση βλάστηση, υψηλό βαθμό κλαδοφυίας, ημιπλαγιόκλαδη όψη και μικρότερες διαστάσεις κόμης από τις ακρόκαρπες. Αποτέλεσμα των ανωτέρω είναι οι μεν ακρόκαρπες να διαμορφώνονται καλύτερα σε σχήματα κυπέλλου σε μέσες αποστάσεις φύτευσης 10x10 m, οι δε πλαγιόκαρπες σε σχήματα με άξονα σε μέσες αποστάσεις φύτευσης 8x8 m. Σκοποί του κλαδέματος διαμόρφωσης είναι:
    • α) Να δημιουργηθεί στο δένδρο ένας ισχυρός σκελετός ικανός να παράγει και να σηκώνει μεγάλο φορτίο καρπών
    • β) Ο σκελετός αυτός να είναι κατά τέτοιο τρόπο διαμορφωμένος που να επιτρέπει την επαρκή είσοδο ηλιακού φωτός στα κατώτερα μέρη της κόμης
    • γ) Το σχήμα του δένδρου να επιτρέπει μηχανική συγκομιδή
    • δ) Να επιτυγχάνεται κατά το δυνατό συντομότερη είσοδος στην καρποφορία
    [/dropcap]
     
    [block type="rounded" border="5px solid #13a13d" padding="10px 15px"]Κλασσικό Kύπελλο[dropcap] Στην ώριμη ηλικία, ένα δένδρο καρυδιάς διαμορφωμένο σε κλασσικό κύπελλο, αποτελείται:
    • • Από τον κορμό, ύψους συνήθως 1,5 m.
    • • Από τρεις βραχίονες, που απέχουν μεταξύ τους διαδοχικά 30-50 cm περίπου, σχηματίζουν με την κατακόρυφο γωνία 60ο και σε οριζόντια κάτοψη σχηματίζουν μεταξύ τους διαδοχικά γωνίες περίπου 120ο.
    • • Από 4-5 υποβραχίονες για κάθε βραχίονα (συνολικά από 12-15 υποβραχίονες), που έχουν σχηματισθεί διαδοχικά εναλλάξ πάνω στο βραχίονα.
      • Πλεονεκτήματα: Αρμονική διάταξη βραχιόνων και υποβραχιόνων στο χώρο, εξασφάλιση καλού ηλιακού φωτισμού.
      • Μειονεκτήματα: Πολύ δύσκολα διορθώνεται αρχικός κακός σχηματισμός των βραχιόνων, δεν είναι κατάλληλο για πυκνές φυτεύσεις, δεν είναι το καλύτερο για μηχανική συγκομιδή.
    [/dropcap][/block]
     
    [block type="rounded" border="5px solid #13a13d" padding="10px 15px"] Ελεύθερο κύπελλο[dropcap] Παραλλαγή του κλασικού κυπέλλου κατά την οποία γίνονται όλες οι ενέργειες που γίνονται στο κλασσικό κύπελλο μέχρι και το σχηματισμό των τριών βραχιόνων. Στη συνέχεια οι βραχίονες αφήνονται ν’ αναπτυχθούν ελεύθερα και να διαμορφώσουν μόνοι τους υποβραχίονες. Γίνονται μόνο απαραίτητες επεμβάσεις αραιώματος των πυκνών ή σε ακατάλληλη θέση υποβραχιόνων, αφαίρεσης των λαίμαργων και των βλαστών που στρέφονται προς το έδαφος. Τα πλεονεκτήματα έναντι του κλασικού κυπέλλου είναι ο ευκολότερος και οικονομικότερος σχηματισμός, καθώς και η μεγαλύτερη ταχύτητα εισόδου στην παραγωγή. Κυριότερο μειονέκτημα είναι η μειωμένη παραγωγικότητα στην πλήρη παραγωγή έναντι του κλασικού κυπέλλου.[/dropcap][/block]
     
    [block type="rounded" border="5px solid #13a13d" padding="10px 15px"]Κύπελλο με άξονα[dropcap] Πρόκειται για ένα κλασικό κύπελλο στο οποίο επιπλέον αφήνεται και ένας κεντρικός κατακόρυφος άξονας, ο οποίος χρησιμοποιείται σαν τέταρτος βραχίονας. Ο σχηματισμός του κυπέλλου με άξονα διαφέρει στην τεχνική με το κλασικό κύπελλο μόνο στα εξής σημεία:
    • – Όταν καρατομούμε στα 150-160 cm τον κεντρικό βλαστό, για να πάρουμε τους βραχίονες, προτιμούμε να κάνουμε την καρατόμηση 0,5 cm πάνω από ένα οφθαλμό με λαιμό, γιατί αυτός θα δώσει ισχυρό κατακόρυφο βλαστό, που θα χρησιμοποιηθεί σαν κεντρικός άξονας.
    • – Στον κατακόρυφο βλαστό που θα προκύψει και θα είναι ο άξονας του κυπέλλου θα του συμπεριφερθούμε σαν να είναι ένας κατακόρυφος βραχίονας. Πιο αναλυτικά, στον κεντρικό αυτό άξονα δεν σχηματίζουμε καινούργιους βραχίονες αλλά μόνο καρποφόρους κλάδους (δηλαδή υποβραχίονες και κοντοκλάδια). Οι λόγοι που χρησιμοποιείται το κύπελλο με άξονα είναι οι εξής:
    • • Ο κυριότερος για να πετύχουμε πιο πυκνές φυτεύσεις, γιατί όταν υπάρχει κεντρικός άξονας οι βραχίονες γίνονται πιο κλειστοί και το δένδρο έχει λιγότερο πλάτος κόμης.
    • • Όταν θέλουμε να πετύχουμε πιο κλειστό κύπελλο, οπότε μετά από 8-10 έτη αφαιρούμε τον κεντρικό άξονα.
    • • Για να δώσει το δένδρο τα πρώτα οκτώ χρόνια περισσότερη καρποφορία.
    [/dropcap][/block]
     
    [block type="rounded" border="5px solid #13a13d" padding="10px 15px"]Άλλα σχήματα με άξονα[dropcap] Για τις πλαγιόκαρπες ποικιλίες χρησιμοποιούνται σχήματα με άξονα με σκοπό:
    • • Να μειώσουν και να ελέγξουν τον όγκο της κόμης των δένδρων, ώστε να επιτευχθούν πυκνότερες αποστάσεις φύτευσης.
    • • Να επιτευχθεί πιο γρήγορη είσοδος στην καρποφορία και στην πλήρη παραγωγή.
    • • Να υπάρχει εύκολο κλάδεμα ώστε να ελαττωθεί το κόστος του.
    • • Να είναι δυνατό το εύκολο κλάδεμα των βραχιόνων, οι οποίοι στην πραγματικότητα παίζουν το ρόλο ισχυρών υποβραχιόνων γιατί λαμβάνονται κατευθείαν στον κεντρικό άξονα.
    • • Να είναι εύκολη και αποτελεσματική η χρησιμοποίηση δονητή κορμού για τη συγκομιδή των καρυδιών.
    [/dropcap] [blocknumber type="circle" text="Α" color="#FFF" background="#13a13d"] Άξονας με βραχίονες ορόφους[/blocknumber][dropcap] Αυτή η μέθοδος σχηματισμού επινοήθηκε στην Καλιφόρνια και εφαρμόζεται σε ευρεία κλίμακα τα τελευταία χρόνια. Στο σχήμα αυτό, που είναι κατάλληλο για τις πλαγιόκαρπες ποικιλίες, οι βραχίονες παίζουν το ρόλο των υποβραχιόνων. Οι συνιστώμενες αποστάσεις φύτευσης ανάλογα με τη δύναμη της πλαγιόκαρπης ποικιλίας είναι για τις πολύ αδύνατης βλάστησης ποικιλίες (Vina) 7x7 m έως 8x7 m, και για τις αδύνατης βλάστησης ποικιλίες (Chandler, Lara) από 7,5x7,5 m έως 8x8 m. Το σχηματισμένο δένδρο έχει σχήμα πυραμίδας και αποτελείται: από κορμό ύψους περίπου 1,4-1,5 m από το έδαφος πριν τον πρώτο βραχίονα και από ένα κατακόρυφο άξονα που είναι η προέκταση του κορμού και ο οποίος φέρει ελικοειδώς, σε δύο ορόφους, συνήθως 7-8 βραχίονες, ανάλογα με τη δύναμη της ποικιλίας και τη γονιμότητα του εδάφους. Ο πρώτος όροφος αποτελείται συνήθως από 4 βραχίονες, ομοιόμορφα κατανεμημένους στο χώρο, που απέχουν μεταξύ τους περίπου 10-15 cm (δηλαδή ο πρώτος λαμβάνεται σε ύψος από το έδαφος στα 130-140 cm, ο δεύτερος στα 150-155 cm, ο τρίτος στα 160-165 cm και ο τέταρτος στα 170-175 cm). Οι παραδεκτές γωνίες που πρέπει να σχηματίζουν οι βραχίονες με τον κατακόρυφο άξονα είναι από 55o έως 80o. Οι δύο όροφοι απέχουν μεταξύ τους περίπου 110 cm, δηλαδή τόσο περίπου απέχει ο τελευταίος βραχίονας (τέταρτος του δένδρου) του πρώτου ορόφου με τον πρώτο βραχίονα (πέμπτο του δένδρου) του δευτέρου ορόφου.[/dropcap] [blocknumber type="circle" text="Β" color="#FFF" background="#13a13d"] Άξονας με ελεύθερη διαμόρφωση βραχιόνων[/blocknumber][dropcap] Αυτό το σχήμα είναι γνωστό σαν “κυπαρισσάκι”, γιατί δίνει στο δένδρο όψη κωνική. Φιλοσοφία του σχήματος είναι ο καλός φωτισμός, που επιτυγχάνεται με βραχίονες (που παίζουν το ρόλο και των υποβραχιόνων) μεγαλύτερου μήκους στη βάση και μικρότερου μήκους όσο ανεβαίνουμε προς την κορυφή (κυπαρισσάκι), σε συνδυασμό με πιο εύκολους κλαδευτικούς χειρισμούς. Το σχήμα αυτό στηρίζεται στην παρατήρηση ότι οι πλαγιόκαρπες ποικιλίες καρυδιάς δίνουν πολλές διακλαδώσεις και επομένως είναι δυνατή, πιο εύκολα και με μικρότερο κόστος, η επίτευξη ενός ικανοποιητικού σχήματος με άξονα, κατάλληλου για πυκνές φυτεύσεις και πρώιμη είσοδο στην καρποφορία, χωρίς καρατόμηση του άξονα (εκτός ίσως στη φύτευση στην περίπτωση που είναι ακατάλληλος από το φυτώριο), που αφήνεται ελεύθερος να δημιουργήσει τη βλάστηση και το σχήμα του δένδρου με κάποιες υποβοηθήσεις. Έτσι στο σχήμα αυτό χαρακτηριστικό είναι ότι αφήνονται ν’ αναπτυχθούν ελεύθερα άξονας και μελλοντικοί βραχίονες, χωρίς καρατομήσεις αλλά με τεχνικές επεμβάσεις, που είναι κυρίως κορφολογήματα, βλαστολογήματα κλπ. Αρχικά επιλέγονται περισσότεροι βραχίονες με τη δυνατή καλύτερη κατανομή στο χώρο, ενώ στο τελικό στάδιο αφαιρούνται βραχίονες και μένουν μόνο οι απαραίτητοι.[/dropcap] [blocknumber type="circle" text="Γ" color="#FFF" background="#13a13d"] Καρποφόρος φράχτης[/blocknumber] [dropcap]Αυτό το σύστημα αφορά μόνο τις πολύ παραγωγικές και αδύνατης βλάστησης πλαγιόκαρπες ποικιλίες και έχει δύο στόχους: ο πρώτος γρήγορη και αυξημένη παραγωγή και ο δεύτερος μηχανικό κλάδεμα καρποφορίας. Οι αποστάσεις φύτευσης είναι από 7x3,5 m (40 δένδρα/στρέμμα) έως 8x5 m (25 δένδρα/στρέμμα). Μικρότερες αποστάσεις με σχετικά επιτυχή εφαρμογή ήταν 6,5x3,2 m (48 δένδρα/στρέμμα), με την ποικιλία Tulare σε σχήμα παλμετοειδές, στην Καλιφόρνια. Χρειάζεται μεγάλη προσοχή στην επιλογή ποικιλίας γιατί πολλές πλαγιόκαρπες ποικιλίες, όπως η Chandler, μειώνουν την πλαγιοκαρπία τους σε πυκνές φυτεύσεις. Σ’ αυτό το σύστημα κλαδέματος είναι πολύ βασικό να επιτευχθεί ισορροπία μεταξύ καρποφορίας και βλάστησης. Καρποφορία μεγαλύτερη της βλάστησης οδηγεί σε μπλοκάρισμα της βλάστησης, με συνέπεια να παράγεται μεγάλο ποσοστό καρπών μικρού μεγέθους και να παρατηρούνται αυξημένες ζημιές από ηλιοκαύματα. Αντίθετα υπερβολική βλάστηση οδηγεί σε φαινόμενα ακαρπίας λόγω σκίασης. Συνήθως το σχήμα διαμόρφωσης που προτείνεται για τους καρποφόρους φράχτες είναι της παλμέτας ή του άξονα με ελεύθερους βραχίονες.[/dropcap][/block][/col][/row]
     
    [row][col class="span12"][bubble background="#13a13d" color="#fff" border="3px solid #000" author=" "]
    Κλάδεμα διατήρησης[/bubble]
     
    [dropcap]Ο σκοπός του κλαδέματος διατήρησης είναι η αποκατάσταση και η διατήρηση ισορροπίας μεταξύ βλάστησης και καρποφορίας. Οι πλαγιόκαρπες ποικιλίες είναι πιο απαιτητικές σε κλαδευτικούς χειρισμούς διατήρησης από τις ακρόκαρπες.[/dropcap]
     
    [block type="rounded" border="5px solid #13a13d" padding="10px 15px"]Ακρόκαρπες ποικιλίες[dropcap]Στις ακρόκαρπες ποικιλίες, όταν τελειώσει το κλάδευμα διαμόρφωσης, δεν βραχύνονται ποτέ οι ετήσιοι κλάδοι, γιατί καρποφορούν μόνο οι ακραίοι οφθαλμοί τους και αυτό θα είχε σαν αποτέλεσμα την απώλεια της παραγωγής τους. Οι ακρόκαρπες ποικιλίες διαμορφώνονται κατά κανόνα σε κυπελλοειδή σχήματα (χωρίς άξονα ή με άξονα), στα οποία γίνονται οι εξής επεμβάσεις:
    • • Αραίωμα των πυκνών πολυετών κλάδων, ώστε να εισέρχεται το ηλιακό φως στο εσωτερικό της κόμης των δένδρων.
    • • Βράχυνση των πολυετών κλάδων, όπου απαιτείται, σε πλάγιο κλάδο, ώστε να παράγουν μεγαλύτερους και καλύτερης ποιότητας καρπούς και παράλληλα να επιτυγχάνεται σχετικά αρμονική διάταξη στο χώρο της κόμης του δένδρου.
    • • Αραίωμα των πυκνών ετησίων βλαστών.
    • • Αφαίρεση ξερών, γερασμένων και σκιασμένων κλάδων.
    • • Αφαίρεση λαίμαργων, ιδίως αν βρίσκονται σε ακατάλληλη θέση.
    • • Αφαίρεση βλαστών που κατευθύνονται προς το έδαφος.
    [/dropcap][/block]
     
    [block type="rounded" border="5px solid #13a13d" padding="10px 15px"]Πλαγιόκαρπες ποικιλίες[dropcap] Οι πλαγιόκαρπες ποικιλίες μπορεί να διαμορφωθούν σε κυπελλοειδή σχήματα, αλλά προτιμότερο είναι να διαμορφώνονται σε σχήματα με άξονα. Οι πλαγιόκαρπες ποικιλίες έχουν την τάση να παράγουν άφθονα και γι’ αυτό γρήγορα, αν δεν κλαδευτούν, μετά τις 2-3 πρώτες καρποφορίες, παρουσιάζουν μπλοκάρισμα της βλάστησής τους, με αποτέλεσμα την παραγωγή καρπών μικρού έως πολύ μικρού μεγέθους.Συμπερασματικά οι πλαγιόκαρπες ποικιλίες απαιτούν συστηματικό κλάδεμα, για να διατηρηθεί η ισορροπία της βλάστησής τους με την καρποφορία τους. Το κλάδεμα αυτό, εκτός του αραιώματος των πυκνών κλάδων, της αφαίρεσης γερασμένων και ξερών κλάδων, καθώς και των βλαστών που είναι λαίμαργοι ή κατευθύνονται προς το έδαφος, συνίσταται κυρίως σε δύο επεμβάσεις:
    • – Κλάδεμα των βραχιόνων, υποβραχιόνων και λοιπών καρποφόρων κλάδων κατά 20-40%, ανάλογα με το βαθμό εξασθένησης της βλάστησής τους.
    • – Κλάδεμα των ετησίων βλαστών, ανάλογα με το βαθμό πλαγιοκαρπίας της ποικιλίας και τη δύναμη βλάστησής τους κατά 20-40%.
    [/dropcap] [/block]
  • [row] [col class="span6"] [block type="rounded" border="5px solid #13a13d" padding="10px 15px"][bubble background="#13a13d" color="#fff" border="3px solid #000" author="μεγάλου ενδιαφέροντος"]
    Πλαγιόκαρπες Ποικιλίες[/bubble] [accordion id="sc-accordion"][accordion_item title='CHANDLER']Καταγωγή Καλιφόρνια, Πανεπιστήμιο Davis. Έναρξη βλάστησης 16 ημέρες μετά την υπερπρώιμη Payne. Χαρακτηριστικά δένδρου: Ποικιλία μεσοόψιμη, πλαγιόκαρπη με βαθμό πλαγιοκαρπίας 90%, ημιπλαγιόκλαδη, αδύνατης έως μέτριας δύναμης βλάστησης, με ανθοφορία πρώτανδρη. H ταχύτητα εισόδου στην καρποφορία είναι πολύ γρήγορη. Πρώτα εμφανίζονται τα θηλυκά άνθη τον πρώτο χρόνο φύτευσης, ενώ οι ίουλοι εμφανίζονται από τον 4ο χρόνο. Η είσοδος στην πλήρη καρποφορία γίνεται από το 9ο ή 10ο έτος. Έχει πολύ καλή παραγωγικότητα. Έχει μικρή ευαισθησία στη βακτηρίωση (λόγω όψιμης ανθοφορίας) και ελάχιστη στην ανθράκωση. Κύριες Επικονιάστριες (4%) ποικιλίες οι Franquette ή Fernor και συμπληρωματικές (1%) οι Ronde de Montignac ή Meylannaise. Χαρακτηριστικά καρπού: Σχήμα καρυδιού ωοειδές έως επίμηκες κοντό. Εμφάνιση καρυδιού πολύ καλή, πολύ ελκυστική, με μέσο βάρος καρυδιού 11,5-13 g. Ποσοστό ψίχας 48-52%. Χρωματισμός ψίχας ανοιχτόχρωμος, κατηγορίας Extra. Ποιότητα ψίχας καλή, εξαγωγή ψίχας από το κέλυφος εύκολη. Αγρονομική αξία: Ποικιλία μεγάλης αξίας, παραγωγική, πλαγιόκαρπη, ημιόψιμη, κατάλληλη για ημιορεινές και πολλές ορεινές περιοχές όπου ο τελευταίος εαρινός παγετός σημειώνεται έως τις 12 Απριλίου.[/accordion_item]

    [accordion_item title='LARA'] Δημιουργοί οι Pépinières de Lalanne (Gironde, Γαλλία). Η έναρξη της βλάστησης γίνεται 18 ημέρες μετά την Payne. Χαρακτηριστικά δένδρου: Ποικιλία μεσοόψιμη, πλαγιόκαρπη, ημιπλαγιόκλαδη, μέσης δύναμης βλάστησης, με ανθοφορία πρώτανδρη. Παραγωγικότητα καλή έως πολύ καλή. Έχει μικρή ευαισθησία στη βακτηρίωση και στην ανθράκωση πολύ μικρή. Καλύτερες επικονιάστριες (4%) ποικιλίες είναι οι Franquette ή Fernor και συμπληρωματικές (1%) οι Ronde de Montignac ή Meylannaise. Χαρακτηριστικά καρπού: Το σχήμα του καρυδιού είναι σφαιροειδές, με μέσο βάρος 12-14 g και με ποσοστό ψίχας 47-50%. Ο χρωματισμός της ψίχας είναι ανοιχτόχρωμος, κατηγορίας Ι. Η ποιότητα της ψίχας είναι καλή και η εξαγωγή της από το κέλυφος είναι εύκολη. Αγρονομική αξία: Πολύ αξιόλογη παραγωγική, πλαγιόκαρπη, ημιόψιμη και μεγαλόκαρπη ποικιλία, κατάλληλη για ημιορεινές και πολλές ορεινές περιοχές όπου ο τελευταίος εαρινός παγετός σημειώνεται έως τις 15 Απριλίου. [/accordion_item]

    [accordion_item title='FERNOR'] Δημιουργός είναι ο INRA (Μπορντό Γαλλίας). Έναρξη βλάστησης 30 ημέρες μετά την Payne. Χαρακτηριστικά δένδρου: Ποικιλία όψιμη, πλαγιόκαρπη, ημιπλαγιόκλαδη, μέσης δύναμης βλάστησης, με ανθοφορία πρώτανδρη, παραγωγικότητα καλή έως πολύ καλή. Εμφανίζει μικρή ευαισθησία στη βακτηρίωση και πολύ μικρή στην ανθράκωση. Καλύτερος επικονιαστής της είναι η Ronde de Montignac. Χαρακτηριστικά καρπού: Το σχήμα του καρυδιού είναι επίμηκες, μέσου βάρους 11-13 g, με ποσοστό ψίχας 45-48%. Ο χρωματισμός της ψίχας είναι ανοιχτόχρωμος, κατηγορίας έξτρα και Ι. Η ποιότητα της ψίχας είναι πολύ καλή και ο αποχωρισμός της από το κέλυφος γίνεται εύκολα. Αγρονομική αξία: Πολύ αξιόλογη παραγωγική, πλαγιόκαρπη και όψιμη ποικιλία, εποχής Franquette, κατάλληλη για ορεινές και πολύ ορεινές περιοχές. [/accordion_item]

    [/accordion][/block] [/col] [col class="span6"] [block type="rounded" border="5px solid #13a13d" padding="10px 15px"][bubble background="#13a13d" color="#fff" border="3px solid #000" author="που καλλιεργούνται στην Ελλάδα"]
    Πλαγιόκαρπες Ποικιλίες[/bubble] [accordion id="sc-accordion"]

    [accordion_item title='PAYNE' color="#FFF" background="#f16a10"] Κατάγεται από την Καλιφόρνια και προήλθε από επιλογή σποροφύτου το 1898. Χαρακτηριστικά δένδρου: Είναι υπέρ πρώιμη ποικιλία, πλαγιόκαρπη, με βαθμό πλαγιοκαρπίας 80-90%, πλαγιόκλαδη, σχετικά αδύνατης δύναμης βλάστησης και δένδρο μικρού σχετικά μεγέθους. Στην πεδινή Φθιώτιδα, έχει έναρξη βλάστησης στις 20/3 και ανθοφορία πρώτανδρη. Χαρακτηριστικά καρπού: Το σχήμα του καρυδιού είναι ωοειδές, με μέσο βάρος 11-12 g και ποσοστό ψίχας 50- 53%. Ο χρωματισμός της ψίχας είναι λευκοκίτρινος, κατηγορίας I και Extra και η ποιότητα της είναι καλή έως πολύ καλή. SERR: Κατάγεται από την Καλιφόρνια και δημιουργός της είναι το Πανεπιστήμιο Davis. Χαρακτηριστικά δένδρου: Είναι ποικιλία υπέρ πρώιμη, πλαγιόκαρπη, πρώτανδρη, με βαθμό πλαγιοκαρπίας 55- 60%, ημιορθόκλαδη, ζωηρής δύναμης βλάστησης. Χαρακτηριστικά καρπού: Σχήμα καρυδιού ωοειδές ή επίμηκες κοντό με αρκετά ισχυρή αιχμή. Μέσο βάρος καρυδιού 11–12 g και ποσοστό ψίχας 52–57%. Ο χρωματισμός της ψίχας είναι λευκοκίτρινος, στα πεδινά κατηγορίας I και στα ημιορεινά κατηγορίας Extra και I. Η ποιότητα της ψίχας είναι καλή έως πολύ καλή. [/accordion_item]

    [accordion_item title='PEDRO'] Κατάγεται από την Καλιφόρνια. Η έναρξη της βλάστησης ξεκινά 13 ημέρες μετά την Payne. Χαρακτηριστικά δένδρου: Είναι ποικιλία κανονικής εποχής, πλαγιόκαρπη με βαθμό πλαγιοκαρπίας 80%, πλαγιόκλαδη, με αδύνατης δύναμης βλάστηση και με ανθοφορία πρώτανδρη. Έχει μέση ευαισθησία στη βακτηρίωση και στην ανθράκωση. Χαρακτηριστικά καρπού: Το σχήμα του καρυδιού είναι ωοειδές έως σφαιροειδές, με μέσο βάρος 11,5-13,5 g και ποσοστό ψίχας 47-50%. Ο χρωματισμός της ψίχας εξαρτάται από τις θερινές θερμοκρασίες και κυμαίνεται από ανοικτοκίτρινος με καστανές νευρώσεις έως καστανός ανοικτός. Η ποιότητα της ψίχας είναι μέση στις πεδινές και καλή στις ημιορεινές και ορεινές περιοχές. Επικονιάστριες ποικιλίες είναι οι Fernor ή Franquette. [/accordion_item]

    [accordion_item title='SERR'] Κατάγεται από την Καλιφόρνια και δημιουργός της είναι το Πανεπιστήμιο Davis. Χαρακτηριστικά δένδρου: Είναι ποικιλία υπέρ πρώιμη, πλαγιόκαρπη, πρώτανδρη, με βαθμό πλαγιοκαρπίας 55- 60%, ημιορθόκλαδη, ζωηρής δύναμης βλάστησης. Χαρακτηριστικά καρπού: Σχήμα καρυδιού ωοειδές ή επίμηκες κοντό με αρκετά ισχυρή αιχμή. Μέσο βάρος καρυδιού 11–12 g και ποσοστό ψίχας 52–57%. Ο χρωματισμός της ψίχας είναι λευκοκίτρινος, στα πεδινά κατηγορίας I και στα ημιορεινά κατηγορίας Extra και I. Η ποιότητα της ψίχας είναι καλή έως πολύ καλή. [/accordion_item]

    [accordion_item title='VINA'] Κατάγεται από την Καλιφόρνια. Η έναρξη της βλάστησης ξεκινά 8 ημέρες μετά την Payne. Χαρακτηριστικά δένδρου: Είναι ποικιλία μεσοπρώιμη, πλαγιόκαρπη με βαθμό πλαγιοκαρπίας 80%, πλαγιόκλαδη, με αδύνατης δύναμης βλάστηση και ανθοφορία πρώτανδρη. Είναι ευαίσθητη στη βακτηρίωση και στο ηλιόκαυμα. Χαρακτηριστικά καρπού: Το σχήμα του καρυδιού είναι κωνικό με αιχμηρή άκρη, το μέσο βάρος καρυδιού είναι 11-12,5 g και έχει ποσοστό ψίχας 47-51%. Ο χρωματισμός της ψίχας σε ημιορεινές περιοχές είναι κατηγορίας I και Extra, αλλά σε πεδινές περιοχές είναι κατηγορίας I και II (σκούρα), ιδίως όταν η θερμοκρασία τους θερινούς μήνες υπερβαίνει τους 42οC. Η ποιότητα ψίχας είναι μέτρια έως αρκετά καλή. Επικονιάστριες ποικιλίες οι Chandler, Pedro, Hartley. [/accordion_item] [/accordion] [/block] [/col] [/row]

     
    [row] [col class="span6"] [block type="rounded" border="5px solid #13a13d" padding="10px 15px"][bubble background="#13a13d" color="#fff" border="3px solid #000" author="ελληνικές ποικιλίες"]
    Νέες Πλαγιόκαρπες[/bubble] [accordion id="sc-accordion"]

    [accordion_item title='ΙΟΛΗ' color="#FFF" background="#f16a10"] Δημιουργός είναι το ΕΘ.Ι.ΑΓ.Ε./Σταθμός Γεωργικής Έρευνας Βαρδατών Φθιώτιδας (ΣΓΕΒ). Χαρακτηριστικά δένδρου: Ποικιλία μεσοπρώιμη έως κανονικής εποχής, πλαγιόκαρπη με βαθμό πλαγιοκαρπίας 90%, ημιπλαγιόκλαδη, αδύνατης έως μέτριας δύναμης βλάστησης, με ανθοφορία πρώτανδρη. Στο Σταθμό Γεωργικής Έρευνας Βαρδατών (ΣΓΕΒ) έχει κατά μέσο όρο έναρξη βλάστησης στις 29/3, ανθοφορία ιούλων (έναρξη-λήξη) από 14/4 έως 25/4, ανθοφορία θηλέων (έναρξη-λήξη) από 20/4 έως 1/5 και ωρίμανση καρπού από 24/9, με πολύ καλή σχάση περικαρπίου. H ταχύτητα εισόδου στην καρποφορία είναι πολύ γρήγορη, η εμφάνιση των θηλέων ανθέων γίνεται από τον πρώτο χρόνο φύτευσης και η εμφάνιση των πρώτων ιούλων από τον 3ο χρόνο. Έχει καλή αντοχή στη βακτηρίωση, στην ανθράκωση και στο ηλιόκαυμα. Επικονιάστριες ποικιλίες είναι οι Chandler, Big Top και Lara. Χαρακτηριστικά καρπού: Το σχήμα του καρυδιού είναι σφαιροειδές και η εμφάνιση του ελκυστική . Το μέσο βάρος καρυδιού με κέλυφος είναι 13-15 g με ποσοστό ψίχας 50-54%. Ο χρωματισμός της ψίχας είναι ανοιχτόχρωμος, κατηγορίας Extra και Ι και η ποιότητα της είναι καλή έως πολύ καλή. Ο αποχωρισμός της ψίχας από το κέλυφος γίνεται εύκολα. Αγρονομική αξία: Ποικιλία μεγάλης αξίας, κανονικής εποχής, πλαγιόκαρπη, πολύ παραγωγική, με πολύ καλό γέμισμα και ποιότητα ψίχας, με καλή αντοχή στη βακτηρίωση και το ηλιόκαυμα, κατάλληλη για ημιορεινές και πολλές ορεινές περιοχές όπου ο τελευταίος εαρινός παγετός σημειώνεται έως τις 5 Απριλίου. [/accordion_item]

    [accordion_item title='BIG TOP'] Δημιουργός είναι το ΕΘ.Ι.ΑΓ.Ε./ΣΓΕ Βαρδατών Φθιώτιδας. Χαρακτηριστικά δένδρου: Είναι ποικιλία μεσοόψιμη, πλαγιόκαρπη με βαθμό πλαγιοκαρπίας 90%, ημιπλαγιόκλαδη, με αδύνατης δύναμης βλάστηση. Έχει ανθοφορία ελαφρά πρωτόγυνη και μερικές χρονιές σχεδόν ομόγαμη. Εμφανίζει μικρή ευαισθησία στη βακτηρίωση και καλή αντοχή στην ανθράκωση. Η αντοχή του καρπού στο ηλιόκαυμα είναι καλή. Επικονιάστριες ποικιλίες είναι οι Ιόλη, Chandler και Lara. Χαρακτηριστικά καρπού: Το σχήμα του καρυδιού είναι ωοειδές, με πολύ ελκυστική εμφάνιση και το μέσο βάρος του καρυδιού με κέλυφος είναι 18-20 g και με ποσοστό ψίχας 51-53%. Ο χρωματισμός της ψίχας είναι ανοιχτόχρωμος, κατηγορίας Ι και Extra. Η ποιότητα της ψίχας είναι καλή έως πολύ καλή και η εξαγωγή της ψίχας από το κέλυφος γίνεται εύκολα. Αγρονομική αξία: Είναι ποικιλία, παραγωγική, πλαγιό- καρπη, ημιόψιμη και πολύ μεγαλόκαρπη και είναι κατάλληλη για ημιορεινές και ορεινές περιοχές όπου ο τελευταίος εαρινός παγετός σημειώνεται έως τις 10 Απριλίου. [/accordion_item]

    [/accordion] [/block][/col]

     
    [col class="span6"][block type="rounded" border="5px solid #13a13d" padding="10px 15px"][bubble background="#13a13d" color="#fff" border="3px solid #000" author="μεγάλου ενδιαφέροντος"]
    Ακρόκαρπες Ποικιλίες Ποικιλίες[/bubble] [accordion id="sc-accordion"] [accordion_item title='HARTLEY' color="#FFF" background="#f16a10"] Κατάγεται από την Καλιφόρνια και η έναρξη της βλάστησης γίνεται 16 ημέρες μετά την Payne. Χαρακτηριστικά δένδρου: Είναι ποικιλία κανονικής εποχής ή μεσοόψιμη, ακρόκαρπη με μικρό βαθμό πλαγιοκαρπίας 5-8%, ημιορθόκλαδη, με κανονικής δύναμης βλάστηση και με ανθοφορία πρώτανδρη. Η ταχύτητα εισόδου στην καρποφορία είναι γρήγορη. Πρώτα εμφανίζονται τα θήλεα άνθη από τον τρίτο χρόνο φύτευσης και οι ίουλοι εμφανίζονται από τον 4ο χρόνο, ενώ η είσοδος στην πλήρη καρποφορία ξεκινά από το 13ο έτος. Όταν εισέλθει στην πλήρη καρποφορία έχει πολύ καλή παραγωγικότητα. Έχει μικρή ευαισθησία στη βακτηρίωση και ελάχιστη στην ανθράκωση. Η αντοχή του καρπού στο ηλιόκαυμα είναι πολύ καλή και η σχάση του περικαρπίου είναι επίσης πολύ καλή. Επικονιάστρια ποικιλία είναι η Franquette. Χαρακτηριστικά καρπού: Το σχήμα του καρυδιού με κέλυφος είναι κολουροκωνικό με αιχμηρή άκρη. Το μέσο βάρος του καρυδιού είναι 11,5-13,5 g και με ποσοστό ψίχας 45-49%. Ο χρωματισμός της ψίχας είναι λευκοκίτρινος, κατηγορίας Ι και η ποιότητα της είναι καλή. Αγρονομική αξία: Μεγάλη, κλασική ακρόκαρπη μεσοόψιμη ποικιλία, πολύ παραγωγική. Είναι κύρια ποικιλία για ημιορεινές και πολλές ορεινές περιοχές, καθώς και πεδινές περιοχές της Βορείου Ελλάδας όπου ο τελευταίος παγετός σημειώνεται μέχρι 10 Απριλίου. Στη Καλιφόρνια καλλιεργείται σε έκταση 240.000 στρεμμάτων και σε αποστάσεις φύτευσης 10x10 m [/accordion_item] [accordion_item title='FRANQUETTE'] Γαλλική ποικιλία, με έναρξη βλάστησης 30 ημέρες μετά την Payne. Χαρακτηριστικά δένδρου: Ποικιλία όψιμη, ακρόκαρπη, ημιορθόκλαδη, με αρκετά ζωηρής δύναμης βλάστηση και αραιόκλαδη. Έχει ανθοφορία πρώτανδρη. Η είσοδος στην πλήρη καρποφορία ξεκινά από το 14ο έτος. Εμφανίζει μικρή ευαισθησία στη βακτηρίωση και πολύ μικρή στην ανθράκωση. Η αντοχή του καρπού στο ηλιόκαυμα είναι πολύ καλή. Καλύτερος επικονιαστής της είναι η ποικιλία Ronde de Montignac. Χαρακτηριστικά καρπού: Το σχήμα του καρυδιού είναι επίμηκες ελλειπτικό, το μέσο βάρος του καρυδιού με κέλυφος είναι 11-12 g και με ποσοστό ψίχας 43-46%. Ο χρωματισμός της ψίχας είναι ανοιχτόχρωμος, κατηγορίας έξτρα και δευτερευόντως Ι, ενώ η ποιότητα της είναι πολύ καλή. Αγρονομική αξία: Μεγάλη κλασική ακρόκαρπη όψιμη ποικιλία, κατάλληλη για ορεινές και πολύ ορεινές περιοχές. αποτελεί το 70% περίπου του γαλλικού καρυδεώνα, αποστάσεις φύτευσης 10x10 m. [/accordion_item] [/accordion][/block] [/col] [/row]
     
    [row][col class="span12"] [block type="rounded" border="5px solid #13a13d" padding="10px 15px"][bubble background="#13a13d" color="#fff" border="3px solid #000" author="μεγάλου ενδιαφέροντος"]
    Επικονιάστριες Ποικιλίες[/bubble] [accordion id="sc-accordion"]

    [accordion_item title='RONDE DE MONTIGNAC' color="#FFF" background="#f16a10"] Κατάγεται από τη Γαλλία (περιοχή Dordogne). Χαρακτηριστικά δένδρου: Aκρόκαρπη, ημιορθόκλαδη, με αρκετά ζωηρή βλάστηση, όψιμη ποικιλία. Ανθοφορία ομόγαμη. Εμφανίζει μικρή ευαισθησία στη βακτηρίωση και πολύ μικρή στην ανθράκωση. Η αντοχή του καρπού στο ηλιόκαυμα είναι πολύ καλή. Επικονιαστές δεν απαιτούνται. Χαρακτηριστικά καρπού: Το σχήμα του καρυδιού είναι σφαιροειδές, με μέσο βάρος με κέλυφος 10-11 g. Χρησιμοποιείται σαν επικονιαστής όψιμων ποικιλιών και είναι πολύ καλός επικονιαστής της Franquette. [/accordion_item]

    [accordion_item title='MEYLANNAISE'] Κατάγεται από τη Γαλλία (περιοχή Meylan, πλησίον της Grenoble). Χαρακτηριστικά δένδρου: Aκρόκαρπη, ημιορθόκλαδη, με αρκετά ζωηρή βλάστηση, όψιμη ποικιλία με ομόγαμη έως ελαφρά πρωτόγυνη ανθοφορία. Χαρακτηριστικά καρπού: Το σχήμα του καρυδιού είναι σφαιροειδές, με μέσο βάρος 10,5-11,5 g. Χρησιμοποιείται σαν επικονιαστής όψιμων ποικιλιών και είναι πολύ καλός επικονιαστής της Franquette. [/accordion_item]

    [/accordion] [/block] [/col][/row]

  •  
    [bubble background="#13a13d" color="#fff" border="3px solid #000" author=" "]
    Εμβολιασμός [/bubble]
     
    [dropcap] Η καρυδιά είναι φυτό με μεγάλη δυσκολία στον εμβολιασμό. Οι περισσότερο διαδεδομένοι τρόποι στο χωράφι, είναι ο ενοφθαλμισμός με πλακίτη (κατά την άνοιξη ή και το καλοκαίρι) καθώς και ο ανοιξιάτικος Αγγλικός εγκεντρισμός. Παρόλ' αυτά, ο εμβολιασμός στην καρυδιά γίνεται ακόμη και τον χειμώνα αλλά σε ελεγχόμενο περιβάλλον και παράλληλα απαιτώντας άριστες γνώσεις φυσιολογίας του φυτού. Πρόκειται για τη μέθοδο "Walnut Hot Callusing" (αγγλική ονομασία) ή αλλιώς "Εμβολιασμός με Θερμοσυγκόλληση" όπου στην ουσία ενώνονται δύο διαφορετικά σώματα, του υποκειμένου με το εμβόλιο, σε μεγάλη κλίμακα με την βοήθεια οργάνων. Είναι μία μέθοδο αρκετά παλιά αλλά άγνωστη στους περισσότερους και εφαρμόζονται διάφοροι τρόποι και τεχνικές εμβολιασμού.[/dropcap]
    [dropcap]Τα τελευταία χρόνια, γίνονται προσπάθειες από φυτωριούχους για συγκόλληση φυτών με σωλήνες και ζεστό νερό ή ακόμη και με τοποθέτηση των φυτών σε θερμοθαλάμους με ανάλογη θερμοκρασία και σχετική υγρασία. Εμείς στο Φυτώριο Όλυμπος, αναπτύξαμε και τελειοποιήσαμε την δική μας μέθοδο εμβολιασμού και συγκόλλησης φυτών που την καθιστά μοναδική όχι μόνο στην Ελλάδα αλλά και στα Βαλκάνια. Με τη μέθοδό μας, παράγουμε φυτά άριστης ποιότητας με πολύ γρήγορη είσοδο στην παραγωγή. Ο εμβολιασμός με την παραπάνω μέθοδο έχει πάρα πολλά πλεονεκτήματα διότι γίνεται αποκλειστικά σε ελεγχόμενο περιβάλλον (εργαστήριο).[/dropcap]
     
    [block type="rounded" border="5px solid #13a13d" padding="10px 15px"]Εμβολιασμός με Θερμοσυγκόλληση -Ελεγχόμενο Περιβάλλον – Εργαστήριο[blocknumber type="circle" text="1" color="#FFF" background="#13a13d"] Άριστη Γνώση Φυσιολογίας Φυτού[/blocknumber][dropcap] Απαιτείται να υπάρχει άριστη γνώση της φυσιολογίας του φυτού διαφορετικά,
    θα έρθουμε αντιμέτωποι με αντίθετα από τα επιθυμητά αποτελέσματα.[/dropcap][blocknumber type="circle" text="2" color="#FFF" background="#13a13d"] Άριστες Γνώσεις Εμβολιαστή[/blocknumber][dropcap] Ένα ιδιαίτερο κομμάτι το οποίο απαιτεί πολλές γνώσεις (καμβιακή ζώνη). Θα πρέπει να ξέρουμε ότι ναι μεν το φυτό είναι εμβολιασμένο αλλά πιθανόν να κουβαλά μαζί του προβλήματα και παθογένειες τα οποία και θα φανερωθούν από τα πρώτα κιόλας χρόνια στο χωράφι.[/dropcap][blocknumber type="circle" text="3" color="#FFF" background="#13a13d"] Προσομοίωση Καιρικών Συνθηκών[/blocknumber][dropcap] Στο χώρο του εργαστηρίου έχουμε την δυνατότητα με τη βοήθεια οργάνων και ηλεκτρονικών υπολογιστών να κάνουμε προσομοίωση των τέλειων κλιματολογικών συνθηκών που απαιτούνται από το υποκείμενο και και το εμβόλιο για τον σχηματισμό κάλου και συγκόλλησης.[/dropcap][blocknumber type="circle" text="4" color="#FFF" background="#13a13d"] Μεγάλη Επιφάνεια Συγκόλλησης [/blocknumber][dropcap] Στη συγκεκριμένη μέθοδο υπάρχει μεγάλη επιφάνεια επαφής μεταξύ των δύο σωμάτων υποκειμένου και εμβολίου με αποτέλεσμα μετά την συγκόλληση η ανάπτυξη του φυτού να είναι ραγδαία δίνοντας την δυνατότητα στο φυτό να μπει στην παραγωγική διαδικασία σε συντομότερο χρονικό διάστημα σε σχέση με τους υπόλοιπους τρόπους εμβολιασμού.[/dropcap][blocknumber type="circle" text="5" color="#FFF" background="#13a13d"] Συνεχής Απολύμανση[/blocknumber][dropcap] Ο εμβολιασμός γίνεται στον πάγκο του εργαστηρίου με συνεχή απολύμανση υποκειμένου, εμβολίου και εργαλείων εμβολιασμού, μια τακτική που πρέπει να ακολουθούμε και στο χωράφι.[/dropcap][blocknumber type="circle" text="6" color="#FFF" background="#13a13d"] Εμβολιασμός Φυτών με Μύκητες[/blocknumber][dropcap] Μπορούμε εύκολα να εμβολιάσουμε τα φυτά μας από την αρχή με σκευάσματα όπως Trihoderma harzianum T22, Micoriza κτλ, θωρακίζοντας και προστατεύοντας το φυτό από μύκητες εδάφους και διάφορα άλλα παθογόνα.[/dropcap][blocknumber type="circle" text="7" color="#FFF" background="#13a13d"] Ανάπτυξη σε Σακούλα [/blocknumber][dropcap] Λόγω του ότι ο εμβολιασμός είναι επιτραπέζιος και γίνεται το χειμώνα έχουμε τη δυνατότητα να βάλουμε τα φυτά σε σακούλα και να κάνουμε φύτευση σχεδόν καθ' όλη τη διάρκεια του έτους.[/dropcap][/block]
     
  • Ορθές Γεωργικές Πρακτικές Καλλιέργειας & Κλαδέματος Καρυδιάς

    • 24 ΦΕΒ  |  ΛΑΡΙΣΑ
    • 17 ΜΑΡ |  ΛΑΜΙΑ
    • 31 ΜΑΡ |  ΚΑΤΕΡΙΝΗ
    • 07 ΑΠΡ  |  ΑΘΗΝΑ
    • 05 ΜΑΪ   |  ΘΕΣΣΑΛΟΝΙΚΗ

    Πρόκειται για σεμινάρια διάρκειας 8 ωρών με ώρα έναρξης 10πμ και ώρα λήξης 6μμ.

    • 69 370 48 377

    • 24 920 41 589

    • Αυτή η διεύθυνση ηλεκτρονικού ταχυδρομείου προστατεύεται από τους αυτοματισμούς αποστολέων ανεπιθύμητων μηνυμάτων. Χρειάζεται να ενεργοποιήσετε τη JavaScript για να μπορέσετε να τη δείτε.

    • Αργυροπούλι, 40100 Τύρναβος