Τα Κυριότερα Βακτήρια που Προσβάλλουν την Καρυδιά

1
Βακτηρίωση Καρπών και Φύλλων

Η ανωτέρω ασθένεια είναι πολύ σοβαρή, γιατί σε ευνοϊκές συνθήκες, οι απώλειες καρυδιών από αυτή μπορεί να υπερβούν ακόμη και το 80% της παραγωγής. Το βακτήριο διαχειμάζει κατά τη διάρκεια του χειμώνα σε σχισμές ή πληγές του κορμού και των κλάδων και στους οφθαλμούς της καρυδιάς. Αρχίζει τον πολλαπλασιασμό του την άνοιξη, όταν οι κλιματολογικές συνθήκες γίνουν ευνοϊκές. Σε ευνοϊκές συνθήκες το βακτήριο από τους οφθαλμούς ή τις πληγές μπορεί να μεταφερθεί και να προσβάλει τα νεαρά φύλλα. Η άριστη θερμοκρασία για την ανάπτυξη του βακτηρίου είναι 28oC. Νεότερες μελέτες έδειξαν ότι το βακτήριο μέσα στους οφθαλμούς πολλαπλασιάζεται με αργό ρυθμό και σε θερμοκρασίες οι οποίες είναι λίγους βαθμούς πάνω από 0οC και σταματά την ανάπτυξη του στους 37οC. Προσβολή σε άρρενα άνθη (ιούλους): Μπορεί να παρατηρηθεί μαύρισμα σε ένα τμήμα του ιούλου, ενώ το υπόλοιπο είναι πράσινο και υγιές. Η προστασία του ιούλου είναι πολύ σημαντική, διότι το βακτήριο μπορεί να μεταφερθεί με τη γύρη στα θηλυκά άνθη. Προσβολή στο θηλυκό άνθος: Είναι το πιο ευαίσθητο όργανο της καρυδιάς στη βακτηρίωση. Το βακτήριο εισχωρεί στο άνθος μόνο από το στίγμα του και κυρίως όταν αυτό είναι δεκτικό στη γύρη, δηλαδή σε ανθοφορία. Η πρώτη οπτική παρατήρηση είναι ότι η βάση του στίγματος μαυρίζει, στη συνέχεια το βακτήριο προσβάλλει και νεκρώνει τους εσωτερικούς ιστούς. Το βακτήριο στο στίγμα του άνθους επικάθεται με προσβεβλημένη γύρη και με βροχή από προσβεβλημένα μέρη του δένδρου. Από το στίγμα, το βακτήριο μέσα σε λίγες μέρες, καταστρέφει ολόκληρο το άνθος, το οποίο τελικά παίρνει καστανό μαύρο χρώμα και αποπίπτει (διάμετρος άνθους 1-2 mm). Προσβολή στο νεαρό καρπό: Περισσότερο από το 90% των προσβολών γίνεται από την περιοχή του αποξηραμένου στίγματος . Η μεταφορά του βακτηρίου από εστίες μόλυνσης στο νεαρό καρπό γίνεται με τη βροχή ή σε συνθήκες αυξημένης ατμοσφαιρικής υγρασίας με τη βοήθεια ελαφρού ανέμου. Η πτώση αρχίζει σε νεαρούς καρπούς διαμέτρου 10-12 mm. Μετά την ξήρανση του στίγματος οι προσβολές από βακτηρίωση περιορίζονται δραστικά. Από τη λήξη της ανθοφορίας και μέχρι ένα μήνα μετά τη γονιμοποίηση, ο νεαρός καρπός παρουσιάζει μικρή ευαισθησία στη βακτηρίωση. Όσες προσβολές όμως γίνουν σ’ αυτό το στάδιο απολήγουν στο μαύρισμα όλης της ψίχας και στην πρώιμη πτώση του καρυδιού. Αγρονομική συμπεριφορά των καλλιεργούμενων ποικιλιών στην Ελλάδα: Ειδικότερα στη χώρα μας παρουσιάζονται πιο ευνοϊκές συνθήκες για προσβολές από βακτηριώσεις του άνθους από 20 Μαρτίου μέχρι 15 Απριλίου, με αποτέλεσμα όλες οι πρώιμες και υπερπρώιμες ποικιλίες καρυδιάς με ανθοφορία μέχρι 15 Απριλίου να αντιμετωπίζουν πιο έντονα προσβολές από βακτηρίωση. Οι προσβολές του άνθους από βακτηριώσεις περιορίζονται σημαντικά από το τρίτο δεκαήμερο Απριλίου, λόγω απότομης και σημαντικής πτώσης της ατμοσφαιρικής υγρασίας. Η καταπολέμηση που γίνεται για την βακτηρίωση της καρυδιάς, είναι η προληπτική εφαρμογή χαλκούχων σκευασμάτων στα ευαίσθητα βλαστικά στάδια. Πιο αναλυτικά, το συνιστώμενο πρόγραμμα ψεκασμού (INRA, ΕΘΙΑ- ΓΕ) περιλαμβάνει: Ένα χαλκούχο ψεκασμό στην έναρξη της βλάστησης, ώστε να μειωθεί η διασπορά του βακτηρίου από τις πηγές μόλυνσης. Σε πολύ ευνοϊκές συνθήκες μόλυνσης (όπως στη Γαλλία), ο χαλκούχος ψεκασμός επαναλαμβάνεται στο ξεδίπλωμα τριών, τεσσάρων πρώτων φύλλων. Ο επόμενος γίνεται όταν το στίγμα γίνει υποδεκτικό στη γύρη σε ποσοστό ανθέων 20-30%, με μειωμένη δοσολογία χαλκού περίπου στο ήμισυ, για να μην μειώσει τη βλαστικότητα των γυρεόκοκκων και επαναλαμβάνεται μετά 3-4 ημέρες στην πλήρη ανθοφορία. Ο πέμπτος γίνεται με την κανονική πλέον δοσολογία μετά την καρπόδεση και επαναλαμβάνονται άλλοι δύο ψεκασμοί ανά εικοσαήμερο.

2
Βαθύ σχίσιμο του φλοιού

Το βακτήριο αυτό προκαλεί βαθύ επίμηκες σχίσιμο του κορμού και των κλάδων της καρυδιάς. Ο χρωματισμός των πληγών είναι σκούρος, από καφέ έως μαύρος, ενώ στην επιφάνεια του απογυμνωμένου λευκού ξύλου του κορμού φαίνονται σκούρα στίγματα. Το βακτήριο είναι δραστήριο από την άνοιξη έως το φθινόπωρο και μπορεί στο διάστημα αυτό να προκαλέσει σχισμές στον κορμό ή στους βραχίονες μήκους από 20 έως 100 εκατοστά. Αποτέλεσμα μιας ισχυρής προσβολής είναι η εξασθένηση του δένδρου που εκφράζεται με μείωση βλάστησης και παραγωγής καθώς και μικρότερη αντοχή στις υψηλές θερμοκρασίες και την ξηρασία. Η καταπολέμηση γίνεται με χαλκούχα σκευάσματα.
 
Οι Κυριότεροι Μύκητες

1
Ανθράκωση

Υπεύθυνο παράσιτο είναι ο μύκητας Gnomonia leptostyla της οικογένειας Gnomoniaceae, του οποίου η ατελής μορφή είναι γνωστή ως Marssonina juglandis. Προκαλεί σημαντικές ζημιές στο φύλλωμα των δένδρων. Συνέπεια έντονης προσβολής της ανθράκωσης είναι η πρώιμη φυλλόπτωση (Αύγουστος) των δένδρων. Ο μύκητας σχηματίζει περιθήκια στα προσβεβλημένα φύλλα που πέφτουν το φθινόπωρο και παραμένουν στο έδαφος απ’ όπου την άνοιξη ελευθερώνονται ασκοσπόρια. Αυτά τα ασκοσπόρια (Gnomonia) προκαλούν τον Απρίλιο τις πρώτες προσβολές στα φύλλα της καρυδιάς. Στη συνέχεια προκαλούνται δευτερογενείς προσβολές στη νέα βλάστηση από τα σχηματιζόμενα κονίδια (Marssonina), δηλαδή τις αγενείς καρποφορίες του μύκητα, καθ’ όλη την διάρκεια της βλάστησης. Οι υψηλές θερμοκρασίες του καλοκαιριού σε συνδυασμό με χαμηλή ατμοσφαιρική υγρασία επιβραδύνουν την εξέλιξη της ασθένειας. Συμπτωματολογία: Στα νέα φύλλα παρατηρούνται φαιές πολυγωνικές κηλίδες αρκετά μεγάλων διαστάσεων. Το χρώμα στο κέντρο των κηλίδων είναι γκρι φαιό. Τα πολύ προσβεβλημένα φύλλα από τον παρασιτισμό του μύκητα παρουσιάζουν στο μη προσβεβλημένο τμήμα τους ισχυρό κιτρίνισμα και πέφτουν πρόωρα. Στα καρύδια στην περίπτωση έντονης προσβολής παρατηρούνται πολυάριθμες κηλίδες με χρώμα φαιόμαύρο, ξηρές και περιορισμένες στο εξωκάρπιο.

2
Φυτόφθορες

Από τα πολλά είδη Φυτόφθορας που προσβάλλουν την καρυδιά (έχουν βρεθεί 13 είδη), τα πιο επικίνδυνα είναι η Phytophtora cinnamoni και η Phytophtora citricola. Η Phytophtora cactorum, η P. citricola, η P. citrophtora και η P. parasitica, προσβάλλουν τον κορμό χαμηλά κοντά στην επιφάνεια του εδάφους και τη ζώνη έκφυσης (κορώνα) των κυρίων ριζών από τον κορμό και ακολουθώντας την ανοδική πορεία του νερού που απορροφάται από τις ρίζες προσβάλλουν και τελικά ξηραίνουν μεγάλους κλάδους του δένδρου. Στα σημεία της προσβολής του κορμού παρατηρείται μια χαρακτηριστική μελάνωση και εκροή μαύρου χυμού με χαρακτηριστική δυσάρεστη οσμή. Προληπτικά μέτρα: Υγιή δενδρύλλια από το φυτώριο και αποφυγή διασποράς του μύκητα (όπως αρδεύσεις με κατάκλιση, αλλεπάλληλα φρεζαρίσματα κλπ).
 
Ιοί που Προσβάλλουν την Καρυδιά

1
Ιός του καρουλιάσματος των φύλλων της κερασιάς ή CLRV

Ο CLRV είναι πολύ σοβαρή ασθένεια μόνο στην περίπτωση που η Ευρωπαϊκή καρυδιά (J. regia) είναι εμβολιασμένη σε μαύρες καρυδιές ή υβρίδια μαύρης καρυδιάς με Ευρωπαϊκή καρυδιά (Paradox, Royal κλπ). Στις ΗΠΑ και ιδιαίτερα στην Καλιφόρνια ο ιός αυτός επέφερε την καταστροφή πολλών καρυδεώνων προκαλώντας την ξήρανση των ποικιλιών της Ευρωπαϊκής καρυδιάς που ήταν εμβολιασμένες σε μαύρες καρυδιές. Στη ζώνη εμβολιασμού των προσβεβλημένων δένδρων παρατηρείται μια μαύρη γραμμή, γνωστή ως “black line”. Αρχικά το black line απεδόθη σε κακή συγγένεια (ασυμβατότητα εμβολιασμού) μεταξύ Ευρωπαϊκής και μαύρης καρυδιάς και μόνο το 1985 διαπιστώθηκε ότι ήταν ο Cherry leaf roll virus και οφειλόταν στο γεγονός ότι οι μαύρες καρυδιές είναι υπέρ ευαίσθητες στον ανωτέρω ιό και με τη νέκρωση των ιστών που έρχονται σε επαφή με τον ιό, δεν του επιτρέπουν την είσοδο. Αντίθετα η Ευρωπαϊκή καρυδιά είναι ανεκτική στον CLRV και όταν προσβληθεί και ο ιός φθάσει στη ζώνη εμβολιασμού το υποκείμενο της Ευρωπαϊκής καρυδιάς θα επιτρέψει την είσοδο του ιού και δεν θα υπάρξει κανένα σύμπτωμα. Εάν όμως το υποκείμενο είναι μαύρη καρυδιά θα υπάρξει νέκρωση ιστών με αποτέλεσμα το εμβόλιο να μην μπορεί να τροφοδοτηθεί με νερό από τις ρίζες και να ξηραθεί. Η μετάδοση του ιού γίνεται κυρίως με εμβολιασμό από προσβεβλημένο δένδρο και κατά την ανθοφορία με μολυσμένη γύρη.

Τα Κυριότερα Έντομα

1
Καρπόκαψα

Τάξη Λεπιδόπτερα, Οικ. Tortricidae) Συναντάται σε μεγαλύτερους πληθυσμούς στις ζεστές πεδινές περιοχές, λιγότερο στις ημιορεινές και πολύ λιγότερο στις ορεινές περιοχές. Το τέλειο έντομο είναι μια μικρή πεταλούδα μήκους 16-18 mm. Οι ζημιές προκαλούνται από τις προνύμφες (κάμπιες) του εντόμου, που διαπερνούν εύκολα το περικάρπιο και το μη ξυλοποιημένο ενδοκάρπιο του νεαρού καρυδιού και τρώγουν τη σχηματιζόμενη ψίχα. Εάν δεν γίνει καταπολέμηση οι ζημιές μπορεί να ανέλθουν στο 40% της παραγωγής στις ορεινές περιοχές και στο 70% στις πεδινές. Το ακμαίο έχει άνοιγμα πτερύγων 18-20 mm. Οι πρόσθιες πτέρυγες έχουν χρώμα γκρίζο-σταχτί, φέρουν λεπτές καστανές γραμμές και στο άκρο τους υπάρχει χαρακτηριστική οφθαλμοειδής καφέ κηλίδα. Τα ωά τοποθετούνται συνήθως μεμονωμένα. Οι προνύμφες όταν εκκολάπτονται έχουν σώμα λευκού χρώματος, ενώ όσο αυξάνει η ηλικία τους το χρώμα τους γίνεται ρόδινο και το μήκος της σε πλήρη ανάπτυξη φθάνει τα 12-14 mm. Έχει 2-3 γενεές ετησίως. Διαχειμάζει υπό μορφή νύμφης μέσα σε βομβύκιο στις σχισμές του φλοιού των δένδρων ή στο έδαφος. Στην αρχή της άνοιξης οι νύμφες μεταμορφώνονται σε χρυσαλίδες. Η έξοδος των ακμαίων της πρώτης γενεάς αρχίζει στη χώρα μας κλιμακωτά από τις αρχές Μαΐου στις πιο θερμές περιοχές και από τις αρχές Ιουνίου στις ορεινές περιοχές. Χαρακτηριστικό είναι ότι η μεγάλη διάρκεια εμφανίσεως των ακμαίων της πρώτης γενεάς, έχει σαν αποτέλεσμα την πρόκληση σύγχυσης στον παραγωγό σχετικά με το κατάλληλο χρονικό στάδιο επέμβασης. Η δεύτερη μαζική έξοδος της χρονιάς εκδηλώνεται από τα μέσα Ιουλίου και η τρίτη (όπου υπάρχει) από τα μέσα Αυγούστου. Στις ορεινές, στις ημιορεινές και στις πεδινές περιοχές της Μακεδονίας και Θράκης το έντομο έχει δύο γενεές, ενώ στις πεδινές περιοχές της κεντρικής και νότιας Ελλάδας υπάρχει μερικώς και τρίτη γενεά. Οι νεαρές προνύμφες της πρώτης γενεάς μπορούν να προσβάλουν το καρύδι από το στάδιο που έχει διάμετρο μόλις 1 cm και μη βρίσκοντας αρκετή τροφή (ψίχα), εξέρχονται από αυτό και εισδύουν σε άλλο, ενώ οι καρποί που υπέστησαν προσβολή πέφτουν. Οι προνύμφες της πρώτης γενεάς είναι οι πιο καταστρεπτικές επειδή εισδύουν εύκολα στα νεαρά καρύδια και επειδή κάθε μια για να τραφεί μπορεί να προσβάλλει περισσότερα καρύδια. Οι προνύμφες της δεύτερης γενεάς βρίσκουν τα καρύδια στο οριστικό τους μέγεθος, με ξυλοποιημένο κέλυφος και είναι λιγότερο καταστρεπτικές, γιατί πολλές από αυτές δεν καταφέρνουν να βρουν το μαλακό διάφραγμα του ομφαλού του ενδοκαρπίου και να εισχωρήσουν στη ψίχα. Για ν’ αποφευχθούν περισσότεροι από τους αναγκαίους ψεκασμούς πρέπει να παρακολουθούνται οι πτήσεις των ακμαίων. Αυτό μπορεί να γίνει όπου υπάρχει με το σύστημα γεωργικών προειδοποιήσεων, διαφορετικά ο παραγωγός πρέπει να χρησιμοποιήσει παγίδες φερομόνης. Για καλύτερη προστασία συνιστάται να εφαρμόζονται ψεκασμοί 8 ημέρες αργότερα από την ημέρα που η ημερήσια σύλληψη αρρένων ακμαίων ανά παγίδα φερομόνης ανέλθει στα 2-3 ακμαία. Τα δραστικά σκευάσματα για τη καρπόκαψα είναι πολλά και αποτελεσματικά.

2
Αφίδες

(τάξη Ηίπτερα) Οι αφίδες απομυζούν το χυμό των φύλλων και εάν οι πληθυσμοί τους είναι μεγάλοι εξασθενούν τα δένδρα με αποτέλεσμα τη μέτρια ή τη μεγάλη θερινή φυλλόπτωση, τη μείωση του μεγέθους και του βάρους των καρυδιών, την υποβάθμιση της ποιότητας της ψίχας και την ανεπαρκή θρέψη των οφθαλμών. Χαρακτηριστικό της προσβολής είναι οι άφθονες μελιτώδεις εκκρίσεις των αφίδων. Στην καρυδιά απατώνται στη χώρα μας δύο είδη αφίδων: η μικρή κίτρινη αφίδα και η μεγάλη αφίδα των νεύρων. Μικρή κίτρινη αφίδα της καρυδιάς (Chromaphis Juglandicola). Είναι η αφίδα που κατά κανόνα προσβάλλει περισσότερο την καρυδιά στην Ελλάδα. Απαντάται στην κάτω επιφάνεια των φύλλων. Από τα νύγματα που κάνουν στο φύλλο, κατά την απομύζηση του χυμού του, δημιουργούν νεκρώσεις σε μικρότερα ή μεγαλύτερα τμήματα του ελάσματος του φύλλου. Έχει μήκος 1-2 mm, ο χρωματισμός της είναι κίτρινος φωτεινός με ελάχιστες μικρές σκούρες βούλες στον κοιλιακό χώρο. Στα ακμαία οι άρρενες αφίδες είναι σαφώς μικρότερες από τις θήλεις. Αφίδα των νεύρων (Callaphis Juglandis). Η αφίδα αυτή προσβάλλει σπανιότερα την καρυδιά στην Ελλάδα. Το ακμαίο είναι κίτρινο με καστανόμαυρες ταινίες στο σώμα, έχει μήκος 3-4 mm, και απαντάται σε ομάδα στο κεντρικό νεύρο του φύλλου και κατά κανόνα στην άνω επιφάνεια των φύλλων της καρυδιάς. Η αφίδα των νεύρων είναι ευαίσθητη στις υψηλές θερμοκρασίες άνω των 35ο C. Στις ελληνικές κλιματικές συνθήκες, κατά κανόνα, ο πληθυσμός της μειώνεται πολύ τον Ιούνιο και εξαφανίζεται τον Ιούλιο.

3
Κοκκοειδή

(Τάξη Ομόπτερα) Οι ζημιές που προκαλούνται από τα κοκκοειδή στα δένδρα της καρυδιάς στην Ελλάδα είναι περιορισμένες και προκαλούνται από δύο είδη Diaspidae, το Quadraspidiotus perniciosus και το Diaspidiotus juglansregiae. Τα είδη της υποοικογένειας Diaspidae δημιουργούν με τις εκκρίσεις τους ασπίδιο προστασίας, το οποίο όμως είναι τελείως χωριστό από το σώμα τους. Τα αρσενικά ακμαία φέρουν ένα ζεύγος πτερύγων και είναι πολύ πιο μικρά σε μέγεθος σε σχέση με τα θηλυκά, που είναι άπτερα, σφαιρικά. Ζούνε ακίνητα κυρίως στους κλάδους και τους κορμούς των δένδρων και απομυζούν τους χυμούς των φλοιών. Σε περίπτωση σοβαρής προσβολής εξασθενίζει η δύναμη του δέντρου και επηρεάζεται το βάρος και το μέγεθος των καρπών. Diaspidiotus (ή Quadraspidiotus) juglansregiae. Κοινά ψώρα ή ασπίδιο της καρυδιάς. Tο ενήλικο θηλυκό έχει σώμα κίτρινο, που καλύπτεται από κυκλικό ασπίδιο διαμέτρου 2 mm περίπου, γκρι έως φαιού χρωματισμού. Κάτω από το ασπίδιο υπάρχει το έντομο ελεύθερο. Τα θηλυκά εμφανίζονται κατά ομάδες σε σχηματισμό που θυμίζει «μαργαρίτα». Έχει δυο γενεές ετησίως. Τα θηλυκά γεννούν τα αυγά τους κάτω από τα ασπίδια περί τα μέσα έως τα τέλη Μαΐου. Τα αυγά εκκολάπτονται μέσα σε 3-4 ημέρες και τα νεαρά κοκκοειδή, έρποντας κινούνται στα κλαδιά για λίγο χρονικό διάστημα πριν εγκατασταθούνε οριστικά. Αρχικά τα καλύμματα (ασπίδια) των νεαρών θηλυκών είναι λευκά, μετά από μια εβδομάδα γίνονται γκρίζα και στη συνέχεια φαιά. Η δεύτερη γενεά εμφανίζεται στα μέσα Αυγούστου. Quadraspidiotus perniciosus (San Jose scale). Κοινά ψώρα San Jose. Είναι το πιο διαδεδομένο κοκκοειδές στην Ελλάδα. Προσβάλει ένα ευρύ φάσμα από ξυλώδη φυτά (φυλλοβόλα δένδρα, αειθαλή δένδρα, καλλωπιστικά φυτά) σε πολλά μέρη του κόσμου. Ανάλογα με τη θερμοκρασία έχει 3-5 γενεές ετησίως και συνήθως τέσσερες γενεές. Τα θηλυκά δεν συναθροίζονται για να δημιουργήσουν την «μαργαρίτα» χαρακτηριστικό γνώρισμα των κοκκοειδών της ψώρας της καρυδιάς.
 
Άλλοι Εχθροί της Καρυδιάς

1
Οι Νηματώδεις

Σοβαρό πρόβλημα στην περίπτωση εκρίζωσης παλαιών δένδρων και αμέσου επαναφύτευσης προκαλούν οι νηματώδεις . Ζημιές στους κλάδους νεαρών δένδρων προκαλεί το ξυλοφάγο έντομο Ζευζέρα, που εκδηλώνονται πιο έντονα στην περίπτωση γειτνίασης με δασικά δένδρα ή άλλες δενδρώδεις καλλιέργειες.

2
Μύγα ή Ραγολέτιδα

Μικρότερες ζημιές προκαλεί η Μύγα ή ραγολέτιδα των καρυδιών (Rhagoletis completa). Τα πρώτα σημάδια μιας προσβολής είναι οι μικρές οπές που κάνουν τα θηλυκά στο πράσινο περικάρπιο των καρπών για να ν’ αποθέσουν τα αυγά τους. Οι προνύμφες τρέφονται από το εσωτερικό του περικαρπίου με αποτέλεσμα το μαύρισμα και το σάπισμά του. Οι πρώιμες προσβολές από μόνες τους έχουν σαν συνέπεια την καταστροφή των καρυδιών. Οι όψιμες προσβολές είναι πιο ακίνδυνες όμως αφήνουν ένα κομμάτι του περικαρπίου ισχυρά κολλημένο πάνω στο κέλυφος του καρυδιού.

3
Λευκή Κάμπια

Μικρότερες ζημιές προκαλεί και η Λευκή Κάμπια των καρυδιών (λεπιδόπτερο, Amyelois transitella), που εισέρχεται στον καρπό, κατατρώγει όλα τα μέρη που δεν έχουν ξυλοποιηθεί εκτός από το περικάρπιο, το οποίο μαυρίζει, ξηραίνεται και ο καρπός μουμιοποιημένος παραμένει επί μακρόν στο δένδρο.

 
Ακάρεα

1
Κίτρινος Κηλιδωτός Τετράνυχος

Σημαντικές ζημιές στο φύλλωμα της καρυδιάς προκαλούν ο κίτρινος και ο κόκκινος τετράνυχοι. Στην Ελλάδα περισσότερες και πιο έντονες προσβολές σημειώνονται από τον κίτρινο τετράνυχο σε ζεστές πεδινές περιοχές, ενώ από τον κόκκινο τετράνυχο οι προσβολές είναι πιο ήπιες. Χαρακτηριστικό των ειδών των τετρανύχων, είναι το μικρό τους μέγεθος, που ακόμη και στα ώριμα ακμαία κυμαίνεται από 0,2 έως 0,3 χιλιοστά, με αποτέλεσμα η προσβολή να μην γίνεται έγκαιρα αντιληπτή. Τα ακάρεα απομυζούν τους χυμούς από τα φύλλα, δημιουργώντας καστανές κηλίδες στην επιφάνεια των φύλλων. Τα προσβεβλημένα φύλλα ξηραίνονται και πέφτουν πρόωρα. Ο μεγάλος πληθυσμός τους εξασθενεί σοβαρά τα δένδρα, οδηγεί σε πρόωρη αποφύλλωση και μειώνει την παραγωγή και την ποιότητα των καρυδιών. Κίτρινος τετράνυχος. Τo είδος που βρίσκεται συχνότερα στην Ελλάδα είναι ο Tetranychus urticae (κίτρινος κηλιδωτός τετράνυχος). Ο Τ. urticae έχει κύριο ξενιστή το βαμβάκι και μπορεί να προκαλέσει σημαντικές ζημιές σε καρυδιές που γειτνιάζουν με καλλιέργεια βαμβακιού. Διαχειμάζει ως ώριμο άκαρι σε καταφύγια στο δέντρο, σε ξενιστές και στο έδαφος. Κατά τη διάρκεια θερμού καιρού την άνοιξη, τα διαχειμάζοντα θηλυκά εγκαθίστανται στο φύλλωμα και μυζούν τα φύλλα της καρυδιάς. Αναπαράγονται πολύ γρήγορα και με θερμό καιρό κάνουν μεγάλους πληθυσμούς. Έχουν πολλές γενεές ετησίως, γιατί σε ευνοϊκές συνθήκες, μια γενεά μπορεί να ολοκληρωθεί σε 7-8 ημέρες. Κόκκινος τετράνυχος (Panonychus ulmi). Ο κόκκινος τετράνυχος διαχειμάζει στο στάδιο των αυγών πάνω σε κλάδους, σε διακλαδώσεις και κορμούς των δένδρων. Συνήθως ο κόκκινος τετράνυχος δημιουργεί πληθυσμούς με αργούς ρυθμούς κατά τη διάρκεια της άνοιξης και δεν είναι επιζήμιος για την καλλιέργεια μέχρι το καλοκαίρι. Προσβολές από ακάρεα Eriophyidae. Είναι μικροσκοπικά σκωληκόμορφα ακάρεα που σχηματίζουν χαρακτηριστικές κηκίδες (εξογκώματα) στα φύλλα. Το είδος Eriophyes erineus, που είναι περισσότερο γνωστό για το σύμπτωμα της ερίνωσης στο αμπέλι, προσβάλλει και την καρυδιά προκαλώντας παρόμοιες κηκίδες αποκλειστικά στα φύλλα, χωρίς συνήθως να δημιουργεί σημαντικό πρόβλημα στην καλλιέργεια. Σημαντικό πρόβλημα, όμως, στην καρυδιά μπορεί να δημιουργήσει ένα άλλο είδος, το Eriophyes tristiatus, το οποίο σχηματίζει πολυάριθμες μικρές κικήδες τόσο στα φύλλα όσο και στους νεαρούς καρπούς. Σε περίπτωση έντονης προσβολής απο το άκαρι αυτό μπορεί να είναι απαραίτητη η εφαρμογή ενός ακαρεοκτόνου νωρίς την άνοιξη , με την έκπτυξη της νέας βλάστησης.

Αγορά Φυτών Καρυδιάς

Βιντεοπαρουσίαση Καρυδιάς

  • 69 370 48 377

  • 24 920 41 589

  • Αυτή η διεύθυνση ηλεκτρονικού ταχυδρομείου προστατεύεται από τους αυτοματισμούς αποστολέων ανεπιθύμητων μηνυμάτων. Χρειάζεται να ενεργοποιήσετε τη JavaScript για να μπορέσετε να τη δείτε.

  • Αργυροπούλι, 40100 Τύρναβος